Otwórz menu główne

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich 2011

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich 2011 – 18. edycja LGP. Rozpoczęła się 17 lipca 2011 roku w Wiśle, a zakończyła 3 października 2011 w Klingenthal. Cykl składał się z 10 konkursów indywidualnych oraz dwóch drużynowych. W ramach cyklu został rozegrany Lotos Poland Tour[1]

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich 2011
2010 2012
Dyscyplina skoki narciarskie
Organizator FIS
Szczegóły turnieju
Pierwsze zawody 17 lipca 2011
Polska Wisła
Zamknięcie (finał) 3 października 2011
Niemcy Klingenthal
Liczba zawodników 135
I miejsce I miejsce Thomas Morgenstern
 Austria
II miejsce II miejsce Kamil Stoch
 Polska
III miejsce III miejsce Tom Hilde
 Norwegia

LiderzyEdytuj

Kalendarz i wynikiEdytuj

Lp Data Miejscowość Skocznia HS Uwagi 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce
1. 17 lipca 2011   Wisła im. Adama Małysza HS134 LPT   Thomas Morgenstern   Pawieł Karielin   Gregor Schlierenzauer
2. 20 lipca 2011   Szczyrk Skalite HS106 LPT   Thomas Morgenstern   Gregor Schlierenzauer   Kamil Stoch
3. 22 lipca 2011   Zakopane Wielka Krokiew HS134 nocny, druż.   Austria
1. Wolfgang Loitzl
2. Martin Koch
3. Gregor Schlierenzauer
4. Thomas Morgenstern
  Niemcy
1. Martin Schmitt
2. Stephan Hocke
3. Richard Freitag
4. Severin Freund
  Rosja
1. Dienis Korniłow
2. Dmitrij Ipatow
3. Ilja Roslakow
4. Pawieł Karielin
4. 23 lipca 2011   Zakopane Wielka Krokiew HS134 LPT   Thomas Morgenstern   Gregor Schlierenzauer   Kamil Stoch
Lotos Poland Tour – klasyfikacja końcowa   Thomas Morgenstern   Gregor Schlierenzauer   Kamil Stoch
5. 6 sierpnia 2011   Hinterzarten Adlerschanze HS108 druż.   Austria
1. Andreas Kofler
2. Michael Hayböck
3. Manuel Fettner
4. Thomas Morgenstern
  Polska
1. Maciej Kot
2. Piotr Żyła
3. Dawid Kubacki
4. Kamil Stoch
  Norwegia
1. Rune Velta
2. Kenneth Gangnes
3. Johan Remen Evensen
4. Tom Hilde
6. 7 sierpnia 2011   Hinterzarten Adlerschanze HS108 -   Thomas Morgenstern   Kamil Stoch   Richard Freitag
7. 12 sierpnia 2011   Courchevel Tremplin Le Praz HS132 -   Thomas Morgenstern   Richard Freitag   Kamil Stoch
8. 14 sierpnia 2011   Einsiedeln Andreas Küttel-Schanze HS117 -   Kamil Stoch   Thomas Morgenstern   Rune Velta
9. 26 sierpnia 2011   Hakuba Olimpijska HS131 nocny   Tom Hilde   Piotr Żyła   Taku Takeuchi
10. 27 sierpnia 2011   Hakuba Olimpijska HS131 nocny   Tom Hilde   Piotr Żyła   Taku Takeuchi
11. 30 sierpnia 2011   Ałmaty Gorney Gigant HS140 nocny   Jurij Tepeš   Jure Šinkovec   Anders Fannemel
12. 1 października 2011   Hinzenbach Aigner-Schanze HS94 -   Gregor Schlierenzauer   Daiki Itō   Roman Koudelka
13. 3 października 2011   Klingenthal Vogtland Arena HS140 -   Kamil Stoch   Gregor Schlierenzauer   Roman Koudelka

