Lionel Messi

piłkarz argentyński

Lionel Messi, Leo Messi, właśc. Lionel Andrés Messi Cuccittini (wym. [ljoˈnel anˈdɾes ˈmesi kut.itˈtini]; ur. 24 czerwca 1987 w Rosario) – argentyński piłkarz występujący na pozycji napastnika lub ofensywnego pomocnika we francuskim klubie Paris Saint-Germain oraz reprezentacji Argentyny, której jest kapitanem. Zawodnik z największą liczbą strzelonych goli i występów w historii FC Barcelony[2][3] i reprezentacji Argentyny[4][5], złoty medalista Igrzysk Olimpijskich 2008[6], dziesięciokrotny Mistrz Hiszpanii[7] i czterokrotny zwycięzca Ligi Mistrzów z FC Barceloną[8], sześciokrotny zdobywca Złotej Piłki[9]. Powszechnie uznawany za najlepszego piłkarza w historii[10].

Lionel Messi
Ilustracja
Lionel Messi podczas MŚ 2018
Pełne imię i nazwisko Lionel Andrés Messi Cuccittini
Data i miejsce urodzenia 24 czerwca 1987
Rosario
Wzrost 169 cm[1]
Pozycja napastnik, pomocnik
Informacje klubowe
Klub Paris Saint-Germain
Numer w klubie 30
Kariera juniorska
Lata Klub
1992–1994 Grandoli
1994–2000 Newell’s Old Boys
2001–2003 FC Barcelona
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2003–2004 FC Barcelona C 10 (5)
2004–2005 FC Barcelona B 22 (6)
2004–2021 FC Barcelona 520 (474)
2021– Paris Saint-Germain 4 (0)
W sumie: 556 (485)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2005  Argentyna U-20 16 (12)
2008  Argentyna U-23 5 (2)
2005–  Argentyna 156 (80)
W sumie: 177 (94)
  1. Aktualne na: 24 października 2021.
  2. Aktualne na: 15 października 2021.
Faksymile
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
srebro Brazylia 2014
Copa América
złoto Brazylia 2021
srebro Wenezuela 2007
srebro Chile 2015
srebro Stany Zjednoczone 2016
brąz Brazylia 2019
Letnie igrzyska olimpijskie
złoto Pekin 2008
Mistrzostwa Świata U-20
złoto Holandia 2005
Mistrzostwa Ameryki Południowej U-20
brąz Kolumbia 2005
Odznaczenia
Medal Zasługi dla Sportu (Boliwia) Krzyż św. Jerzego

Najlepszy piłkarz 25-lecia 1994-2019 wg magazynu FourFourTwo[11], najlepszy piłkarz i najlepszy rozgrywający dekady 2011-2020 wg IFFHS[12][13]. Strzelec największej liczby goli w ciągu roku kalendarzowego (91) oraz w sezonie (73) w historii piłki nożnej[14], a także strzelec największej liczby goli dla jednego klubu piłkarskiego w historii[15], dwukrotny Piłkarz Roku w Europie według UEFA[16].

Zwycięzca, najlepszy piłkarz i król strzelców Copa América 2021[17][18][19], finalista i najlepszy piłkarz Mistrzostw Świata 2014[20], trzykrotny finalista Copa América z 2007, 2015, i 2016[21][22][23], zwycięzca i król strzelców Młodzieżowych Mistrzostw Świata 2005[24], a także najmłodszy Argentyńczyk, który zagrał na Mistrzostwach Świata[25].

DzieciństwoEdytuj

Lionel Messi urodził się 24 czerwca 1987 w Rosario, w prowincji Santa Fe, jako dziecko Jorge Horácio Messiego, pracownika huty oraz Celii Maríi (z domu Cuccittini), pracującej na pół etatu sprzątaczki[26][27][28]. Rodzina piłkarza ze strony ojca pochodzi z włoskiego miasta Ankona, skąd jeden z przodków, Angelo Messi, wyemigrował w 1883 do Argentyny. Piłkarz ma starsze rodzeństwo: braci Rodrigo i Matíasa oraz siostrę Marię Sol. Mając pięć lat, Messi zaczął grać w piłkę w lokalnym zespole Grandoli, który to prowadził jego ojciec Jorge[29][30]. W 1995 trafił do Newell’s Old Boys, klubu mającego siedzibę w Rosario, rodzinnym mieście piłkarza[29].

