Otwórz menu główne

Leszek Stanisław Stoch (ur. 6 czerwca 1931 w Bobowej, zm. 20 stycznia 2015) – polski chemik, mineralog, profesor nauk chemicznych.

Leszek Stoch
Data i miejsce urodzenia 6 czerwca 1931
Bobowa
Data i miejsce śmierci 20 stycznia 2015
Kraków
profesor doktor habilitowany nauk chemicznych
Specjalność: mineralogia
Doktorat 1960 – chemia
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Habilitacja 1966 – chemia
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Profesura nazw. 1976, zw. 1985
Aktywność zawodowa: 1948-1998
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

W 1955 ukończył studia na Wydziale Ceramiki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Już od 1951 pracował na macierzystej uczelni, tam w 1960 obronił pracę doktorską, w 1966 habilitował się, w 1976 mianowany profesorem nadzwyczajnym, w 1985 profesorem zwyczajnym. w latach 1971-1980 był zastępcą dyrektora ds. naukowych Instytutu Geologii i Surowców Mineralnych, w latach 1980-2001 kierował Katedrą Szkła i Emalii, w latach 1984-1990 był dziekanem Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki. W 2001 przeszedł na emeryturę, w 2011 otrzymał godność Profesora Honorowego AGH.

W 1985 został członkiem założycielem Polskiego Towarzystwa Ceramicznego, w latach 1985-1997 był jego pierwszym prezesem, następnie został członkiem honorowym towarzystwa, w latach 1986-1991 był wiceprezesem, w latach 1991-1994 prezesem Polskiego Towarzystwa Kalorymetrii i Analizy Termicznej, w 1997 został członkiem honorowym towarzystwa, od 1995 był członkiem korespondentem Polskie Akademii Umiejętności. W latach 1993-1998 był prezesem Stowarzyszenia Producentów Szkła. Był członkiem Komitetu Nauk Mineralogicznych PAN, Komitetu Gospodarki Surowcami Mineralnymi PAN, Komitetu Nauk o Materiałach PAN.

W swoich badaniach zajmował się właściwościami minerałów ilastych, a także zjawiskiem wielostadialnej krystalizacji szkieł, opracował technologię szkieł niekonwecjalnych. Za te ostatnie prace otrzymał w 1998 Nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej.

W 1977 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim, w 1991 Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Pochowany na cmentarzu w Wieliczce.

BibliografiaEdytuj