Statystyki indywidualneEdytuj

Zawodnik                      
  Austria
Markus Eggenhofer Q
Manuel Fettner 17 11 8 7 7
Michael Hayböck 11 37 17 21 12 24 5 8
Martin Koch 16 21 34 5
Andreas Kofler Q
Stefan Kraft 29
Wolfgang Loitzl 19 15 9 17 9
Thomas Morgenstern 1 1 1 1 1 2 6
Johannes Obermayr Q
Manuel Poppinger 46
Gregor Schlierenzauer 3 2 2 1 2
Andreas Strolz 46 41 11 Q
Thomas Thurnbichler Q
David Unterberger 48
  Bułgaria
Władimir Zografski 37 5 5 16 10 48 4 dsq2 11
  Czechy
Martin Cikl 25 22 33 36 30 24 27 22
Lukáš Hlava 14 19 13 11 8 14
Jakub Janda 25 40 11 11 23 39
Roman Koudelka 6 3 3
Jan Matura 41 16 21 20 Q
Borek Sedlák 32 33 34 43 Q 21 26 24 11 47 43
Vojtěch Štursa Q Q
Ondřej Vaculík 21 24 37 28 10 28 26 29
  Estonia
Kaarel Nurmsalu 36 29 28 Q 39
Siim-Tanel Sammelselg Q Q
  Finlandia
Janne Happonen 20
Matti Hautamäki 50 15
Kalle Keituri 31 35 36 38 44 37
Anssi Koivuranta 47 31 37 35 28 18 25
Kai Kovaljeff Q Q 39 32
Jarkko Määttä 41 26 45 Q 32 Q Q
Olli Muotka Q 44 48 Q 44 Q 34
Sami Niemi Q DNS
Juha-Matti Ruuskanen Q 49 Q 21 23
Kimmo Yliriesto Q Q
  Francja
Emmanuel Chedal 26 17 37 Q
Vincent Descombes Sevoie 28 29 15 32 28 23 Q
Ronan Lamy Chappuis Q
Alexandre Mabboux Q 49 Q
Nicolas Mayer 46 Q 33 33
David Viry Q
  Japonia
Akira Higashi 22
Daiki Itō 6 12 2 12
Noriaki Kasai 39 43 41 50 15 33 20
Junshirō Kobayashi dsq2 10 16 32 48 Q 8 10 9
Kento Sakuyama 25 43 Q
Reruhi Shimizu 36 50
Tarō Takayanagi 30 37
Taku Takeuchi 6 5 14 14 6 46 3 3
Shōhei Tochimoto 34 39 47 39 33 Q 12 18 13 Q
Hiroki Yamada 34
Fumihisa Yumoto 10 16 27 26 14 42 11 17 33 Q
  Kanada
Mackenzie Boyd-Clowes 45 13 47 16 19 Q
Eric Mitchell 40 35
  Kazachstan
Iwan Karaułow 31
Nikołaj Karpienko 37 45 35
Aleksiej Korolow 42 41 44 27 43 25 28 Q
Jewgienij Lowkin Q Q Q 30 Q 43 26 35 Q
Konstantin Sokolenko Q 38
Asan Tachtachunow 39
Radik Żaparow 34
  Korea Południowa
Choi Heung-chul 30
Choi Yong-jik Q 45 Q
Kim Hyun-ki 46 47
  Niemcy
Pascal Bodmer 44 48 40 29 Q Q Q
Felix Brodauf 29
Markus Eisenbichler 19
Richard Freitag 8 9 6 3 2 11 31 41