W wieku 11 lat zdiagnozowano u niego karłowatość przysadkową. Występujące w argentyńskiej Primera División River Plate zainteresowało się jego pozyskaniem, jednak klubu nie było stać na leczenie, którego miesięczne koszty wynosiły 900 dolarów[28]. Ojciec piłkarza skontaktował się ze skautami hiszpańskiej Barcelony, którzy po obserwacji gry Messiego zgodzili się opłacać koszty kuracji[30][31][29]. Dyrektor sportowy klubu Carles Rexach zaproponował Messiemu kontrakt na serwetce, ponieważ nie miał przy sobie innego papieru[31][28]. Piłkarz wraz z ojcem przeprowadził się do Hiszpanii i zaczął występować w młodzieżowych drużynach klubu[29][31].

Kariera klubowaEdytuj

FC BarcelonaEdytuj

„Nigdy nie zapomnę tego, że to on rozpoczął moją karierę. Nie bał się na mnie postawić, mimo iż miałem szesnaście, czy siedemnaście lat.”

W latach 2000–2003 Messi występował w zespołach Infantil B oraz Cadete B i A (w tym ostatnim zdobył 37 bramek w 30 meczach). W sezonie 2003/2004 pobił rekord występując w aż pięciu drużynach[33]. Rozegrał jedno spotkanie w Juvenil B. Zdobył w nim bramkę i otrzymał szansę gry w Juvenil A. Strzelił tam 21 goli w 14 meczach i 29 listopada 2003 zadebiutował w meczu Tercera División w Barcelonie C. 6 marca 2004 rozegrał pierwsze spotkanie w Segunda División B w barwach zespołu B. Przez cały sezon grał w obydwu tych drużynach (kolejno osiem meczów, pięć goli i pięć spotkań bez żadnej bramki)[34]. Jeszcze wcześniej, bo 16 listopada 2003 roku, w wieku 16 lat i 145 dni, Messi zadebiutował w pierwszej drużynie Barcelony w towarzyskim meczu z FC Porto[35][36].

16 października 2004 Messi wystąpił po raz pierwszy w Primera División, w wygranym 1:0 derbowym spotkaniu z Espanyolem[37]. W czasie występu miał 17 lat i 114 dni, stając się trzecim najmłodszym piłkarzem w historii klubu oraz najmłodszym, który zadebiutował w Primera División (we wrześniu 2007 roku rekord został pobity przez Bojana Krkicia)[35]. 1 maja 2005 w meczu z Albacete Balompié Messi zdobył swojego pierwszego gola w lidze, co uczyniło go najmłodszym strzelcem ligowej bramki dla klubu (17 lat i 311 dni). W 2007 osiągnięcie to ponownie poprawił Bojan Krkić[38][39]. W tamtym sezonie Messi grał także w zespole B, dla którego zdobył 6 bramek w 17 ligowych spotkaniach.

Sezon 2005/2006Edytuj

16 września, po raz drugi w ciągu trzech miesięcy, klub postanowił zmienić warunki kontraktu piłkarza – Argentyńczyk zaczął być opłacany jak pełnoprawny członek pierwszego zespołu, a samą umowę przedłużono do czerwca 2014[29]. 26 września Messi uzyskał hiszpańskie obywatelstwo[40], dzięki czemu mógł grać w Primera División. Zawodnik nie mógł wcześniej zagrać w lidze, gdyż Barcelona miała wyczerpany limit posiadania w drużynie zawodników spoza Unii Europejskiej. Pierwszym spotkaniem Ligi Mistrzów rozegranym na Camp Nou, w którym wziął udział, był pojedynek z Udinese Calcio[35]. Messi wchodząc na boisko otrzymał od fanów owacje, a w czasie meczu imponował spokojem oraz udaną współpracą z Ronaldinho[41].

Messi zdobył sześć bramek w siedemnastu ligowych występach, zaś w sześciu rozegranych meczach w Lidze Mistrzów strzelił jednego gola. 7 marca 2006 w meczu z Chelsea doznał naderwania mięśnia w prawym udzie, przez co nie mógł grać do końca sezonu[42]. Barcelona zakończyła rozgrywki zwyciężając w Primera División oraz w Lidze Mistrzów[43][44].

