Otwórz menu główne

Leszek Szymowski

dziennikarz

Leszek Szymowski (ur. 9 maja 1981 w Krakowie) – polski dziennikarz śledczy i pisarz. Autor książek i artykułów ujawniających kulisy afer politycznych i gospodarczych w Polsce[1].

Leszek Szymowski
Ilustracja
Fot. Jarosław Pijarowski
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1981
Kraków
Zawód, zajęcie dziennikarz

WykształcenieEdytuj

Jest synem krakowskiego inżyniera Andrzeja Szymowskiego – założyciela telewizji internetowej BonTV [2]. Studiował na Uniwersytecie Warszawskim gdzie skończył Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych oraz Studium Europy Wschodniej na specjalności: Rosja i Europa Wschodnia. W 2014 roku rozpoczął studia doktoranckie w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Mówi płynnie po angielsku, niemiecku, francusku i rosyjsku.

Praca dziennikarskaEdytuj

Pierwsze artykuły publikował w 1998 roku na łamach „Dziennika Polskiego”, do którego trafił po warsztatach dziennikarskich organizowanych przez redakcję dla krakowskiej młodzieży. W trakcie studiów, współtworzył wraz z Michałem Sikorskim i Filipem Frąckowiakiem miesięcznik „Stosunki Międzynarodowe”, którego był korespondentem w Iraku[3]. Od 2007 roku jest dziennikarzem śledczym tygodnika „Angora”.

Pracę dziennikarza śledczego rozpoczął w 2005 roku w „Gazecie Polskiej”, gdzie pisał na temat afer paliwowych i nieznanych kulisów zabójstwa księdza Jerzego Popiełuszki. Z redakcją rozstał się po konflikcie z Tomaszem Sakiewiczem i Katarzyną Gójską-Hejke, którzy oskarżali go o współpracę z rosyjskim wywiadem. W latach 2008–2009 był równolegle dziennikarzem śledczym tygodnika „Wprost”, a w latach 2009–2015 tygodnika „Gazeta Finansowa” i „Warszawska Gazeta”. Był również autorem, jak i współautorem reportaży emitowanych na antenie Telewizji Polskiej w programach „Misja Specjalna” i „30 Minut Extra”. W latach 2009–2011 pracował w Onet.pl, skąd go usunięto po tym jak wbrew woli kierownictwa redakcji zaczął badać okoliczności katastrofy smoleńskiej i jej oficjalne ustalenia, oraz publikować w tygodniku „Najwyższy Czas!” artykuły na ten temat. Od 2009 roku publikuje w tygodniku „Najwyższy Czas!”.

Publikacje prasowe i książkowe (wybór)Edytuj

Jako dziennikarz śledczy, Szymowski ujawnił dużą ilość afer politycznych, kryminalnych i gospodarczych. Za najważniejsze jego publikacje uznać można przedstawienie (na łamach „Gazety Polskiej”) kulisów uprowadzenia i zabójstwa księdza Jerzego Popiełuszki oraz ustaleń ze śledztwa IPN, które dowodziły, że wersja oficjalna jest nieprawdziwa [4]. Na łamach „Wprost” ujawnił m.in. kulisy zabójstwa Jacka Dębskiego[5], tożsamość mordercy księdza Stefana Niedzielaka [6], oraz powiązania detektywa Krzysztofa Rutkowskiego z gangiem mokotowskim[7]. Na łamach „Angory” ujawnił kulisy śledztwa w sprawie tajnych więzień CIA w Polsce[8], oraz zeznania świadków koronnych: „Masy”[9] i Mariana W. ps. „Maniek” – pierwszego Polaka, który został świadkiem koronnym amerykańskiej agencji antynarkotykowej DEA[10]. Ujawniał również zeznania gangsterów: „Bajbusa”[11], „Marcela” i „Janka”[12] mówiące o zbrodniach gangu mokotowskiego i jego powiązaniach z politykami i samorządowcami.

W kwietniu 2015 na łamach „Gazety Finansowej” opublikował artykuł, z którego wynikało, że spółka należąca do byłego ministra spraw wewnętrznych Bartłomieja Sienkiewicza była kontrahentem jednej ze spółek-córek Gazpromu, co miało związek z tym, że sabotowała ukończenie realizacji terminala gazowego w Świnoujściu. Spółka i sam Sienkiewicz zapowiedzieli wytoczenie procesu redakcji i autorowi, jednak ostatecznie nie wystąpili z pozwem sądowym[13].

W marcu 2011 roku wydał książkę „Zamach w Smoleńsku. Niepublikowane dowody zbrodni”. Twierdzi w niej wprost, że polski samolot wylądował w lesie przed lotniskiem smoleńskim i dopiero potem został rozerwany eksplozją bomby próżniowej (termobarycznej), a pasażerów, którzy przeżyli, dobijano z broni palnej[14][15].

