Otwórz menu główne

Liga Światowa w piłce siatkowej

Liga Światowa (skrót ) – cykliczne, międzynarodowe rozgrywki w piłce siatkowej mężczyzn, organizowane corocznie (od roku 1990 do 2017) przez Międzynarodową Federację Piłki Siatkowej (FIVB) oraz członków Rady Ligi Światowej (RLŚ) dla wybranych przez nie reprezentacji krajowych. Rozgrywki odbywały się od maja do lipca i stanowiły one początek sezonu reprezentacyjnego.

Liga Światowa
World League
Dyscyplina piłka siatkowa
Organizator rozgrywek FIVB
Data założenia 1990
Założyciel FIVB
Data rozwiązania 2017
Nowa nazwa Liga Narodów
Rozgrywki
Liczba drużyn 32
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca  Włochy
Ostatni zwycięzca  Francja
Najwięcej zwycięstw  Brazylia (9)
Strona internetowa

Zaproszenia do udziału w każdej edycji LŚ dostawały wyłącznie państwa, których siatkarskie federacje oraz męskie reprezentacje spełniały wszystkie ustalone wcześniej kryteria, uzyskując w ten sposób możliwość zdobycia znaczących nagród pieniężnych (w 2006 roku łączna pula nagród wyniosła 20 mln dolarów).

W 2018 roku została zastąpiona przez Siatkarską Ligę Narodów[1][2].

Spodek w Katowicach – miejsce rozgrywania turnieju finałowego LŚ w 2001 oraz w 2007.

HistoriaEdytuj

 
Polska-Argentyna – LŚ 2005 w Bydgoszczy

W 1986 roku podczas odbywającego się w Pradze II Światowego Kongresu Międzynarodowej Federacji Piłki Siatkowej na przewodniczącego tej organizacji wybrany został Meksykanin Rubén Acosta. Jednym z głównych założeń nowego przewodniczącego było rozpowszechnienie siatkówki w jak największej liczbie państw. Zasadniczą oś planu nowych władz FIVB stanowiło zwiększenie liczby oraz częstotliwości przeprowadzania międzynarodowych imprez siatkarskich poza odbywającymi się co cztery lata turniejami olimpijskimi oraz mistrzostwami świata.

W 1987 roku powstał pomysł, aby utworzyć coroczne profesjonalne rozgrywki siatkarskie, w których uczestniczyłyby najlepsze reprezentacje świata. Rozgrywkom nadano nazwę Liga Światowa, a jej pierwszą edycję zorganizowano w 1990 roku[3].

ZasadyEdytuj

 
Hala MOSiR w Łodzi – gospodarz 18 meczów w ramach LŚ w latach 1999-2008
 
Hala Atlas Arena w Łodzi – gospodarz 7 meczów w ramach LŚ w latach 2009-2013
 
Hala Łuczniczka w Bydgoszczy – 7 meczów w ramach LŚ w latach 2003-2007

Regulamin rozgrywek Ligi Światowej wielokrotnie ulegał zmianom. Najnowsze rozwiązania wprowadzono przed 22. edycją w roku 2011.

Od roku 2006 w fazie grupowej występuje 16 drużyn. Są one dzielone na cztery grupy, w których mecze do 2011 roku rozgrywane były przez sześć kolejnych weekendów systemem „każdy z każdym” (po dwa mecze u siebie i na wyjeździe).

Najnowsze zasady spotkań fazy grupowej wprowadzano przed 23. edycją w roku 2012. Począwszy od tej edycji 16 zespołów nie rozgrywa dwóch meczów z tym samym rywalem w ciągu jednego weekendu, ale bierze udział w czterech turniejach rozgrywanych na terenie państw każdej z tych drużyn, gdzie turniej toczy się systemem „każdy z każdym” (każdy zespół gra trzy mecze z każdym rywalem, przez trzy kolejne dni poczynając od piątku).