Severin Freund 4 8 8 19 4 6
Stephan Hocke 20 14 39 25 20 19 44 Q
Maximilian Mechler 40 27 19 22 40 41 9 28
Michael Neumayer 10 8 21 18
Martin Schmitt 28 17 22 31 27
Felix Schoft 34 21 40
Georg Späth 32
Andreas Wank 15 9 7 9 14 13 38
Daniel Wenig 27
David Winkler 18 16
  Norwegia
Anders Bardal 17 36 29 27 33
Johan Remen Evensen 13 20 21 7 17 36 19 16 36 41 48
Anders Fannemel 7 4 3 42
Kenneth Gangnes 34 49 26
Tom Hilde 5 7 12 4 4 38 1 1 10 22 26
Ole Marius Ingvaldsen Q1 Q 30
Bjørn Einar Romøren 36 16 37
Andreas Stjernen Q 13 28 36 39 35 37 22 30
Rune Velta 47 49 20 Q 3 40 20
  Polska
Tomasz Byrt 15 11 8
Stefan Hula 22 46
Bartłomiej Kłusek 24 25 26
Maciej Kot 12 12 4 8 8 14 10 13
Dawid Kubacki 17 32 15 18 34 40 Q 45
Grzegorz Miętus 29
Krzysztof Miętus 15 29 7 42 31 50 13 6 15
Łukasz Rutkowski Q
Kamil Stoch 9 3 3 2 3 1 15 1
Rafał Śliż 38 34 Q 4 Q 31
Jan Ziobro 36 31 24 14
Aleksander Zniszczoł dsq2 Q1 25 17
Piotr Żyła 46 13 24 20 2 2 5 26 4
  Rosja
Dmitrij Ipatow Q 39 27 26 38
Anton Kaliniczenko 12 24
Pawieł Karielin 2 11 10 5 38 23 18 13 6
Dienis Korniłow 30 42 24 23 5 18 4 5 17 19
Ilja Roslakow 45 30 30 22 9 27 20 20
Roman Trofimow Q Q Q 38 34 24 dsq2 Q
Dmitrij Wasiljew 46
  Słowacja
Tomáš Zmoray Q 34 Q 49 32 45 Q
  Słowenia
Jernej Damjan 24 22
Robert Hrgota 44
Dejan Judež 48 38 42 48 25 29 16 9 7 30 36
Matic Kramaršič Q
Robert Kranjec 7 4 18 10 7 5 49
Mitja Mežnar 43 28 32 33 30 Q 22 21 12 34
Tomaž Naglič Q 29 31 23
Primož Pikl Q
Peter Prevc 27 23 22 9 18 24 34
Matjaž Pungertar 35 30 16
Jure Šinkovec 23 18 43 24 21 49 13 15 2 19
Jurij Tepeš 35 45 25 32 16 5 7 1 42
  Stany Zjednoczone
Nicholas Alexander Q 42 Q
Nicholas Fairall Q
Peter Frenette Q Q Q
Anders Johnson Q
  Szwajcaria
Simon Ammann 6
Gregor Deschwanden Q 39 Q
Pascal Egloff Q
Marco Grigoli Q 47
Adrian Schuler Q
  Ukraina
Witalij Szumbareć Q Q1 Q 33
  Włochy
Davide Bresadola 31 23
Sebastian Colloredo 20 Q 19 13 11
Diego Dellasega Q 31 37 Q
Roberto Dellasega Q
Andrea Morassi 46 13 9
1-3     4-30     poniżej 30     dsq – dyskwalifikacja  - – nie wystartował

