Lilak chiński, bez chiński (Syringa × chinensis) – gatunek krzewu z rodziny oliwkowatych. Jest mieszańcem powstałym z dwóch gatunków lilaka perskiego S. persica i lilaka pospolitego S. vulgaris[2]. Występuje tylko w uprawie, przy czym odkryty miał zostać w Rouen w 1777. Nazwa naukowa i zwyczajowa jest wynikiem błędnego a rozpowszechnionego przekonania, że pochodzi z Chin[3].

Lilak chiński
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd jasnotowce
Rodzina oliwkowate
Rodzaj lilak
Gatunek lilak chiński
Nazwa systematyczna
Syringa ×chinensis Willd.
Berlin. Baumz. 378. 1796

MorfologiaEdytuj

Pokrój
Krzew o wysokości maksymalnej do 5 m[2], choć zwykle nie przekracza 4 m[3]. Pędy liczne, łukowate, w efekcie krzew rozłożysty[3].
Liście
Jajowate lub jajowatolancetowate[2].
Kwiaty
Silnie pachnące, zebrane w dużych i luźnych wiechach. Kielich i korona 4-krotne, korona okazała rurkowatolejkowata, z łatkami na końcu rozpostartymi. Pręciki są dwa, słupek pojedynczy[2].
Owoce
Torebki wysychające i pozostające na krzewach do zimy[3].

Zastosowanie i uprawaEdytuj

Ozdobny krzew dobrze znoszący warunki miejskie. Wygląda efektownie sadzony pojedynczo oraz w grupach i nieformalnych żywopłotach. Najlepiej rośnie na glebach średnio wilgotnych, żyznych, przepuszczalnych, w miejscach nasłonecznionych (w półcieniu kwitnie mniej obficie). Usuwanie przekwitających kwiatostanów zwiększa intensywność kwitnienia w roku kolejnym[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-24].
  2. a b c d Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989, s. 35. ISBN 83-09-00256-4.
  3. a b c d e Syringa × chinensis. W: Gardening Help [on-line]. Missouri Botanical Garden. [dostęp 2018-08-28].