Ostatnia Faza Finałowa w roku 2011 została rozegrana w dniach 6-10 lipca 2011 roku w Gdańsku z udziałem ośmiu drużyn. Do turnieju finałowego awansowały po 2 najlepsze drużyny z każdej grupy eliminacyjnej (grupy: A – D), z uwzględnieniem udziału Polski. Ze względu na to, że Polska – gospodarz Fazy Finałowej – zajęła w swojej grupie miejsce trzecie, do Fazy Finałowej awansowały poza nią trzy najlepsze drużyny z drugich miejsc wyłonione po stworzeniu specjalnej tabeli.

Następnie po dwie najlepsze drużyny z każdej grupy Fazy Finałowej (grupy E i F) zagrały w półfinałach, tzw. Final Four (zwycięzcy grup „na krzyż” z drużynami, które zajęły drugie miejsca). Zwycięzcy półfinałów zagrali w finale, a pokonani – o brązowy medal. Po raz pierwszy w 2011 Polska zdobyła medal Ligi Światowej (w meczu o 3. miejsce pokonała reprezentację Argentyny).

NagrodyEdytuj

Rozgrywki Ligi Światowej są prestiżowe, ale i dobrze płatne. W pierwszych szesnastu edycjach na nagrody przeznaczono 131 milionów dolarów, a suma nagród wzrosła od 1 miliona w pierwszej edycji do 20 milionów w 2006 roku.

W 2005 roku najlepsza drużyna w Final Four[4] miała zagwarantowaną nagrodę w wysokości miliona dolarów. Pozostałe trzy drużyny otrzymały kwoty odpowiednio mniejsze (drugie miejsce 450 tys. dolarów, trzecie 280 tys., czwarte 150 tys.). Siatkarze mogli też liczyć na gratyfikacje za zajęte miejsce w grupie eliminacyjnej (845 tys. za pierwsze miejsce, 830 tys. za drugie, 825 tys. za trzecie i 820 tys. za czwarte), za udział w poszczególnych meczach (za mecze w grupie przewidziano po 1000 dol. dla każdego zawodnika za wygraną oraz po 700 za porażkę) oraz za indywidualne osiągnięcia, tj. dla Najlepiej Punktującego – MVP (40 tys. dol.), Najskuteczniej Atakującego (17,2 tys.), Najlepiej Blokującego (17 tys.) i Najlepiej Serwującego (17 tys.). Łączna pula nagród w 2005 roku wyniosła 13,4 mln dolarów.

Nie wszystkie zdobyte pieniądze trafiają jednak na konta zawodników. Zgodnie z przepisami nagrody za miejsca należą do krajowych federacji i to one decydują, jak je rozdysponować.

Medaliści Ligi ŚwiatowejEdytuj

Edycja Rok Gospodarz   Mistrz   Wicemistrz   III miejsce
I 1990   Osaka   Włochy   Holandia   Brazylia
II 1991   Mediolan   Włochy   Kuba   ZSRR
III 1992   Genua   Włochy   Kuba   Stany Zjednoczone
IV 1993   São Paulo   Brazylia   Rosja   Włochy
V 1994   Mediolan   Włochy   Kuba   Brazylia
VI 1995   Rio de Janeiro   Włochy   Brazylia   Kuba
VII 1996   Rotterdam   Holandia   Włochy   Rosja
VIII 1997   Moskwa   Włochy   Kuba   Rosja
IX 1998   Mediolan   Kuba   Rosja   Holandia
X 1999   Mar del Plata   Włochy   Kuba   Brazylia
XI 2000   Rotterdam   Włochy   Rosja   Brazylia
XII 2001   Katowice   Brazylia   Włochy   Rosja
XIII 2002   Belo Horizonte   Rosja   Brazylia   Jugosławia
XIV 2003   Madryt   Brazylia   Serbia i Czarnogóra   Włochy
XV 2004   Rzym   Brazylia   Włochy   Serbia i Czarnogóra
XVI 2005   Belgrad   Brazylia   Serbia i Czarnogóra   Kuba
XVII 2006   Moskwa   Brazylia   Francja   Rosja
XVIII 2007   Katowice   Brazylia   Rosja   Stany Zjednoczone
XIX 2008   Rio de Janeiro   Stany Zjednoczone   Serbia   Rosja
XX 2009   Belgrad   Brazylia   Serbia   Rosja
XXI 2010   Córdoba   Brazylia   Rosja   Serbia
XXII 2011   Gdańsk/Sopot   Rosja   Brazylia   Polska
XXIII 2012   Sofia   Polska   Stany Zjednoczone   Kuba
XXIV 2013   Mar del Plata   Rosja   Brazylia   Włochy
XXV 2014   Florencja   Stany Zjednoczone   Brazylia   Włochy
XXVI 2015   Rio de Janeiro   Francja   Serbia   Stany Zjednoczone
XXVII 2016   Kraków   Serbia   Brazylia   Francja
XXVIII 2017   Kurytyba   Francja   Brazylia   Kanada