Procesy sądoweEdytuj

Publicystyka Leszka Szymowskiego wywołuje kontrowersje, głównie u osób, które były bohaterami jego reportaży. W 2007 roku po emisji w Telewizji Polskiej reportażu Szymowskiego na temat spółki EKOTRADE, spółka ta wystąpiła z pozwem sądowym przeciwko dziennikarzowi i TVP, domagając się prawie miliona złotych odszkodowania i przeprosin w większości mediów. Po ośmiu latach, w marcu 2015 roku, Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił powództwo, a pracę Szymowskiego nazwał „wzorem rzetelności dziennikarskiej” [16]. Wyrok podtrzymał dwa lata później Sąd Apelacyjny. W latach 2008–2016 prokuratury prowadziły kilkanaście śledztw, które miały na celu ujawnienie źródeł przecieku informacji opublikowanych przez dziennikarza głównie w artykułach w tygodniku „Angora”. Kończyły się one umorzeniem, bo Szymowski odmawiał ujawnienia nazwisk osób, które udzielały mu informacji[potrzebny przypis].

W 2012 roku wytoczył proces o zniesławienie Cezaremu Gmyzowi za artykuł „Próba zastraszenia w obronie nierzetelnej książki” opublikowany przez Gmyza w „Rzeczpospolitej”[17] w kwietniu 2012, w którym Gmyz stwierdził, że Szymowski posuwał się do szantażu, aby zatrzymać krytyczną recenzję swojej książki. 28 stycznia 2014 Sąd Okręgowy oddalił powództwo uznając, że Cezary Gmyz nie był autorem artykułu. [18] Przedstawiony przez Szymowskiego dowód w postaci zaświadczenia wydawcy „Rzeczpospolitej” stwierdzającego autorstwo Gmyza, został przez sąd niedopuszczony jako nielegalny. Sąd Apelacyjny w Warszawie nazwał ten wyrok „absurdalnym” i w listopadzie 2014 uchylił go[19]. 8 listopada 2016 Sąd Okręgowy wydał ponowny wyrok w tej sprawie, nakazując Gmyzowi przeprosiny i zapłatę kosztów sądowych[20].

W 2012 roku prywatny akt oskarżenia przeciwko dziennikarzowi skierował Zbigniew Ziobro, który poczuł się urażony artykułem w „Angorze” o swoich związkach z aferą wokół więzień CIA. Sąd w obu instancjach uniewinnił dziennikarza[21]. Ziobro skierował do sądu pozew cywilny o naruszenie dóbr osobistych przeciwko dziennikarzowi i wydawcy Tygodnika „Angora”. W marcu 2017 Sąd Okręgowy w Łodzi uznał powództwo za zasadne i nakazał pozwanym przeproszenie Ziobry[22]. 1 kwietnia 2019 Sąd Apelacyjny w Łodzi zmienił ten wyrok i powództwo oddalił w całości a kosztami obciążył Ziobrę[23].

W sierpniu 2016 r Prokuratura Krajowa postawiła Szymowskiemu zarzut ujawnienia tajemnicy śledztwa w publikacjach na łamach tygodnika „Angora” dotyczących zabójstwa Marka Papały. Ten sam zarzut postawiono również Pawłowi Woldanowi – redaktorowi naczelnemu Angory[24]. Po trzech miesiącach prokuratorzy zmienili zdanie i wycofali zarzuty. W 2017 prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa-Mokotów postawił Szymowskiemu zarzut ujawnienia tajemnicy śledztwa polegającej na ujawnieniu w książce „Księżobójcy. Anatomia zbrodni” nazwiska domniemanego zabójcy księdza Stefana Niedzielaka. 6 kwietnia 2018 Sąd Rejonowy Warszawa-Mokotów sprawę umorzył, uznając, że czyn stanowi niską szkodliwość społeczną.[25] Dziennikarz, który chciał umorzenia ze względu na niepopełnienie przestępstwa, zapowiedział pozew przeciwko Polsce do Trybunału w Strasburgu.