Sezon 2006/2007Edytuj

 
Messi w meczu z Rangers w 2007 roku

Messi w sezonie 2006/07 był podstawowym zawodnikiem Barcelony, zdobywając 14 bramek w 26 ligowych spotkaniach[45]. 12 listopada w spotkaniu z Realem Saragossa Argentyńczyk doznał kontuzji kości śródstopia, która wyeliminowała go z gry na trzy miesiące[46]. 11 marca odegrał kluczową rolę w El Clásico, zdobywając hat-tricka, dzięki czemu grająca z jednym zawodnikiem mniej Barcelona zremisowała z Realem 3:3. Ostatnią bramkę Argentyńczyk zdobył w doliczonym czasie gry[47]. Messi stał się tym samym pierwszym piłkarzem od czasu Ivána Zamorano oraz pierwszym zawodnikiem Barcelony od czasu Romário, któremu udało się zdobyć trzy bramki w El Clásico. Jest również najmłodszym piłkarzem, który zdobył bramkę w tych spotkaniach. Im bliżej było końca sezonu, tym Messi uzyskiwał więcej trafień – 11 z 14 ligowych goli zdobył w ostatnich 13 spotkaniach[48].

 
Messi na krótko przed zdobyciem gola w meczu z Getafe

Messi starał się udowodnić, że porównania do Maradony nie były przesadzone, zdobywając na przestrzeni jednego sezonu bramki podobne do najsłynniejszych trafień byłego napastnika[49]. 18 kwietnia 2007 strzelił dwie bramki w półfinałowym meczu Copa del Rey przeciwko Getafe CF, zaś jeden z goli przypominał bramkę Maradony w ćwierćfinałowym meczu Mistrzostw Świata 1986 przeciwko Anglii[50]. Dziennikarze sportowi wnikliwie doszukiwali się podobieństwa do gola Maradony, a hiszpańska prasa nazwała Messiego „Messidona”[51]. Przebiegł ten sam dystans co Maradona (62 metry), minął tę samą liczbę przeciwników (sześciu, w tym bramkarza), oddał strzał z podobnej pozycji i celebrując bramkę również podbiegł do bocznej chorągiewki boiska[49]. Na pomeczowej konferencji, kolega z drużyny, Deco, powiedział: „Nie ma takiego drugiego jak Leo”[52]. W meczu z RCD Espanyol zdobył bramkę podobną do tej strzelonej przez Maradonę w spotkaniu z Anglią. Messi wyskoczył do piłki i za pomocą ręki przerzucił piłkę nad interweniującym bramkarzem, Carlosem Kamenim[53]. Mimo powtórek zagrania i protestów piłkarzy Espanyolu, gol został uznany.

Sezon 2007/2008Edytuj

W rozegranym 22 września spotkaniu z Sevillą dwukrotnie wpisał się na listę strzelców[54]. Kilka dni wcześniej strzelił gola w wygranym 3:0 meczu Ligi Mistrzów z Olympique Lyon[55], z kolei 26 września zdobył dwie bramki w zwycięskiej potyczce (4:1) z Realem Zaragoza[56]. 27 lutego, przeciwko Valencii, Argentyńczyk rozegrał swój setny oficjalny mecz w barwach klubu[57].

Messi został nominowany do nagrody FIFPro w kategorii Napastnik[58]. W internetowym sondażu hiszpańskiej gazety „Marca” został wybrany najlepszym piłkarzem na świecie, uzyskując 77 procent wszystkich głosów[59]. Zdaniem felietonistów katalońskich gazet „El Mundo Deportivo” i „Sport” oraz byłego niemieckiego piłkarza, Franza Beckenbauera, Messi powinien otrzymać Złotą Piłkę[60]. Wiele piłkarskich osobistości, takich jak Ronaldinho, Samuel Eto’o, Frank Rijkaard, Bernd Schuster, Raúl, Gianluca Zambrotta, Francesco Totti, Alfredo Di Stéfano, Diego Maradona oraz Pelé przyznało, że uważają Messiego za jednego z najlepszych obecnie piłkarzy świata[61][62].

Wskutek kontuzji kości śródstopia odniesionej 4 marca w meczu Ligi Mistrzów z Celtikiem Glasgow, Argentyńczyk pauzował przez sześć tygodni. Piłkarz po raz czwarty w ciągu trzech sezonów doznał tego samego urazu[63].

