Lewis Hamilton

brytyjski kierowca Formuły 1

Lewis Carl Davidson Hamilton MBE[1] (ur. 7 stycznia 1985 w Stevenage) – brytyjski kierowca wyścigowy, czterokrotny mistrz świata Formuły 1 w sezonach 2008, 2014, 2015 oraz 2017, wicemistrz świata Formuły 1 w roku 2007 oraz 2016.

Lewis Hamilton
Lewis Hamilton (2016)
Lewis Hamilton (2016)
Kraj  Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1985
Stevenage
Sezon 2017
Seria Formuła 1
Zespół Mercedes
Samochód Mercedes AMG F1 W08 EQ Power+
Nr startowy 44
Partnerzy Valtteri Bottas
Sukcesy

2003: Brytyjska Formuła Renault 2.0 (mistrz)
2005: Formuła 3 Euro Series (mistrz)
2006: Seria GP2 (mistrz)
2007: Formuła 1 (wicemistrz)
2008: Formuła 1 (mistrz)
2014: Formuła 1 (mistrz)
2015: Formuła 1 (mistrz)
2016: Formuła 1 (wicemistrz)
2017: Formuła 1 (mistrz)

Strona internetowa

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Początki karieryEdytuj

Po zwycięstwach w kilku mistrzostwach kartingowych, w wieku 12 lat został przyjęty do programu rozwojowego młodych kierowców McLarena. Wcześniej brał udział w Brytyjskiej Formule Renault, w 2000 roku był także europejskim mistrzem w kartingu.

W 2005 roku zwyciężył w serii Formuły 3 Euro Series, jeżdżąc dla zespołu ASM. Rok wcześniej reprezentował barwy Manor Motorsport. W sezonie 2006 startował w Serii GP2 w barwach zespołu ART, zajmując miejsce ubiegłorocznego mistrza serialu, Nico Rosberga, który rozpoczął starty w Formule 1. Jego największym rywalem był Nelson Ângelo Piquet, syn trzykrotnego mistrza Formuły 1 - Nelsona Piqueta, który ostatecznie stracił szanse na tytuł po przedostatnim wyścigu sezonu na torze Monza we Włoszech.


Formuła 1Edytuj

2007–2012: McLarenEdytuj

2007Edytuj
 
Lewis Hamilton podczas Grand Prix Malezji (2007)

W swoim debiucie w F1, podczas Grand Prix Australii zajął 3. miejsce. Został pierwszym kierowcą od 1996 roku, który w swoim debiucie stanął na podium Grand Prix. Natomiast ostatni kierowca z Wielkiej Brytanii osiągnął taki wynik 41 lat temu. W swoich następnych 3 startach nie schodził z podium (trzykrotnie drugi), po Grand Prix Hiszpanii (swoim zaledwie czwartym grand prix) został najmłodszym w historii liderem mistrzostw świata. W zaledwie szóstym wyścigu w F1 (Grand Prix Kanady) przekroczył linię mety jako pierwszy. Sukces ten powtórzył tydzień później w Grand Prix USA, odpierając ataki partnera z zespołu, dwukrotnego mistrza świata Fernando Alonso. W wyniku serii błędów popełnionych na torze w ostatnich dwóch wyścigach ostatecznie zajął 2. miejsce w klasyfikacji generalnej mistrzostw świata.

2008Edytuj
 
Lewis Hamilton podczas Grand Prix Australii (2008)

