Otwórz menu główne

Czubajeczka brzuchatozarodnikowa

(Przekierowano z Lepiota ventriosospora)

Czubajeczka brzuchatozarodnikowa (Lepiota magnispora Murrill) – gatunek grzybów z rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae)[1].

Czubajeczka brzuchatozarodnikowa
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ podstawczaki
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina pieczarkowate
Rodzaj czubajeczka
Gatunek czubajeczka brzuchatozarodnikowa
Nazwa systematyczna
Lepiota magnispora Murrill
Mycologia 4(5): 237 (1912)
Mapa zasięgu
zasięg występowania na mapie
Zasięg w Europie
Ilustracja
{{{opis drugiego obrazka}}}
Lepiota magnispora 170903w.JPG

Systematyka i nazewnictwoEdytuj

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Lepiota, Agaricaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Synonimy[2]:

  • Lepiota claviceps Henn.
  • Lepiota magnispora var. fulva (Bon) Valade 2014
  • Lepiota magnispora var. umbrinorufescens (Bon) Valade 2014
  • Lepiota ventriosospora D.A. Reid 1958
  • Lepiota ventriosospora var. fulva Bon 1974
  • Lepiota ventriosospora var. umbrinorufescens Bon 1993
  • Lepiota ventriosospora D.A. Reid 1958 var. ventriosospora

Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r. (dla synonimu Lepiota ventriosospora)[3].

MorfologiaEdytuj

Kapelusz

Średnica 2-6 cm, początkowo dzwonkowaty, potem płaskowypukły. Powierzchnia różowoochrowa do jasnobrązowej, tylko na środku kapelusza czerwonawobrązowa, promieniowo włókienkowata. Brzegi ze zwieszającymi się resztkami osłony[4].

Blaszki

Wolne, gęste, białawe[4].

Trzon

Wysokość 4-10 cm, grubość 0,3-1 cm, kształt walcowaty, nieco zgrubiały przy podstawie. Powierzchnia włóknista, pokryta takimi samymi włókienkami, jak na kapeluszu. Posiada kłaczkowatą strefę pierścieniową[4] lub pierścień, który często jednak zanika. U podstawy łodygi obfita biała grzybnia[5].

Miąższ

Cienki, o barwie od białej do żółtawobrązowej, bez smaku. Zapach nieprzyjemny[4]. białawy, żółtawobrązowy w trzonie; zapach nieprzyjemny, smak neutralny[4].

Wysyp zarodników

Biały[5].

Cechy mikroskopowe

Zarodniki cylindryczno-wrzecionowate i niesymetryczne, hialinowe, amyloidalne, o rozmiarach 13–22 × 4–5 μm. Cheilocystydy o rozmiarach około 30 × 10 μm, butelkowate lub maczugowate, niepozorne i podobne do bazydioli. Pleurocystyd brak. Komórki skórki kapelusza zbudowane ze splątanych strzępek, niektóre z nich mają sprzążki[5].

WystępowanieEdytuj

Czubajeczka brzuchatozarodnikowa znana jest w większości krajów Europy, poza tym odnotowano jej występowanie w Kostaryce oraz Kamerunie i Maroku[6]. W niektórych rejonach Europy jest częsta[4]. Podawane jest jej występowanie także w Ameryce Północnej, ale tutaj jej występowanie jest niepewne, mylona jest bowiem z czubajeczką tarczowatą (Lepiota clypeolaria)[5]. Na terenie Polski do 2003 r. podano 4 stanowiska[3].

Saprotrof. Owocniki wyrastają od lata do jesieni na leśnych ściółkach, pod drzewami liściastymi i iglastymi[5].

Gatunki podobneEdytuj

Najbardziej podobna jest czubajeczka tarczowata. Jest podobnie strzępiasta, ale czubajeczka brzuchatozarodnikowa odróżnia się bardziej żółtymi kolorami i bardziej kontrastującym środkiem kapelusza[5].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2017-11-13].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2017-11-13].
  3. a b Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b c d e f H. Knudsen, Vesterholt: Funga Nordica Nordsvamp. Copenhagen: 2008.
  5. a b c d e f Mushroom Expert. Lepiota magnispoea. [dostęp 2017-11-13].
  6. Discover Life Maps. [dostęp 2017-11-13].