Q – Zawodnik odpadł w kwalifikacjach
dns – Zawodnik został zgłoszony do konkursu, lecz nie wystartował

1 Dyskwalifikacja w kwalifikacjach
2 Zdyskwalifikowany z powodu niezgodnego z regulaminem kombinezonu

Konkursy drużynowe i mieszaneEdytuj

KlasyfikacjeEdytuj

Klasyfikacja generalna Letniego Grand Prix[2]Edytuj

Klasyfikacja końcowa

Miejsce Zawodnik Występy Punkty Strata do lidera
1.   Thomas Morgenstern 7 620 -0
2.   Kamil Stoch 8 505 -115
3.   Tom Hilde 11 443 -177
4.   Gregor Schlierenzauer 5 400 -220
5.   Piotr Żyła 9 298 -322
6.   Taku Takeuchi 8 281 -339
7.   Richard Freitag 8 265 -355
8.   Pawieł Karielin 9 256 -364
9.   Maciej Kot 8 222 -398
10.   Severin Freund 6 216 -404
11.   Robert Kranjec 7 206 -414
12.   Władimir Zografski 8 205 -415
13.   Jurij Tepeš 9 202 -418
14.   Dienis Korniłow 10 175 -445
15.   Jure Šinkovec 10 166 -454
16.   Daiki Itō 4 164 -456
17.   Roman Koudelka 3 160 -460
18.   Michael Hayböck 8 154 -466
19.   Andreas Wank 7 148 -472
20.   Anders Fannemel 4 146 -474
21.   Manuel Fettner 5 142 -478
22.   Krzysztof Miętus 9 130 -490
23.   Junshirō Kobayashi 8 128 -492
24.   Lukáš Hlava 6 124 -496
25.   Johan Remen Evensen 11 118 -502
26.   Fumihisa Yumoto 9 106 -512
27.   Wolfgang Loitzl 4 100 -518
28.   Dejan Judež 11 88 -530
29.   Rune Velta 6 82 -536
30.   Michael Neumayer 4 81 -537
31.   Tomasz Byrt 3 72 -548
32.   Martin Koch 4 70 -550
32.   Peter Prevc 7 70 -550
34.   Sebastian Colloredo 4 67 -553
35.   Ilja Roslakow 8 66 -554
36.   Jakub Janda 6 62 -558
37.   Stephan Hocke 7 58 -562
38.   Maximilian Mechler 7 57 -563
39.   Ondřej Vaculík 8 56 -564
40.   Shōhei Tochimoto 8 55 -565
41.   Rafał Śliż 4 50 -570
42.   Andrea Morassi 3 49 -571
43.   Mackenzie Boyd-Clowes 5 47 -573
44.   Borek Sedlák 10 46 -574
45.   Mitja Mežnar 9 45 -575
46.   Dawid Kubacki 7 43 -577
47.   Simon Ammann 1 40 -580
48.   Jan Matura 4 36 -584
48.   Martin Cikl 8 36 -584
50.   Andreas Stjernen 9 33 -587
51.   Vincent Descombes Sevoie 6 32 -588
52.   Martin Schmitt 5 30 -590
53.   Anton Kaliniczenko 2 29 -591
54.   David Winkler 2 28 -592
55.   Noriaki Kasai 7 27 -593
56.   Jan Ziobro 3 25 -595
57.   Andreas Strolz 3 24 -596
58.   Anssi Koivuranta 7 22 -598
59.   Aleksander Zniszczoł 2 20 -600
59.   Anders Bardal 5 20 -600
61.   Emmanuel Chedal 4 19 -601
62.   Juha-Matti Ruuskanen 3 18 -602
62.   Bartłomiej Kłusek 3 18 -602
64.   Matti Hautamäki 2 16 -604
64.   Matjaž Pungertar 3 16 -604
64.   Jernej Damjan 2 16 -604
67.   Bjørn Einar Romøren 3 15 -605
68.   Aleksiej Korolow 7 13 -607
69.   Markus Eisenbichler 1 12 -608
70.   Janne Happonen 1 11 -609
71.   Felix Schoft 3 10 -610
71.   Tomaž Naglič 2 10 -610
73.   Stefan Hula 2 9 -611
73.   Akira Higashi 1 9 -611
75.   Davide Bresadola 2 8 -612
75.   Dmitrij Ipatow 4 8 -612
77.   Roman Trofimow 3 7 -613
78.   Kento Sakuyama 2 6 -614
78.   Jewgienij Lowkin 4 6 -614
80.   Kenneth Gangnes 3 5 -615
80.   Jarkko Määttä 4 5 -615
80.   Kaarel Nurmsalu 4 5 -615
83.   Daniel Wenig 1 4 -616
84.   Grzegorz Miętus 1 2 -618
84.   Stefan Kraft 1 2 -618
84.   Felix Brodauf 1 2 -618
84.   Pascal Bodmer 4 2 -618
88.   Tarō Takayanagi 1 1 -619
88.   Choi Heung-chul 1 1 -619
88.   Ole Marius Ingvaldsen 1 1 -619