W sezonie 2008 jego partnerem w zespole był Heikki Kovalainen. Podczas inauguracji sezonu na torze Albert Park Hamilton odniósł zwycięstwo, jednak kolejne wyścigi przyniosły słabsze rezultaty - w Malezji dojechał do mety na piątej pozycji, natomiast podczas GP Bahrajnu popełnił błąd na starcie i wyścig zakończył na 13. miejscu. Drugie zwycięstwo odniósł w deszczowych warunkach w Grand Prix Monako. Dwa tygodnie później, podczas GP Kanady wyeliminował siebie i Kimiego Räikkönena z wyścigu podczas kolizji w alei serwisowej, za co ukarany został cofnięciem o 10 pozycji na starcie do GP Francji. Pozostałe z dotychczasowych czterech zwycięstw odniósł w kolejnych dwóch Grand Prix - w swoim domowym wyścigu w Wielkiej Brytanii i w Niemczech. Podczas Grand Prix Belgii dojechał do mety na pierwszej pozycji, jednak już po wyścigu została na niego nałożona 25-sekundowa kara za ścięcie szykany podczas manewru wyprzedzania, przez co stracił zwycięstwo na rzecz Felipe Massy i został sklasyfikowany na 3. miejscu. 2 listopada 2008 po znakomitym wyścigu o GP Brazylii zapewnił sobie pierwszy tytuł mistrzowski. W ostatnim wyścigu sezonu 2008 Lewis Hamilton zajął 5. miejsce w Grand Prix Brazylii 2008, co dało mu zwycięstwo w klasyfikacji generalnej oraz tytuł Mistrza Świata Formuły 1 2008. Wszystko rozstrzygnęło się na ostatnich metrach, gdy Hamilton wyprzedził Timo Glocka i awansował z 6. miejsca na 5. pozycję, co dało mu 4 punkty, dzięki którym wygrał o 1 punkt w klasyfikacji generalnej przed Felipe Massą. Został tym samym najmłodszym mistrzem F1 w historii, rekord ten pobił jednak dwa lata później Sebastian Vettel.

2009Edytuj

W sezonie 2009 doszło do zmiany przepisów. Do Formuły 1 powróciły opony typu slick a aerodynamika bolidów została ograniczona. W pierwszych dziewięciu wyścigach zdobył 11 punktów. Podczas Grand Prix Australii został wykluczony z wyników pierwszego wyścigu, ponieważ wprowadził sędziów w błąd przy wyjaśnianiu kontrowersyjnego manewru wyprzedzania Jarno Trullego pod koniec wyścigu. Podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii zajął 16. miejsce. Hamilton odniósł zwycięstwo w Grand Prix Węgier. Był to pierwszy triumf samochodu wyposażonego w system KERS, który w tamtym sezonie sprawiał potężne problemy zespołom, które zdecydowały się zainstalować go w swoich samochodach. Pierwsze symptomy znaczącej poprawy formy McLarena pojawiły się już dwa tygodnie wcześniej podczas Grand Prix Niemiec gdzie Hamilton startował z piątego miejsca, ale w pierwszym zakręcie w trakcie walki z Markiem Webberem wyjechał za szeroko, przebijając oponę. Hamilton odniósł jeszcze jedno zwycięstwo podczas Grand Prix Singapuru. Nie ukończył wyścigów w wyniku karambolu w Belgii, wypadku we Włoszech, oraz awarii hamulców w ostatnim wyścigu w Abu Zabi. W sumie Mistrzostwa zakończył na piątym miejscu z 49 punktami, pięciokrotnie zajmując miejsce na podium i czterokrotnie zdobywając Pole Position. Po odejściu z zespołu Heikkiego Kovalainena nowym partnerem zespołowym Hamiltona został Mistrz Świata z sezonu 2009, Brytyjczyk Jenson Button.

2010Edytuj

Sezon 2010 rozpoczął od zajęcia trzeciego miejsca w Grand Prix Bahrajnu, za dwoma bolidami Ferrari. Pod koniec Grand Prix Australii został uderzony w tył przez Marka Webbera, w wyniku czego zajął szóstą pozycję. W Grand Prix Hiszpanii na dwa okrążenia przed końcem w bolidzie Hamiltona eksplodowała opona, a Brytyjczyk uderzył w barierę tracąc drugie miejsce w wyścigu. Pierwsze zwycięstwo w sezonie odniósł w Grand Prix Turcji. Przez większość wyścigu jechał na trzeciej pozycji, za Markiem Webberem i Sebastianem Vettelem, jednak na 39. okrążeniu obaj kierowcy Red Bull Racing zderzyli się ze sobą, dzięki czemu Brytyjczyk awansował na pierwszą pozycję, którą utrzymał do mety. Dwa tygodnie później odniósł zwycięstwo w Grand Prix Kanady i awansował na pozycję lidera klasyfikacji generalnej Mistrzostw Świata. W Grand Prix Europy otrzymał karę przejazdu przez boksy za wyprzedzanie samochodu bezpieczeństwa. Pod koniec sierpnia wygrał deszczowe Grand Prix Belgii. Był to jego ostatni triumf w sezonie 2010. Dwóch kolejnych wyścigów we Włoszech i Singapurze nie ukończył z powodu kolizji. Do ostatniego wyścigu zachował teoretyczną szansę na zdobycie tytułu. Ostatecznie sezon zakończył na czwartym miejscu z dorobkiem 240 punktów, dziewięciokrotnie stając na podium i raz startując z Pole Position. Punkty zdobywał w piętnastu wyścigach.

