Leszek Żuliński

polski krytyk literacki, poeta, tłumacz
Leszek Żuliński (Warszawa, 2006)

Leszek Stanisław Żuliński (ur. 25 sierpnia 1949 w Strzelcach Opolskich) – polski krytyk literacki, poeta, publicysta, felietonista.

ŻyciorysEdytuj

Debiutował na łamach prasy w 1971 r. Ukończył studia w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego (1973 r.). Pracował następnie w Krajowej Agencji Wydawniczej jako redaktor (19731982). Był kierownikiem działu lit. pism: „Tu i Teraz” (19821986), „Kultura” (19861987) i „Wiadomości Kulturalne” (19941998). Pełnił funkcję sekretarza redakcji w „Literaturze” (19871994). Współpracował z wieloma pismami kulturalnymi i literackimi; nadal publikuje m.in. w „Autografie”, „Twórczości”, „Gazecie Kulturalnej” oraz w piśmie „The Voice. Polish-American Media”, wydawanym w USA. Od 1997 r. publikuje cykl felietonów „Czarne dziury” w „Aneksie” – dodatku kulturalnym do „Trybuny”. Od 2000 r. jest pracownikiem TVP SA.

Według zasobów archiwalnych Instytutu Pamięci Narodowej od 24 października 1974 do 22 stycznia 1990 roku[1] był tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa ps. Jan, specjalizował się w rozpoznawaniu antysocjalistycznej działalności środowiska młodoliterackiego[2].

Członek: Związku Literatów Polskich (19801981 i od 1983), w tym członek i skarbnik Zarządu Głównego (od 2003), SD PRL (19891990), Stowarzyszenia Dziennikarzy RP (od 1990 r.), International Board on Books of Young People (czł. Sekcji Polskiej 19801983), Association Int. des. Critiques Lit. (czł. Sekcji Polskiej 19861989); czł. PZPR (19771990).

Nagrody i odznaczeniaEdytuj

Nagroda Pióra Czerwonej Róży (1985), Nagroda Międzynarodowego Listopada Poetyckiego w Poznaniu (1989), Nagroda im. Emila Granata (1993), Nagroda im. Klemensa Janickiego (1995) oraz Wielki Laur XII Międzynarodowej Jesieni Literackiej Pogórza w Dziedzinie Krytyki (2002). W roku 2008 jego tomik „Ja, Faust” otrzymał nagrodę XXXI Międzynarodowego Listopada Poetyckiego w Poznaniu za „najlepszy tomik poetycki roku”.

W 2005 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

TwórczośćEdytuj

Ponadto Leszek Żuliński jest autorem ponad 3 tysięcy publikacji prasowych, ponad 10 almanachów i antologii poetyckich, w tym Laurowo i jasno: antologia wierszy laureatów Literackiej Nagrody Nobla (wybór i opracowanie; Wydawnictwo Bohdana Wrocławskiego 1994, ​ISBN 83-85996-11-7​), jego utwory były drukowane w ponad 20 antologiach, jego szkice – w ponad 20 pracach zbiorowych, poza tym jest autorem wstępów i posłowii do ponad 80 książek innych autorów.

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. „Bohaterskie” postacie z bagnistego obszaru. W: Wiesław Zieliński: Bagno. Wyd. 1. Rzeszów: 2011, s. 132. ISBN 978-83-61441-35-9. (pol.)
  2. Joanna Siedlecka, Kryptonim „Liryka”. Bezpieka wobec literatów, Warszawa 2008, s. 399.
  3. M.P. z 2005 r. nr 73, poz. 996