Otwórz menu główne

Lepton (mechanika kwantowa)

cząstka elementarna
Ten artykuł dotyczy mechaniki kwantowej. Zobacz też: inne znaczenia.

Leptony (z gr. λεπτός leptós – ‛lekki, drobny, cienki’)[1] − 12 cząstek elementarnych (6 cząstek i 6 antycząstek) będących fermionami. Zaliczają się do nich: elektron, mion, taon, neutrino elektronowe, neutrino mionowe, neutrino taonowe oraz odpowiadające im antycząstki: pozyton (antyelektron), antymion, antytaon i antyneutrina. Jako ostatnie zostało odkryte neutrino taonowe, w 2000 roku.

Neutrina i antyneutrina mają zerowy ładunek elektryczny. Pozostałe leptony mają ładunek ujemny (dla cząstek, np. elektronów) bądź dodatni (dla antycząstek, np. pozytonów).

Leptony mają dwie specyficzne liczby kwantowe:

  • liczbę leptonową +1 dla leptonów i −1 dla antyleptonów – liczba ta jest zawsze zachowana,
  • liczbę zapachową – elektrony i neutrina elektronowe mają „zapach” elektronowy dodatni, natomiast pozytony i antyneutrina elektronowe − ujemny, itd.

Liczba zapachowa nie jest zachowana w oscylacjach neutrin. Leptony podlegają oddziaływaniom słabym.


PrzypisyEdytuj

  1. Władysław Kopaliński: LEPTO; lepta; leptosomatyk. W: Słownik Wyrazów Obcych [on-line]. [dostęp 2014-05-27].

Linki zewnętrzneEdytuj