Sezon 2008/2009Edytuj

 
Messi w meczu z UD Almería

Po odejściu z klubu Ronaldinho, Messi przejął po nim numer „10” na koszulce[64]. 1 października 2008 w meczu Ligi Mistrzów z Szachtarem Donieck, Argentyńczyk zmienił na boisku Thierry’ego Henry’ego i po siedmiu minutach zdołał dwukrotnie wpisać się na listę strzelców, dzięki czemu Barcelona, przegrywająca 0:1, zdołała ostatecznie zwyciężyć 2:1[65]. Następna ligowa potyczka przeciwko Atlético Madryt określana była mianem „przyjacielskiej rywalizacji” pomiędzy Messim i jego przyjacielem, Sergio Agüero[66]. Messi zdobył w tym meczu gola z rzutu wolnego oraz asystował przy jednej z bramek, a Barcelona wygrała spotkanie 6:1[67]. Kolejny dobry występ zaliczył w meczu z Sevillą, zdobywając dwie bramki – jedną z woleja z odległości 23 metrów, a przy kolejnej ominął bramkarza i oddał strzał z ostrego kąta boiska[68]. 13 grudnia w El Clásico Barcelona zwyciężyła 2:0, a Messi zdobył drugiego gola dla zespołu[69]. Argentyńczyk został wybrany drugim piłkarzem świata podczas gali FIFA, gromadząc 678 punktów[70].

W meczu z Atlético Madryt, Messi zdobył swojego pierwszego hat-tricka w 2009, a Barcelona wygrała spotkanie 3:1[71]. Niespełna miesiąc później po wejściu na zmianę w potyczce z Racingiem Santander, przy stanie 1:0 dla Racingu, zdobył dwie bramki, zapewniając swojej drużynie zwycięstwo. Strzelony przez niego drugi gol w tym meczu był zarazem 5000 bramką Barcelony w historii jej ligowych występów[72]. W 28 kolejce rozgrywek ligowych, piłkarz zdobył swojego 30 gola w sezonie (we wszystkich rozgrywkach), przyczyniając się do wygranej 6:0 nad Málagą[73]. 8 kwietnia 2009 uzyskał dwa trafienia w spotkaniu Ligi Mistrzów z Bayernem Monachium[74]. Dziesięć dni później, zdobywając 20 gola w sezonie, Messi zapewnił drużynie zwycięstwo w meczu z Getafe, dzięki czemu Barcelona utrzymała sześć punktów przewagi nad drugim w tabeli Realem Madryt[75].

 
Michael Carrick (z tyłu) obserwuje strzał Messiego – finał Ligi Mistrzów 2009.

Pieczętując dominację klubu w sezonie, Messi dwukrotnie wpisał się na listę strzelców w zwycięskiej 6:2 potyczce z Realem Madryt rozegranej na Santiago Bernabéu[76]; była to najwyższa porażka madryckiego klubu od 1930 r.[77] Po zdobyciu tych bramek, Messi podbiegł do kibiców i przed kamerami zdjął koszulkę, pokazując podkoszulek z napisem Síndrome X Fràgil (Zespół łamliwego chromosomu X), by wesprzeć dzieci cierpiące na tę dolegliwość[78]. 13 maja po raz pierwszy zwyciężył w rozgrywkach o Puchar Króla, zdobywając bramkę i asystując przy kolejnych dwóch, prowadząc zespół do wygranej 4:1 przeciwko Athletic Bilbao[79]. 27 maja w finale Ligi Mistrzów Barcelona wygrała z Manchesterem United 2:0, a Messi strzałem głową w 70. minucie spotkania zdobył drugą bramkę[80]. Z dziewięcioma trafieniami został królem strzelców rozgrywek[80]. Barcelona sezon zakończyła triumfując w Copa del Rey, Primera División i Lidze Mistrzów[81], stając się tym samym pierwszym hiszpańskim klubem w historii, któremu udało się zdobyć potrójną koronę[82].