Gospodarze turnieju finałowego Ligi ŚwiatowejEdytuj

Gospodarze Państwa (Lata)
6   Włochy (1991, 1992, 1994, 1998, 2004, 2014)
  Brazylia (1993, 1995, 2002, 2008, 2015, 2017)
4   Polska (2001, 2007, 2011, 2016)
3   Argentyna (1999, 2010, 2013)
2   Holandia (1996, 2000)
  Rosja (1997, 2006)
  Serbia i Czarnogóra/  Serbia (2005, 2009)
1   Japonia (1990)
  Hiszpania (2003)
  Bułgaria (2012)

Klasyfikacja medalowaEdytuj

L.p. Państwo       Razem
1.   Brazylia 9 7 4 20
2.   Włochy 8 3 4 15
3.   Rosja (  ZSRR) 3 5 7 15
4.   Stany Zjednoczone 2 1 3 6
5.   Francja 2 1 1 4
6.   Kuba 1 5 3 9
7.   Serbia (Jugosławia oraz Serbia i Czarnogóra) 1 5 3 9
8.   Holandia 1 1 1 3
9.   Polska 1 0 1 2
10.   Kanada 0 0 1 1

Reprezentacja Polski w Lidze ŚwiatowejEdytuj

Reprezentacja Polski występowała w turnieju nieprzerwanie od 1998 do 2017 r. Zdobyła dwa medale: brązowy w 2011 r. podczas finału rozegranego w hali Ergo Arena położonej na granicy Gdańska i Sopotu oraz złoty w 2012 r. podczas finału rozegranego w hali Arena Armeec w Sofii.

CiekawostkiEdytuj

Najdłuższy set w historii Ligi Światowej miał miejsce 28 maja 2011 w meczu PolskaUSA, trwał 45 minut, ostateczny wynik wyniósł aż 37:35 dla USA. Mecz odbywał się w łódzkiej Atlas Arenie, w fazie interkontynentalnej Ligi Światowej[5].

Najwyżej punktowany set w historii Ligi Światowej miał miejsce 9 lipca 2011 w meczu BrazyliaArgentyna, ostateczny wynik wyniósł aż 42:40 dla Brazylii. Mecz odbywał się w gdańskiej Ergo Arenie, w półfinale rozgrywek Ligi Światowej[6].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wiadomości: Siatkarska Liga Narodów powoli staje się faktem, „Strefa Siatkówki - Mocny Serwis”, 13 października 2017 [dostęp 2018-04-27] (pol.).
  2. Wiadomości: Wybrano gospodarza finału Ligi Narodów, „Strefa Siatkówki - Mocny Serwis”, 7 lutego 2018 [dostęp 2018-04-27] (pol.).
  3. FIVB World League - The history (ang.). fivb.org. [dostęp 2018-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  4. Final Four – turniej finałowy z udziałem czterech drużyn.
  5. Match result.
  6. Liga Światowa. Brazylia pokonała Argentynę i jest już w finale.

Linki zewnętrzneEdytuj