Liberiusz (papież)

papież

Liberiusz (ur. w Rzymie, zm. 24 września 366) – wyznawca i święty prawosławny[1] oraz koptyjskiego Kościoła Ortodoksyjnego[2], 36. papież w okresie od 17 maja 352 do 24 września 366[3].

Liberiusz
Liberius
Papież
Biskup Rzymu
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia ok. 310
Rzym
Data śmierci 24 września 366
Papież
Okres sprawowania 17 maja 352–24 września 366
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 17 maja 352
Święty
Liberiusz
wyznawca
Ilustracja
Czczony przez Cerkiew prawosławną
Koptyjski Kościół Ortodoksyjny
Wspomnienie 27 sierpnia

ŻyciorysEdytuj

Liberiusz był Rzymianinem, a jego pontyfikat przypadł na okres wzmożonych ataków ariańskich biskupów wschodnich, popieranych przez cesarza, na kościół Rzymski[4]. Biskupi ci chcieli podporządkowania episkopatu zachodniego klerowi wschodniemu[5]. Cesarz Konstancjusz II, który dążył do potępienia św. Atanazego przez papieża Liberiusza i zaszczepienia arianizmu na zachodzie cesarstwa, osadził tego ostatniego w Berei w Tracji. W Rzymie, z polecenia cesarskiego, wybrano na jego miejsce antypapieża Feliksa. W końcu jednak udało się arianom złamać opór prawowitego biskupa Rzymu. Liberiusz podpisał oświadczenie, które, zdaniem Johna Kelly, było odejściem od ustaleń soboru w Nicei w 325[4]. Z kolei zdaniem Jacka Salija, za cenę uwolnienia z wygnania, Liberiusz zgodził się podpisać tzw. trzecią formułę syrmijską, w której nie było treści bezpośrednio niezgodnych z ustaleniami soboru nicejskiego I[6]. Papież mógł powrócić do Rzymu. W 358 gmina rzymska wypędziła antypapieża Feliksa z miasta, fakt ustąpienia Liberiusza pod naciskiem cesarza mocno jednak osłabił prestiż rzymskiego Kościoła[3].

Za czasów pontyfikatu papieża Liberiusza rozpoczęto budowę rzymskiej Basilica Liberiana – bazyliki Santa Maria Maggiore. Był to też okres, w którym cesarz Julian Apostata wytrwale dążył do powrotu do kultów pogańskich. Za papieża Liberiusza powstał tzw. Chronograf – kalendarz ze spisem cesarzy, konsulów, papieży i męczenników.

Do VI wieku wspominano go w liturgii Kościoła rzymskiego 23 września. Wiadomo również, iż to on ochrzcił w Rzymie św. Hieronima[7].

W 354 A.D Liberiusz zaadoptował dzień 25 grudnia, który był pierwotnie świętem boga słońca Mitrasa jako dzień narodzin Jezusa Chrystusa[8]

Papież Liberiusz został pochowany w katakumbach Pryscylli przy Via Salaria[9].

PrzypisyEdytuj

  1. 27 Αυγούστου (gr.). H ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. [dostęp 2016-04-07].
  2. The Departure of St. Leparius, Bishop of Rome (ang.). Coptic Orthodox Church Network. [dostęp 2014-11-09].
  3. a b Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 24. ISBN 83-7006-437-X.
  4. a b John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 49-51. ISBN 83-06-02633-0.
  5. Michał Gryczyński: Leksykon papieży. Katowice: „Książnica”, 2007, s. 183-185. ISBN 978-83-7132-964-7.
  6. Jacek Salij OP, Po co Kościołowi papież?, Poznań 2011, s. 87.
  7. Jan Czuj: Św. Hieronim: żywot, dzieła, charakterystyka. Warszawa: "Pax", 1954, s. 6.
  8. Morten Lund Warmind, A History of Pagan Europe. Prudence Jones , Nigel Pennick, „The Journal of Religion”, 76 (4), 1996, s. 628–629, DOI10.1086/489869, ISSN 0022-4189 [dostęp 2020-07-12].
  9. Catacombe di Roma aperte al pubblico (wł.). vatican.va. [dostęp 2021-04-03].

BibliografiaEdytuj

  • Pope Liberius (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-09-24].
  • bp Michał Nowadorski: Papież Liberiusz (pol.). Przegląd katolicki. [dostęp 2012-09-24].