Sezon 2009/2010Edytuj

 
Messi w czasie treningu

Przed rozpoczęciem sezonu, przedłużył kontrakt z klubem do 2016 r., stając się najwyżej opłacanym zawodnikiem w lidze hiszpańskiej. Messi miał zarabiać ok. 9,5 mln euro rocznie, zaś klauzula wykupu wynosić 250 mln euro[83][84]. W rozegranym 28 sierpnia meczu o Superpuchar Europy z Szachtarem Donieck asystował przy bramce Pedro, dającej drużynie zwycięstwo 1:0[85]. Po tym spotkaniu Josep Guardiola powiedział, że Messi jest prawdopodobnie najlepszym piłkarzem jakiego kiedykolwiek widział[86]. Wcześniej zdobył dwie bramki w finale Superpucharu Hiszpanii przyczyniając się tym samym do zwycięstwa w tych rozgrywkach. Udanie rozpoczął zmagania ligowe – strzelił gola w wygranym 2:0 meczu z Getafe, zaś w spotkaniach z Atlético Madryt i Racingiem Santander zaliczył po dwa trafienia oraz jednej asyście. W półfinałowym meczu Klubowych Mistrzostw Świata przeciwko Atlante FC wszedł na boisko w 55. minucie, a dwie minuty później strzelił bramkę na 2:1. Był to jego pierwszy kontakt z piłką w tym spotkaniu. Barcelona ostatecznie zwyciężyła 3:1[87]. W finale Klubowych Mistrzostw Świata Duma Katalonii z Messim w składzie pokonała po dogrywce Estudiantes La Plata 2:1, a Argentyńczyk klatką piersiowa strzelił gola dającego swojej drużynie tytuł najlepszej drużyny globu[88]. Został również wybrany najlepszym zawodnikiem turnieju. Kilka tygodni później w meczu z Sevillą na Camp Nou (4:0) strzelił dwie bramki, zdobywając tym samym setnego gola dla FC Barcelony. Szczyt formy Argentyńczyka przypadł na marzec. Podczas kolejnych czterech meczów ligowych z Malagą, Almerią, Valencią i Saragossą strzelił dziewięć bramek. W przerwie pomiędzy nimi w rewanżu Ligi Mistrzów z VFB Stuttgart zdobył dwa gole. Swoją wędrówkę po Złotego Buta kontynuował w następnej fazie Champions League. Stał się bohaterem spotkania z Arsenalem, któremu strzelił cztery bramki, niwecząc tym samym marzenia Anglików o awansie do półfinału[89]. Rozegrał również bardzo udane zawody podczas Klasyku w Madrycie i zdobył bramkę na 1:0 dla Barcelony[90]. W Lidze Mistrzów FC Barcelona z Messim w składzie dotarła do półfinału, gdzie w kontrowersyjnych okolicznościach przegrała z Interem[91][92]. Messi został królem strzelców turnieju z ośmioma trafieniami na koncie (w tym sześcioma w fazie pucharowej). Sezon 2009/10 zakończył się dla klubu z Katalonii zwycięstwem w lidze z dorobkiem 99 punktów[93]. Messi zdołał wyrównać rekord Brazylijczyka Ronaldo z sezonu 1996/97, któremu udało się zdobyć 34 bramki. Messi otrzymał za to pierwszego w swojej karierze Złotego Buta[94].

Sezon 2010/2011Edytuj

21 sierpnia 2010 r. Messi strzelił hat-tricka w swoim pierwszym meczu sezonu, a Barcelona wygrała 4:0 z Sevillą w Superpucharze Hiszpanii. Sezon ligowy rozpoczął zdobywając pierwszego gola po zaledwie trzech minutach, przeciw Racingowi Santander. 19 września 2010 r. Messi doznał kontuzji kostki przez interwencję obrońcy Atlético Madryt, Tomáša Ujfalusiego. Obawiano się, że Messi złamał kostkę, która mogła wykluczyć go z gry przez co najmniej sześć miesięcy, ale po badaniach okazało się, że Argentyńczyk doznał skręcenia wewnętrznych wiązadeł prawej kostki. Kiedy Messi wrócił do gry, zdobył gola na 1:1 przeciwko RCD Mallorca. Potem zdobył kolejne bramki w rozgrywkach Ligi Mistrzów przeciwko København i pomógł zespołowi wygrać 2:0 na Camp Nou. Przeciwko Almerii zdobył swój drugi hat-trick w sezonie w imponującym 8:0 zwycięstwie na wyjeździe. 29 listopada na Camp Nou Barcelona z Messim w składzie pokonała odwiecznego rywala – Real Madryt – 5:0, a Argentyńczyk w tym meczu zaliczył dwie asysty. W styczniu dostał nagrodę dla najlepszego piłkarza 2010 roku – Złotą Piłkę. Na podium plebiscytu stanęli również Xavi i Iniesta – jego klubowi koledzy. Messi był nominowany do zdobycia Złotej Piłki czwarty rok z rzędu. Dwa dni po otrzymaniu nagrody skompletował swojego pierwszego hat-tricka w roku i trzeciego w sezonie, przeciwko Realowi Betis. Barcelona m.in. dzięki Leo Messiemu dotarła do finału Pucharu Hiszpanii, w którym po dogrywce uległa 0:1 Realowi Madryt. 11 maja 2011 FC Barcelona zdobyła swoje kolejne Mistrzostwo Hiszpanii. W półfinale Ligi Mistrzów Messi zdobył dwa gole na Santiago Bernabéu przeciw Realowi Madryt. Jego bramki dały awans Barcelonie (0:2 w pierwszym meczu i 1:1 w drugim). 28 maja Barcelona zdobyła Ligę Mistrzów. Jej rywalem w wygranym 3:1 finale był Manchester United prowadzony przez sir Alexa Fergusona. Jednego z goli strzelił Messi, który został królem strzelców rozgrywek. Argentyńczyk został również wicekrólem strzelców La Liga.

