Otwórz menu główne

Leszek Błażyński

polski bokser

Leszek Błażyński (ur. 5 marca 1949 w Ełku, zm. 6 sierpnia 1992 w Katowicach) – mechanik, bokser wagi muszej.

Leszek Błażyński
Data i miejsce urodzenia 5 marca 1949
Ełk
Data i miejsce śmierci 6 sierpnia 1992
Katowice
Dyscypliny boks
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
brąz Monachium 1972 boks
(waga musza)
brąz Montreal 1976 boks
(waga musza)
Mistrzostwa Europy
Srebro Madryt 1971 waga musza
Złoto Halle 1977 waga musza
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Dwukrotny brązowy medalista olimpijski z Monachium (1972) i Montrealu (1976). Mistrz Europy - Halle 1977) i wicemistrz (Madryt 1971), uczestnik Mistrzostw Europy Belgrad 1973 i Mistrzostw Świata 1978 (waga kogucia); dwukrotny mistrz Polski (1971, 1973) i trzykrotny wicemistrz 1969 (waga papierowa), 1972 i 1980; i 11-krotny reprezentant kraju w meczach międzypaństwowych.

Zawodnik klubów: Mazur Ełk (1964-1969), BBTS Włókniarz Bielsko-Biała (1969-1974) i Szombierek Bytom (1976-1983)

Łącznie stoczył 317 walk (282 zwycięstwa, 4 remisy, 31 porażek). Ostatnią - 30 października 1983.

Odznaczony został m.in. Złotym, Srebrnym i Brązowym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe, Złotym Krzyż Zasługi (1972)[1], Krzyżem Kawalerskim Order Odrodzenia Polski (1976).

6 sierpnia 1992 w Katowicach popełnił samobójstwo. Został pochowany 11 sierpnia 1992 na Centralnym Cmentarzu Komunalnym w Katowicach przy ul. Murckowskiej.

Od 2006 roku w Bytomiu cyklicznie odbywa się Memoriał Leszka Błażyńskiego. Początkowo turniej bokserski odbywał się w Szkole Podstawowej nr 38 w Suchej Górze, później w bytomskiej Hali na Skarpie, a od 2014 pięściarze rywalizują w Teatrze Rozbark.

PrzypisyEdytuj

  1. Odznaczenia dla olimpijczyków. „Nowiny”. Nr 264, s. 2, 23 września 1972. 

Linki zewnętrzneEdytuj