2011Edytuj

Rok 2011 upłynął pod znakiem dominacji Sebastiana Vettela, jednak w pierwszych wyścigach Lewis Hamilton prezentował konkurencyjne tempo. Wygrał wyścig o Grand Prix Chin. W Grand Prix Monako został uznany winnym kolizji z Felipe Massą, za co otrzymał karę przejazdu przez boksy. Dodatkowo został także ukarany doliczeniem dwudziestu sekund do końcowego rezultatu, za incydent z Pastorem Maldonado. W Kanadzie z wyścigu wyeliminował go jego zespołowy partner Jenson Button. 24 lipca odniósł drugie w sezonie zwycięstwo w wyścigu o Grand Prix Niemiec. Nie ukończył wyścigu o Grand Prix Belgii z powodu kolizi z Kamui Kobayashim. W Sinagpurze po raz kolejny doprowadził do kolizji z Felipe Massą za co został ukarany przejazdem przez aleję serwisową. W Grand Prix Indii doszło do kolejnej kolizji z udziałem Hamiltona i Massy, za którą Brazylijczyk otrzymał karę. Do Grand Prix Korei Południowej ruszał z Pole Position. Były to jedyne kwalifikacje w tym sezonie, w których pierwsze pole startowe wywalczył reprezentant innego zespołu niż Red Bull Racing. Pod koniec sezonu wygrał wyścig o Grand Prix Abu Zabi. W końcowej klasyfikacji Mistrzostw Świata zajął piąte miejsce. Zgromadził 227 punktów, sześć razy stawał na podium, szesnaście razy zdobywał punkty. Przegrał rywalizację zespołową z Jensonem Buttonem, który został wicemistrzem świata.

2012Edytuj

Swój szósty sezon w Formule 1 rozpoczął od wizyt na podium w trzech pierwszych wyścigach. Do Grand Prix Australii i Grand Prix Malezji startował z pierwszego pola. Pierwsze zwycięstwo w sezonie odniósł w Grand Prix Kanady i znalazł się w gronie siedmiu różnych zwycięzców w siedmiu pierwszych wyścigach. Dwa tygodnie później w wyścigu na ulicznym torze w Walencji na dwa okrążenia przed końcem uderzył w niego Pastor Maldonado, eliminując go z wyścigu. Kolejne zwycięstwo w sezonie odniósł w Grand Prix Węgier. Z wyścigu o Grand Prix Belgii odpadł zaraz po starcie, po kolizji spowodowanej przez Romaina Grosjeana. Tydzień później wygrał Grand Prix Włoch. W Grand Prix Singapuru startował z Pole Position, jednak nie ukończył wyścigu z powodu awarii skrzyni biegów. 26 września zespół Mercedes poinformował, że podpisał kontrakt z Hamiltonem na sezon 2013. Swoje ostatnie zwycięstwo w barwach zespołu Mclarena odniósł w Grand Prix USA. W ostatnim wyścigu sezonu jechał na prowadzeniu, kiedy zderzył się z Nico Hulkenbergiem. W bolidzie Brytyjczyka doszło do uszkodzenia zawieszenia i musiał wycofać się z wyścigu. W klasyfikacji generalnej zajął 4. miejsce, zdobywając 190 punktów. Na podium stawał siedmiokrotnie, tyle samo razy ustawiał swój bolid na pierwszym polu startowym. W punktowanej dziesiątce ukończył czternaście wyścigów.

Od 2013: MercedesEdytuj

2013Edytuj

Od sezonu 2013 jeździ w barwach Mercedesa, z którym podpisał 3-letni kontrakt. W pierwszym sezonie startów bardzo dobrze spisywał się w kwalifikacjach, które to zwyciężał pięciokrotnie, a dziewięciokrotnie zapewniał sobie start z pierwszej linii. Jednak wygrał tylko jeden wyścig - Grand Prix Węgier. Na podium stawał łącznie pięć razy. Dorobek 189 punktów dał mu 4. miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców. Na sezon 2014 przedłużył kontrakt z niemiecką ekipą.