Klasyfikacja generalna Lotos Poland Tour[3]Edytuj

Klasyfikacja końcowa

Miejsce Zawodnik Występy Punkty Strata do lidera
1.   Thomas Morgenstern 3 766,8 -0
2.   Gregor Schlierenzauer 3 754,2 -12,6
3.   Kamil Stoch 3 726,3 -40,5
4.   Severin Freund 3 710,7 -56,1
5.   Richard Freitag 3 706,0 -60,8
6.   Pawieł Karielin 3 701,3 -65,5
7.   Tom Hilde 3 688,2 -78,6
8.   Robert Kranjec 3 682,8 -84,0
9.   Maciej Kot 3 682,3 -84,5
9.   Taku Takeuchi 3 682,3 -84,5
11.   Krzysztof Miętus 3 648,4 -118,4
12.   Wolfgang Loitzl 3 646,9 -119,9
13.   Lukáš Hlava 3 641,1 -125,7
14.   Fumihisa Yumoto 3 632,2 -134,6
15.   Johan Remen Evensen 3 627,3 -139,5
16.   Bartłomiej Kłusek 3 603,0 -163,8
17.   Martin Schmitt 3 601,8 -165,0
18.   Peter Prevc 3 595,3 -171,5
19.   Władimir Zografski 3 574,1 -192,7
20.   Michael Hayböck 3 517,9 -248,9
21.   Stephan Hocke 3 515,8 -251,0
22.   Jakub Janda 3 510,7 -256,1
23.   Dawid Kubacki 3 510,3 -256,5
24.   Martin Koch 3 509,1 -257,7
25.   Martin Cikl 3 503,3 -263,5
26.   Maximilian Mechler 3 500,9 -265,9
27.   Ondřej Vaculík 3 500,7 -266,1
28.   Jure Šinkovec 3 499,9 -266,9
29.   Anders Bardal 3 493,4 -273,4
30.   Dienis Korniłow 3 467,1 -299,7
31.   Ilja Roslakow 3 464,5 -302,3
32.   Junshirō Kobayashi 2 449,9 -316,9
33.   Andreas Stjernen 2 428,4 -338,4
34.   Mitja Mežnar 3 386,0 -380,8
35.   Jurij Tepeš 3 383,9 -382,9
36.   Jarkko Määttä 3 381,4 -385,4
37.   Borek Sedlák 3 291,8 -475,0
38.   Kalle Keituri 3 290,4 -476,4
39.   Stefan Hula 2 280,0 -486,8
40.   Noriaki Kasai 3 273,0 -493,8
41.   Shōhei Tochimoto 3 270,3 -496,5
42.   Aleksiej Korolow 3 264,7 -502,1
43.   Anssi Koivuranta 3 263,5 -503,3
44.   Pascal Bodmer 3 258,8 -508,0
45.   Dejan Judež 3 243,7 -523,1
46.   Sebastian Colloredo 1 209,9 -556,9
47.   Olli Muotka 2 174,4 -592,4
48.   Rune Velta 2 168,0 -598,8
49.   Grzegorz Miętus 1 166,5 -600,3
50.   Davide Bresadola 1 103,5 -663,3
51.   Tomáš Zmoray 1 103,3 -663,5
52.   Bjørn Einar Romøren 1 88,8 -678,0
53.   Andrea Morassi 1 87,8 -679,0
54.   Jan Ziobro 1 86,6 -680,2
55.   Juha-Matti Ruuskanen 1 85,1 -681,7
56.   Rafał Śliż 1 81,9 -684,9
57.   Piotr Żyła 1 64,7 -702,1

Drużynowa klasyfikacja generalna[4]Edytuj

Klasyfikacja końcowa

Miejsce Kraj Występy Punkty Strata do lidera
1.   Austria 10 2312 -0
2.   Polska 13 1894 -418
3.   Niemcy 13 1513 -799
4.   Norwegia 13 1263 -1049
5.   Słowenia 13 1019 -1293
6.   Rosja 13 1011 -1301
7.   Czechy 13 970 -1342
8.   Japonia 13 927 -1385
9.   Bułgaria 8 205 -2107
10.   Włochy 7 124 -2188
11.   Finlandia 11 72 -2240
12.   Francja 7 51 -2261
13.   Stany Zjednoczone 2 50 -2262
14.   Kanada 7 47 -2265
15.   Szwajcaria 3 40 -2272
16.   Kazachstan 9 19 -2293
17.   Estonia 5 5 -2307
18.   Korea Południowa 3 1 -2311

