Linia rozgraniczenia

Ten artykuł dotyczy linii rozgraniczenia w sztuce wojennej. Zobacz też: inne znaczenia słowa linia.
Symbole linii rozgraniczenia w Układzie Warszawskim (3 ostatnie)

Linia rozgraniczenia – w sztuce wojennej umownie ustalona na mapie lub w terenie linia, oddzielająca pasy lub rejony działania sąsiednich pododdziałów, oddziałów lub związków wojsk lądowych. Przebieg linii rozgraniczenia jest określany przez dowódcę (przełożonego) w rozkazie lub meldunku bojowym i przedstawiany na mapie w postaci znaku taktycznego.

Linia rozgraniczenia w Straży Granicznej (SG) stosowana jest przy rozgraniczeniu: oddziałów SG, granicznych jednostek organizacyjnych SG, pododdziałów odwodowych SG, pomiędzy rejonami jednostek pływających SG, rejonów, które przydziela się funkcjonariuszom wykonującym czynności operacyjno-rozpoznawcze[1]. Przebieg linii rozgraniczenia opisuje się punktami terenowymi (granicami administracyjnymi) od granicy państwowej – w głąb kraju. Wyłączność danego punktu opisuje się, przed jego nazwą, skrótem „wył.”[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Zbiór znaków umownych i skrótów, obowiązujących w Straży Granicznej. W: Załącznik do decyzji nr 50/98 Dyrektora Zarządu Ochrony Granicy Państwowej z dnia 17 września 1998 r.: Część III, pkt 3 – Siły, ich rozmieszczenie, pełnienie służby granicznej i prowadzenie działań granicznych. Straż Graniczna, 1998-09-17, s. 10.Sprawdź autora:1.
  2. Zbiór znaków umownych i skrótów, obowiązujących w Straży Granicznej. W: Załącznik do decyzji nr 50/98 Dyrektora Zarządu Ochrony Granicy Państwowej z dnia 17 września 1998 r.: Część I, pkt 5 – Zasady ogólne. Straż Graniczna, 1998-09-17, s. 2.Sprawdź autora:1.

BibliografiaEdytuj

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, tom II (K – P), Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1970, wyd. I.