2014Edytuj
 
Lewis Hamilton podczas Grand Prix Singapuru w bolidzie Mercedes F1 W05 Hybrid (2014)

Sezon 2014 był sezonem dominacji Mercedesa. Hamilton, jako kierowca tego zespołu stał się jednym z dwóch faworytów w walce o mistrzowski tytuł. W jedenastu wyścigach sezonu kierowcy Mercedesa dzielili między sobą toczyli samotną walkę o zwycięstwo. Jednak tylko w trzech przypadkach lepszy w tej walce okazywał się rywal Hamiltona - Nico Rosberg. Mogłoby się więc wydawać, że jedenaście tryumfów (w porównaniu z pięcioma wygranymi Rosberga) powinno zapewnić Brytyjczykowi tryumf w mistrzostwach ze znaczną przewagą punktową. Jednak w bolidzie Hamiltona częściej niż u Rosberga dochodziło do awarii. Trzykrotnie Hamilton musiał wycofać się z wyścigu. Ponadto również dwukrotnie awarie w kwalifikacjach pozbawiały go dobrej pozycji startowej. Tak więc do ostatnich wyścigów Brytyjczyk toczył walkę o 1. miejsce w klasyfikacji generalnej. Potem 2. miejsce w przedostatnim wyścigu sezonu zapewniło mu 17-punktową przewagę nad Rosbergiem. Jednak ostatni wyścig w Abu Zabi był wyścigiem podwójnie punktowanym. Za zwycięstwo kierowca mógł zdobyć 50 punktów. Ponadto Nico Rosberg wywalczył pole position i mimo, że Hamilton startował z drugiego pola, to spadek o 1 pozycję pozbawiłby go tytułu mistrzowskiego. Już na starcie tego wyścigu Brytyjczyk poprawił swoją sytuację. Wyprzedził Rosberga i objął prowadzenie w wyścigu. Wydawało się, że jedynie awaria może pozbawić go trofeum. Jednak do awarii doszło w bolidzie Rosberga, który z czasem tracił kolejne pozycję. W chwili, gdy Niemiec spadł na 7. miejsce, Hamilton mógł przestać martwić się o samochód - nawet awaria nie odebrałaby mu tytułu. Jednak Brytyjczyk dojechał do mety świętując 33 zwycięstwo w karierze oraz drugi tytuł Mistrza Świata Formuły 1.

W 2016 pojawił się w filmie Zoolander 2 (występ cameo)[2].

WynikiEdytuj

Stan: 29 października 2017

Formuła 1Edytuj

Sezon Zespół Samochód Pozycje startowe / w wyścigach
Silnik 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21
2007                                  
  Vodafone McLaren Mercedes   McLaren
MP4-22
04 04 02 04 02 01 01 02 01 10 01 02 02 04 01 01 02
  Mercedes-Benz
FO108T 2,4l V8
03 02 02 02 02 01 01 03 03 09 01 05 02 04 01 989NU 07
2008                                    
  Vodafone McLaren Mercedes   McLaren
MP4-23
01 09 03 05 03 03 01 13 04 01 01 02 01 15 02 01 01 04
  Mercedes-Benz
FO108V 2,4l V8
01 05 13 03 02 01 989NU 10 01 01 05 02 03 07 03 12 01 05
2009                                  
  Vodafone McLaren Mercedes   McLaren
MP4-24
18 13 09 05 14 16 16 18 05 04 01 12 01 01 03 17 01
  Mercedes-Benz
FO108W 2,4l V8
991DK 07 06 04 09 12 13 16 18 01 02 989NU 12 01 03 03 989NU
2010                                      
  Vodafone McLaren Mercedes   McLaren
MP4-25
04 11 20 06 03 05 02 01 03 04 06 05 02 05 03 08 04 04 02
  Mercedes-Benz
FO108X 2,4l V8
03 06 06 02 14 05 01 01 02 02 04 989NU 01 989NU 989NU 05 02 04 02
2011                                      
  Vodafone McLaren Mercedes   McLaren
MP4-26
02 02 03 04 03 09 05 03 10 02 02 02 02 04 03 01 02 02 04
  Mercedes-Benz
FO108Y 2,4l V8
02 08 01 04 02 06 989NU 04 04 01 04 989NU 04 05 05 02 07 01 989NU
2012                                        
  Vodafone McLaren Mercedes   McLaren
MP4-27
01 01 07 02 24 03 02 02 08 08 01 07 01 01 09 03 03 01 02 01
  Mercedes-Benz
FO108Y 2,4l V8
03 03 03 08 08 05 01 19 08 989NU 01 989NU 01 989NU 05 10 04 989NU 01 989NU
2013                                      
  Mercedes AMG Petronas F1 Team   Mercedes
MGP W04
03 04 01 09 02 02 02 01 01 01 01 12 05 02 03 03 04 05 05
  Mercedes
FO108Z 2,4l V8
05 03 03 05 12 04 03 04 05 01 03 09 05 05 989NU 06 07 04 09
2014                                      
  Mercedes AMG Petronas F1 Team   Mercedes
F1 W05
01 01 02 01 01 02 02 09 06 20 22 02 01 01 02 01 02 02 02
  Mercedes
PU106A 1.6T V6
989NU 01 01 01 01 02 989NU 02 01 03 03 989NU 01 01 01 01 01 02 01
2015                                      
  Mercedes AMG Petronas F1 Team   Mercedes
F1 W05
01 01 01 01 02 01 01 01 01 01 01 01 05 02 02 02 02 02 02
  Mercedes
PU106A 1.6T V6
01 02 01 01 02 03 01 02 01 06 01 01 989NU 01 01 01 02 02 02
2016                                          
  Mercedes AMG Petronas F1 Team   Mercedes
F1 W07 Hybrid
01 01 22 10 01 03 01 10 01 01 02 02 21 01 03 01 02 01 01 01 01
  Mercedes
PU106A 1.6T V6
02 03 07 02 989NU 01 01 05 01 01 01 01 03 02 03 989NU 03 01 01 01 01
2017                                        
  Mercedes AMG Petronas F1 Team   Mercedes
F1 W08 EQ Power+
01 01 02 04 01 13 01 01 08 01 04 01 01 05 01 01 01 03
  Mercedes
M08 EQ Power+ 1.6T V6
02 01 02 04 01 07 01 05 04 01 04 01 01 01 02 01 01 09