Zwycięzcy kwalifikacji do zawodówEdytuj

Nr Data Miejsce Zawodnik
1. 16 lipca 2011   Wisła   Lukáš Hlava[5]
2. 19 lipca 2011   Szczyrk   Maciej Kot[6]
3. 21 lipca 2011   Zakopane   Krzysztof Miętus[7]
4. 5 sierpnia 2011   Hinterzarten   Andreas Wank[8]
5. 11 sierpnia 2011   Courchevel   Andreas Wank[9]
6. 13 sierpnia 2011   Einsiedeln   Michael Hayböck[10]
7. 25 sierpnia 2011   Hakuba nie odbyły się
8. 27 sierpnia 2011   Hakuba nie odbyły się
9. 29 sierpnia 2011   Ałmaty nie odbyły się
10. 30 września 2011   Hinzenbach   Wolfgang Loitzl[11]
11. 2 października 2011   Klingenthal   Roman Koudelka[12]

Kwoty startoweEdytuj

Na podstawie Światowej Listy Rankingowej (WRL) wyznaczono następujące kwoty startowe dla poszczególnych krajów na LGP 2011. Kwota wyznacza maksymalną liczbę reprezentantów, którą dany kraj ma prawo wystawić w zawodach (nie dotyczy konkursów, których dany kraj jest gospodarzem). Państwa, których nie podano w poniższej tabeli mogły wystawić do każdego konkursu co najwyżej dwóch skoczków.

Reprezentacja Kwota
  Austria
7
  Finlandia
6
  Niemcy
6
  Norwegia
6
  Polska
6
  Słowenia
6
  Czechy
5
  Japonia
5
  Rosja
4
  Bułgaria
3
  Francja
3
  Włochy
3
  Szwajcaria
3

StatystykiEdytuj

  • W konkursach LGP 2011 triumfowało 5 zawodników:
  1.   Thomas Morgenstern – 5 wygranych (z rzędu)
  2.   Tom Hilde – 2
  3.   Kamil Stoch – 2
  4.   Gregor Schlierenzauer – 1
  5.   Jurij Tepeš – 1
  • Tom Hilde i Jurij Tepeš po raz pierwszy w karierze zwyciężali w zawodach LGP.
  • Siedmiu skoczków po raz pierwszy w karierze stanęło na podium konkursu LGP:
  1.   Anders Fannemel
  2.   Richard Freitag
  3.   Jure Šinkovec
  4.   Taku Takeuchi
  5.   Jurij Tepeš
  6.   Rune Velta
  7.   Piotr Żyła
  • Najczęściej na podium konkursu w LGP 2011 stawali Thomas Morgenstern i Kamil Stoch – 6 razy. Łącznie na podium stało 14 zawodników z 8 krajów.
Poz. Imię i nazwisko Kraj 1. miejsca 2. miejsca 3. miejsca Razem
1. Thomas Morgenstern   Austria 5 1 0 6
2. Kamil Stoch   Polska 2 1 3 6
3. Gregor Schlierenzauer   Austria 1 3 1 5
4. Tom Hilde   Norwegia 2 0 0 2
5. Piotr Żyła   Polska 0 2 0 2
6. Richard Freitag   Niemcy 0 1 1 2
7. Roman Koudelka   Czechy 0 0 2 2
Taku Takeuchi   Japonia 0 0 2 2
9. Jurij Tepeš   Słowenia 1 0 0 1
10. Daiki Itō   Japonia 0 1 0 1
Pawieł Karielin   Rosja 0 1 0 1
Jure Šinkovec   Słowenia 0 1 0 1
13. Anders Fannemel   Norwegia 0 0 1 1
Rune Velta   Norwegia 0 0 1 1
Poz. Kraj 1. miejsca 2. miejsca 3. miejsca Razem
1.   Austria 6 4 1 11
2.   Polska 2 3 3 8
3.   Norwegia 2 0 2 4
4.   Japonia 0 1 2 3
5.   Słowenia 1 1 0 2
6.   Niemcy 0 1 1 2
7.   Czechy 0 0 2 2
8.   Rosja 0 1 0 1


