Liga językowa (niem. Sprachbund) – grupa języków różnego pochodzenia, które wskutek długotrwałego wzajemnego oddziaływania wytworzyły wiele wspólnych cech w strukturze leksykalnej, gramatycznej i fonologicznej, np. liga bałkańska[1] czy uralo-ałtajska[2]. Nie zawsze można jednoznacznie rozstrzygnąć, czy dana grupa języków tworzy rodzinę językową (którą można sprowadzić do wspólnego przodka), czy też jest ona ligą, łączącą języki upodobnione do siebie w wyniku kontaktów językowych[3].

Języki należące do tej samej ligi językowej nazywane są powinowatymi.

Przykłady edytuj

Zobacz też edytuj

Przypisy edytuj

  1. Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz: Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. 2 rozszerz. Gdańsk 2002, rozdz.4: Europejska liga słownikowa, s. 120.
  2. Majewicz 1999 ↓, s. 168.
  3. Mistrík 1993 ↓, s. 222.
  4. Majewicz 1999 ↓, s. 170.
  5. Majewicz 1999 ↓, s. 171.
  6. Majewicz 1999 ↓, s. 172.
  7. a b Majewicz 1999 ↓, s. 173.
  8. Majewicz 1999 ↓, s. 174.
  9. Marian Klamer, Ger Reesink, Miriam van Staden: East Nusantara as a linguistic area. W: Pieter Muysken (red.): From Linguistic Areas to Areal Linguistics. Amsterdam: John Benjamins Publishing, 2008, s. 95–149, seria: Studies in Language Companion Series 90. DOI: 10.1075/slcs.90.03kla. ISBN 978-90-272-3100-0. OCLC 648344504. (ang.).

Bibliografia edytuj