Otwórz menu główne

Leszek Włodzimierz Biały

pisarz, tłumacz, dyplomata
Ten artykuł dotyczy tłumacza i dyplomaty. Zobacz też: inne znaczenia Leszek Biały.

Leszek Włodzimierz Biały (ur. 28 marca 1954 w Bytomiu) – polski pisarz, tłumacz, dyplomata. Doktor nauk humanistycznych. Od 2017 ambasador RP w Panamie.

Leszek Włodzimierz Biały
Data i miejsce urodzenia 28 marca 1954
Bytom
Rodzaj działalności pisarz, tłumacz, dyplomata, wykładowca
Ambasador RP w Panamie
Okres urzędowania od 2017
Poprzednik Marek Makowski

ŻyciorysEdytuj

W 1973 ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Marszałka Stanisława Małachowskiego w Płocku. W latach 1973–1980 studiował iberystykę i historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. W 1997 doktoryzował się w zakresie literaturoznawstwa, specjalność – literatura hiszpańska, na podstawie pracy Autos sacramentales Calderona na tle epoki i dziejów gatunku (promotor: Kazimierz Sabik)[1].

Od 1981 do 1986 wykładał historię Hiszpanii i historię sztuki hiszpańskiej w Instytucie Iberystyki UW. W okresie 1986–1989 był sekretarzem literackim Teatru Nowego w Warszawie. Należał wówczas do NSZZ Solidarność.

W 1990 wstąpił do służby dyplomatycznej[2]. Był I sekretarzem ds. nauki i kultury w Ambasadzie RP w Madrycie (1990–1994), radcą ds. politycznych i zastępcą kierownika tamże (1998–2003) oraz zastępcą dyrektora Instytutu Polskiego w Bukareszcie (2013–2017). Między pobytami na placówkach pracował w Departamencie Europy MSZ, gdzie odpowiadał za relacje z państwami Półwyspu Pirenejskiego oraz w Departamencie Dyplomacji Publicznej i Kulturalnej, w którym zajmował się m.in. współpracą z krajami Ameryki Łacińskiej i strategią promocji Polski[3].

W 2017 został ambasadorem RP w Panamie[4]. Listy uwierzytelniające na ręce prezydenta Panamy Juana Carlosa Varela złożył 24 października 2017[5].

PublikacjeEdytuj

Zadebiutował w 1986 przekładem Wielkiego Teatru Świata Pedra Calderóna de la Barki (Teatr im. St. I. Witkiewicza w Zakopanem, reż. Andrzej Dziuk). Jego tłumaczenia Calderóna i Tirsa de Moliny grane były w wielu polskich teatrach, m.in. w reżyserii Tadeusza Kwinty, Tadeusza Słobodzianka, Mirosława Kocura i Krzysztofa Rekowskiego. Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich[6].

Tłumacz
  • "Zwodziciel z Sewilli" Tirsa de Moliny i "Don Juan" Moliera, Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 1985.
  • Pedro Calderón de la Barca, Książę Niezłomny, Warszawa: Książka i Wiedza, 1989.
  • Pedro Calderón de la Barca, Autos sacramentales, Wrocław; Warszawa; Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1997.
  • Tirso de Molina, Dramaty, 1999.
Autor
  • Dzieje Inkwizycji Hiszpańskiej, Warszawa: Książka i Wiedza, 1989.
  • Źródło Mamerkusa, Warszawa: Wydawnictwo Nowy Świat, 2010.
  • Czarny huzar, Gdynia: Novae Res, 2017.

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

  • Nagroda Warszawskiej Premiery Literackiej – Książka Czerwca 2010 za Źródło Mamerkusa[2]
  • Nagroda Warszawskiej Premiery Literackiej – Książka Roku 2010 za Źródło Mamerkusa

PrzypisyEdytuj

  1. Leszek Włodzimierz Biały w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. a b Nagroda Premiery Literackiej dla Leszka Białego (pol.). kulturalna.warszawa.pl. [dostęp 2012-03-02].
  3. Zapis przebiegu posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych /nr 67/, www.sejm.gov.pl, 7 czerwca 2017 [dostęp 2019-05-22] (pol.).
  4. Nominacje dla ambasadorów RP w Austrii, Chile i Panamie, www.msz.gov.pl [dostęp 2018-05-06] (pol.).
  5. Presidente Varela recibe credenciales de Wei Qiang, primer embajador de la República Popular China en Panamá, www.presidencia.gob.pa, 24 października 2017 [dostęp 2019-05-22] (hiszp.).
  6. Leszek BIAŁY - Stowarzyszenie Pisarzy Polskich, sppwarszawa.pl [dostęp 2019-05-22] (pol.).

Linki zewnętrzneEdytuj