Publikacje książkoweEdytuj

  • (2011) „Zakazana historia” (wyd. Penelopa) , współautorzy: Jan Piński, Leszek Pietrzak, Rafał Przedmojski, Antoni Wręga, Dominik Smyrgała, (ISBN:9788362908134)
  • (2011) „Zamach w Smoleńsku” (wyd. Bollinari Publishing House), (ISBN: 978-83-932704-0-8)
  • (2011) „Imperium marnotrawstwa. Gdzie znikają nasze pieniądze.” (wyd. Penelopa), (ISBN: 978-83-62908-16-5)
  • (2012) „Agenci SB kontra Jan Paweł II” (wyd. Penelopa), (ISBN: 978-83-62908-24-0)
  • (2012) „Media wobec bezpieki” (wyd. Bollinari Publishing House), (ISBN: 9788393270460)
  • (2013) „operacja Smoleńsk” (wyd. 3S Media), (ISBN: 978-83-61935-96-4)
  • (2013) „Zabić komendanta. Kulisy zabójstwa generała Marka Papały” (wyd. CapitalBook), (ISBN: 978-83-64037-99-3)
  • (2013) „Seryjny Samobójca” (wyd. Bollinari Publishing House), (ISBN: 978-8363865-05-4)
  • (2013) „Oszust matrymonialny” (wyd. Bollinari Publishing House), (ISBN: 978-83-63865-64-1)
  • (2014) „HomoTerror” (wyd. Bollinari Publishing House), (ISBN: 978-83-63865-21-4)
  • (2014) „Polska nie zginęła… my żyjemy” – wywiad rzeka z Romualdem Szeremietiewem (wyd. Nobilis), (ISBN: 9788360297612)
  • (2015) „Zakazane śledztwo. Jak torpedowano dochodzenie do prawdy o zamachu na Jana Pawła II” (wyd. Nobilis), (ISBN: 8360297630)
  • (2016) „Księżobójcy. Anatomia zbrodni” (wyd. Editions Spotkania), (ISBN: 978-83-7965-212-9)
  • (2019) „Uwikłani. Nieautoryzowana biografia Zbigniewa Ziobry” (wyd. Nobilis), (ISBN: 9788360297704)

PrzypisyEdytuj

  1. informacje o publikacjach Szymowskiego. wprost.pl. [dostęp 2016-10-10].
  2. informacja o stacji telewizyjnej. bon-tv.com. [dostęp 2016-10-10].
  3. korespondencja z Iraku. stosunki.pl. [dostęp 2016-10-10].
  4. informacja na temat artykułu o J. Popiełuszko. historycy.org. [dostęp 2016-10-10].
  5. informacje na temat śledztwa ws. J. Dębskiego. wprost.pl. [dostęp 2016-10-10].
  6. informacja o kulisach zabójstwa ks. Niedzielaka. wprost.pl. [dostęp 2016-10-10].
  7. informacja o detektywie K. Rutkowskim. wprost.pl. [dostęp 2016-10-10].
  8. informacja o więzieniach. tygodnik Angora. [dostęp 2016-10-10].
  9. „Angora”. nr 32-42, 2008 r.. 
  10. „Angora”. nr 3, 2015 r.. 
  11. „Angora”. nr 42, 2009 r.. 
  12. „Angora”. nr 26, 2015 r.. 
  13. informacja na temat zdarzenia. gf24.pl. [dostęp 2016-10-10].
  14. Tupolew WYLĄDOWAŁ, ROZERWAŁA go bomba, ludzi WYSTRZELANO - tak twierdzi Leszek Szymowski autor książki "Zamach w Smoleńsku", www.se.pl [dostęp 2019-05-20].
  15. Sławomir Jastrzębowski: Pożywka dla chorych teorii spiskowych, www.se.pl [dostęp 2019-05-20].
  16. informacja na temat wyroku sądowego. prawy.pl. [dostęp 2016-10-10].
  17. Rp.pl, Próba zastraszania w obronie nierzetelnej książki - Archiwum Rzeczpospolitej, archiwum.rp.pl [dostęp 2017-01-10].
  18. Autor „Zamachu w Smoleńsku” przegrał z Cezarym Gmyzem, „Do Rzeczy”, 28 stycznia 2014 [dostęp 2017-01-10] (pol.).
  19. Sprawa Szymowski vs. Gmyz wraca do pierwszej instancji, precedensowe orzeczenie dla dziennikarzy – Prawy.pl [dostęp 2017-01-10].
  20. Cezary Gmyz ma przeprosić Leszka Szymowskiego za artykuł w „Rzeczpospolitej”, press.pl [dostęp 2017-01-10].
  21. informacja o procesie Z. Ziobry. 3obieg.pl. [dostęp 2016-10-10].
  22. Minister Ziobro wygrywa z Angorą - Dzienniklodzki.pl, - Dzienniklodzki.pl [dostęp 2019-04-06] (pol.).
  23. Zbigniew Ziobro przegrał proces z „Angorą” ws. tekstu o „tajnych aferach” - nie będzie przeprosin i zapłaty 60 tys. zł, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2019-04-06] (pol.).
  24. Wirtualnemedia.pl, wirtualnemedia.pl/prokuratura-oskarza-naczelnego-angory-i-dziennikarza, 20 sierpnia 2016.
  25. Wolnosc24.pl, Szymowski nie idzie siedzieć. wolnoszc24.pl/szymowski-nie-idzie-siedziec, 6 kwietnia 2018.