Sezon 2011/2012Edytuj

 
Messi wraz z kolegami świętujący zdobycie Klubowego Mistrzostwa Świata 2011.
 
Messi w sezonie 2011/12 podczas spotkania Copa Del Rey.

Messi zaczął sezon od występów w Superpucharze Hiszpanii. W dwumeczu przeciwko Realowi Madryt (5:4) strzelił trzy gole i zaliczył dwie asysty, zapewniając FC Barcelonie zwycięstwo i zdobycie pierwszego trofeum w sezonie[95]. Lionel wraz z FC Barceloną jako zwycięzca Ligi Mistrzów rozegrał spotkanie ze zwycięzcą Ligi Europejskiej, portugalskim FC Porto, w ramach Superpucharu Europy[96]. W tym meczu strzelił gola oraz asystował przy bramce Cesca Fàbregasa, który ustalił wynik na 2:0 dla Barcelony, tym samym zapewniając klubowi drugie trofeum w sezonie. W sierpniu, w meczu Ligi Mistrzów przeciwko BATE Borysów, Messi pobił drugiego rekordzistę w historii klubu pod względem strzelonych bramek – był nim László Kubala ze 194 trafieniami. Przed nim pozostał tylko César Rodríguez z 232 golami w oficjalnych meczach[96]. W kolejnym meczu Ligi Mistrzów przeciwko Viktorii Pilzno Leo strzelił swojego dwusetnego gola w oficjalnych rozgrywkach. Podczas finału Klubowych Mistrzostw Świata Messi strzelił dwa gole brazylijskiemu klubowi Santos FC (4:0), zdobywając trzecie trofeum w sezonie dla FC Barcelony. Został również wybrany najlepszym zawodnikiem tego turnieju. Zdobył również nagrodę dla Najlepszego Piłkarza Europy[97]. Wygrał też Złotą Piłkę, stając się tym samym czwartym zawodnikiem, który zdobył Złota Piłkę trzy razy[98]. 19 stycznia 2011 w ligowym meczu z Valencią CF (5:1) Leo strzelił swojego dwusetnego gola w Primera División. 7 marca w meczu z Bayernem Leverkusen (7:1) stał się zawodnikiem, który jako pierwszy w historii Ligi Mistrzów strzelił pięć goli w jednym meczu. 20 marca strzelając hat-tricka w meczu ligowym przeciwko Granada CF pobił klubowy rekord 232 goli ustanowiony przez Césara Rodrígueza i stał się najlepszym strzelcem w historii FC Barcelony. 2 maja strzelając hat-tricka z Málagą pobił rekord w liczbie goli strzelonych w sezonie. Poprzednim rekordzistą był Gerd Müller z 67 trafieniami. 5 maja w derbach Barcelony z Espanyolem Leo strzelił cztery gole. Messi zakończył sezon z 73 golami i 28 asystami w 60 meczach[99].

Sezon 2012/2013Edytuj

Sezon 2012/13 zaczął od porażki w Superpucharze Hiszpanii z Realem Madryt 4:4 (o wygranej zdecydowała liczba bramek strzelonych na wyjeździe). Sam Messi podczas tych finałów dwa razy wpisywał się na listę strzelców. W pierwszej kolejce Primera División FC Barcelona zmierzyła się z Realem Sociedad. Zespół z Leo na czele wygrał 5:1, a sam Messi zaliczył dwie bramki. Ostatecznie FC Barcelona zakończyła sezon na pierwszym miejscu z dorobkiem 100 punktów. Leo z dorobkiem 46 bramek na koncie został królem strzelców i otrzymał Złotego Buta. W fazie grupowej Ligi Mistrzów Barça zajęła pierwsze miejsce z dorobkiem 13 punktów. Duma Katalonii została pokonana dopiero w półfinale przez późniejszego triumfatora rozgrywek Bayern Monachium. Leo podczas całej edycji Ligi Mistrzów strzelił osiem bramek, co dało mu trzecie miejsce w klasyfikacji strzelców. W Pucharze Króla Leo strzelił cztery bramki. W całym sezonie uzyskał ich 60.