  • W klasyfikacji LGP 2011 sklasyfikowano 90 zawodników z 17 państw. Najliczniejsza grupa (trzynastu) to reprezentanci Niemiec.
  1.   Niemcy – 13
  2.   Polska – 12
  3.   Japonia – 9
  4.   Słowenia – 9
  5.   Norwegia – 9
  6.   Austria – 8
  7.   Czechy – 7
  8.   Rosja – 6
  9.   Finlandia – 5
  10.   Włochy – 3
  11.   Francja – 2
  12.   Kazachstan – 2
  13.   Bułgaria – 1
  14.   Estonia – 1
  15.   Kanada – 1
  16.   Korea Południowa – 1
  17.   Szwajcaria – 1
  • Thomas Morgenstern został po raz trzeci w karierze zwycięzcą Letniego Grand Prix (jako drugi skoczek w historii po Adamie Małyszu).
  • Tom Hilde, Johan Remen Evensen i Dejan Judež wystąpili we wszystkich indywidualnych konkursach cyklu.
  • Liderem LGP we wszystkich konkursach był Austriak Thomas Morgenstern.
  • Gregor Schlierenzauer stawał na podium we wszystkich konkursach, w których wystartował.
  • Jewgienij Lowkin pięciokrotnie nie zakwalifikował się do konkursu głównego.
  • Reprezentacja Austrii triumfowała w obydwóch konkursach drużynowych w LGP 2011. Na podium stawały również reprezentacje Niemiec, Rosji, Polski i Norwegii.

PrzypisyEdytuj

  1. Robocza nazwa turnieju to Beta-Tour, w zorganizowanym konkursie wybrano nazwę „POL-ski Tour”, ale ostatecznie turniej nazywał się „Lotos Poland Tour”
    Tadeusz Mieczyński: Skoki Narciarskie: Znamy szczegółowy program LGP w Polsce. skijumping.pl, 2011-05-26. [dostęp 2011-11-12].
  2. Summer Grand Prix - Overall (ang.). fisskijumping.com, 2011-06-17. [dostęp 2011-06-23].
  3. Lotos Poland Tour 2011 (ang.). berkutschi.com, 2011-06-23. [dostęp 2011-06-23].
  4. Team Summer Grand Prix - Overall (ang.). fisskijumping.com, 2011-06-17. [dostęp 2011-06-23].
  5. 1st Grand Prix Competition, Wisła (POL) – Results Qualification (ang.). fis-ski.com, 2011-07-16. [dostęp 2011-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-25)].
  6. 2nd Grand Prix Competition, Szczyrk (POL) – Results Qualification (ang.). fis-ski.com, 2011-07-19. [dostęp 2011-07-19].
  7. 4th Grand Prix Competition, Zakopane (POL) – Results Qualification (ang.). fis-ski.com, 2011-07-21. [dostęp 2011-07-21].
  8. 6th Grand Prix Competition, Hinterzarten (GER) – Results Qualification (ang.). fis-ski.com, 2011-08-05. [dostęp 2011-08-05].
  9. 7th Grand Prix Competition, Courchevel (FRA) – Results Qualification (ang.). fis-ski.com, 2011-08-11. [dostęp 2011-08-11].
  10. 8th Grand Prix Competition, Einsiedeln (SUI) – Results Qualification (ang.). fis-ski.com, 2011-08-13. [dostęp 2011-08-13].
  11. 12th Grand Prix Competition, Hinzenbach (AUT) – Results Qualification (ang.). fis-ski.com, 2011-09-30. [dostęp 2011-09-30].
  12. 13th Grand Prix Competition, Klingenthal (GER) – Results Qualification (ang.). fis-ski.com, 2011-10-02. [dostęp 2011-10-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-05)].

BibliografiaEdytuj