Otwórz menu główne
Leopold Lewicki - rzeźba Emanuela Myśko
Muzeum Lewickiego we Lwowie

Leopold Iwanowycz Lewicki (ukr. Леопо́льд Іва́нович Леви́цький) (ur. 7 sierpnia 1906 w Burdiakowcach, zm. 14 maja 1973 we Lwowie) – malarz, grafik, rzeźbiarz. Był synem Polaka i Ukrainki.

Uczęszczał do Państwowego Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Czortkowie.

Studiował od roku 1925 w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, początkowo rzeźbę u Ksawerego Dunikowskiego, potem grafikę u Józefa Mehoffera, Fryderyka Pautscha i innych. W wyniku konfliktu związanego z wystawą prac podyplomowych został aresztowany i wraz z Stanisławem Osostowiczem i Adamem Jaźwieckim relegowany z Akademii. Kontynuował studia w Paryżu 1930/1931 w paryskiej filii Akademii, kierowanej przez Józefa Pankiewicza. Został wydalony z Francji w roku 1931 za udział w demonstracji organizowanej przez Francuską Partię Komunistyczną. Został członkiem Grupy Krakowskiej. W roku 1936 zamieszkał we Lwowie.

Tworzył obrazy o radykalnej tematyce społecznej, ale także wielopłaszczyznowe kompozycje abstrakcyjne.

Po wrześniu 1939 został przewodniczącym rady miejskiej Czortkowa. 1946 zamieszkał znów we Lwowie. W roku 1970 został mianowany Zasłużonym Działaczem Sztuki Ukraińskiej Republiki Radzieckiej. W roku 1984 w dawnym mieszkaniu Lewickiego we Lwowie otwarto muzeum jego imienia. Również we wsi Burdiakowce otwarto 11 sierpnia 1996 poświęcone mu muzeum.

BibliografiaEdytuj