Sezon 2013/2014Edytuj

Sezon 2013/14 Messi po raz kolejny zaczął od dwóch występów w Superpucharze Hiszpanii, w którym drużyna FC Barcelony zmierzyła się z Atlético Madryt. W pierwszej kolejce La Liga Duma Katalonii ograła Levante UD 7:0, a Leo strzelił dwie bramki i zaliczył asystę. W kolejnym spotkaniu FC Barcelona zmierzyła się z Málagą. Spotkanie zakończyło się wygraną podopiecznych trenera Gerardo Martino 1:0, ale i Leo tym razem nie strzelił bramki. Poprawił się za to w spotkaniu trzeciej kolejki Primera División z Valencią CF, gdzie tych bramek uzyskał aż trzy. Barcelona zwyciężyła nad „Nietoperzami” 3:2. Po 11 kolejkach Messi wpisywał się na listę strzelców osiem razy. W Lidze Mistrzów podczas trzech spotkań uzyskał 6 bramek. 10 listopada podczas ligowego meczu z Betisem Messi musiał opuścić plac gry w 22. minucie. Lekarze zdiagnozowali u niego naderwanie dwugłowego mięśnia uda. W wyniku odnowienia się kontuzji lewej nogi, Messi nie mógł zagrać do końca 2013 roku. Argentyńczyk do gry powrócił 8 stycznia 2014 roku, strzelając dwa gole przeciwko Getafe w Pucharze Króla. 13 stycznia zajął drugie miejsce w plebiscycie Złotej Piłki dla najlepszego piłkarza. 16 marca w meczu ligowym przeciwko Osasunie, 26-latek strzelił hat-tricka, co sprawiło, że stał się najlepszym strzelcem wszech czasów FC Barcelony z 371 bramkami na koncie (mecze towarzyskie i oficjalne).

Sezon 2014/2015Edytuj

W sezonie 2014/15 Leo wraz z drużyną zdobył drugi tryplet w historii – Barcelona została mistrzem Hiszpanii, zwyciężyła w Copa del Rey oraz Champions League[100]. W 57 występach dla klubu zawodnik strzelił 58 goli i zaliczył 31 asyst[101]. Został królem strzelców Ligi Mistrzów (ex aequo z Neymarem i Cristiano Ronaldo)[102].

Sezon 2015/2016Edytuj

W sezonie 2015/16 Leo Messi zdobył z klubem cztery trofea: Superpuchar Europy, Klubowe Mistrzostwo Świata, Puchar Króla i mistrzostwo Hiszpanii. W 49 występach zdobył 41 goli i zaliczył 24 asysty[103].

Sezon 2016/2017Edytuj

W sezonie 2016/17 Messi zdobył z klubem Superpuchar Hiszpanii i Puchar Króla. W 52 występach zdobył 54 gole i zaliczył 20 asyst[104].

Sezon 2017/2018Edytuj

W sezonie 2017/18 Messi zdobył z klubem mistrzostwo Hiszpanii i Puchar Króla. W 54 występach zdobył 45 goli i zaliczył 20 asyst[105].

Sezon 2018/2019Edytuj

W sezonie 2018/19 Messi zdobył z klubem mistrzostwo Hiszpanii i Superpuchar Hiszpanii. W 50 występach zdobył 51 goli i zaliczył 22 asysty[106].

Sezon 2019/2020Edytuj

W sezonie 2019/20 Messi dotarł z klubem do 1/4 finału Ligi Mistrzów. W 44 występach zdobył 31 goli i zaliczył 27 asyst[107].

Sezon 2020/2021Edytuj

W sezonie 2020/21 Messi zdobył z klubem Puchar Króla. W 47 występach zdobył 38 goli i zaliczył 14 asyst[108].

Paris Saint-GermainEdytuj

10 sierpnia 2021 r., klub poinformował, że Messi zostanie ich nowym zawodnikiem[109].

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

W czerwcu 2004 zadebiutował w reprezentacji Argentyny U-20 w towarzyskim spotkaniu z rówieśnikami z Paragwaju[110]. Rok później zwyciężył z drużyną na Młodzieżowych Mistrzostwach Świata 2005 rozegranych w Holandii. Został królem strzelców i uznano go za najlepszego gracza turnieju[111].