GP2Edytuj

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2006 ART Grand Prix  
VAL
 
VAL
 
SMR
 
SMR
 
NÜR
 
NÜR
 
ESP
 
ESP
 
MON
 
GBR
 
GBR
 
FRA
 
FRA
 
HOC
 
HOC
 
HUN
 
HUN
 
TUR
 
TUR
 
ITA
 
ITA
114 1
2 6 DK 10 1 1 2 4 1 1 1 19 5 2 3 10 2 2 2 3 2

PodsumowanieEdytuj

Sezon Seria/wyścig Zespół Nr Starty Pole Position Zwycięstwa Punkty Pozycja końcowa
2002 Brytyjska Formuła Renault   Manor Motorsport 25 13 3 3 274 3
2003 Brytyjska Formuła Renault   Manor Motorsport 3 15 11 10 419 1
2004 Formuła 3 Euro Series   Manor Motorsport 35 20 1 1 69 5
2005 Formuła 3 Euro Series   ASM Formule 3 1 20 11 15 172 1

RekordyEdytuj

Rekord Liczba
Rekord okrążenia Circuit de Monaco 1:17.939 (2016)[3]
Rekord okrążenia Marina Bay Street Circuit 1:45.008 (2017)[4]
Rekord okrążenia Red Bull Ring 1:07.411 (2017)[5]
Rekord okrążenia Silverstone Circuit 1:30.621 (2017)[6]

Życie prywatneEdytuj

W 2015 roku Hamilton zajął 15. miejsce na liście najlepiej zarabiających sportowców dwutygodnika Forbes[7].

Przypisy

  1. Hamilton MBE a 'massive honour' (ang.). news.bbc.co.uk, 2008-12-31. [dostęp 2012-03-17].
  2. Zoolander 2 w bazie Internet Movie Database (ang.)
  3. FORMULA 1 GRAND PRIX DE MONACO 2016 (ang.). formula1.com. [dostęp 2016-07-09].
  4. 2017 FORMULA 1 SINGAPORE AIRLINES SINGAPORE GRAND PRIX (ang.). formula1.com. [dostęp 2017-09-19].
  5. FORMULA 1 GROSSER PREIS VON ÖSTERREICH 2017 (ang.). formula1.com. [dostęp 2017-07-16].
  6. 2017 FORMULA 1 ROLEX BRITISH GRAND PRIX (ang.). formula1.com. [dostęp 2017-07-16].
  7. #55 Lewis Hamilton (ang.). forbes.com. [dostęp 2016-03-10].

Linki zewnętrzneEdytuj