4 sierpnia 2005 selekcjoner José Pekerman powołał Messiego do pierwszej reprezentacji. Zadebiutował w niej 17 sierpnia w spotkaniu z Węgrami; miał 18 lat i 54 dni. Został wprowadzony na boisko w 63. minucie, jednak 40 sekund później arbiter Markus Merk pokazał mu czerwoną kartkę za uderzenie łokciem węgierskiego obrońcy, Vilmosa Vanczáka. Decyzja sędziego wywołała kontrowersje, a Diego Maradona stwierdził, że arbiter postąpił zbyt pochopnie[112][113]. Messi powrócił do drużyny 3 września w przegranym 0:1 meczu z Paragwajem. Przed meczem powiedział: „Dzisiaj będzie mój prawdziwy debiut. Poprzedni mecz trwał dla mnie zbyt krótko...”[114]. Po kolejnym spotkaniu, przeciwko Peru, Pekerman nazwał Messiego „diamentem”[115].

28 marca 2009 w spotkaniu z Wenezuelą rozegranym w ramach kwalifikacji do Mistrzostw Świata, Messi po raz pierwszy zagrał z numerem „10” na koszulce. Mecz ten był również debiutem Diego Maradony w roli selekcjonera reprezentacji. Argentyna zwyciężyła 4:0, a Messi w 25. minucie otworzył wynik spotkania[116].

Mistrzostwa Świata 2006Edytuj

Kontuzja odniesiona pod koniec sezonu 2005/06 narażała Messiego na absencję na Mistrzostwach Świata 2006. Mimo to, 15 maja 2006 r. piłkarz otrzymał powołanie do kadry na turniej. Zagrał również swój ostatni mecz w barwach Argentyny U-20, zaś później wystąpił w towarzyskim spotkaniu z Angolą[117][118]. W pierwszym meczu Argentyny na mistrzostwach przeciwko Wybrzeżu Kości Słoniowej, Messi wszedł na boisko z ławki rezerwowych[119]. W następnym spotkaniu z Serbią i Czarnogórą zastąpił w 74 minucie Maxiego Rodrigueza, stając się tym samym najmłodszym reprezentantem Argentyny na Mistrzostwach Świata w historii. Asystował przy trafieniu Hernana Crespo oraz zdobył ostatnią bramkę w wygranym 6:0 meczu, dzięki czemu został najmłodszym strzelcem w turnieju oraz szóstym najmłodszym zdobywcą gola w historii Mistrzostw Świata[120]. Wystąpił w zakończonym bezbramkowym remisem spotkaniu z Holandią[121]. W kolejnym meczu z Meksykiem Messi pojawił się na murawie w 84. minucie przy stanie 1:1 i zdołał trafić do siatki, uczynił to jednak z pozycji spalonej i bramka nie została uznana[122][123], jednak drużyna zdołała w dogrywce strzelić gola dającego awans. Ćwierćfinałowe spotkanie z Niemcami spędził na ławce rezerwowych, a Argentyna przegrała w rzutach karnych 2:4[124].

Copa América 2007Edytuj

 
Messi na Copa América 2007.

Messi został najmłodszym zawodnikiem powołanym na turniej. Pierwszy mecz rozegrał 29 czerwca, a jego drużyna wygrała 4:1 ze Stanami Zjednoczonymi. W tym spotkaniu pokazał swoje zdolności jako rozgrywający. Wypracował sytuację, dzięki której Hernán Crespo zdobył gola oraz sam kilkakrotnie oddał celne strzały na bramkę. Został zastąpiony w 79. minucie przez Carlosa Teveza, który kilka minut później wpisał się na listę strzelców[125].

W swoim drugim spotkaniu, przeciwko Kolumbii, wywalczył rzut karny, który wykorzystał Crespo, doprowadzając tym samym do remisu 1:1. Miał również udział przy drugiej bramce Argentyny, kiedy to po faulu na nim podyktowany został rzut wolny, z którego gola zdobył Juan Román Riquelme, podwyższając prowadzenie na 3:1. Ostatecznie mecz zakończył się zwycięstwem Argentyny 4:2, dzięki czemu zespół awansował do ćwierćfinału turnieju[126].

W trzecim meczu z Paragwajem trener dał odpocząć Messiemu przed kolejną fazą rozgrywek. Na boisko wszedł w 64. minucie zastępując Estebana Cambiasso. W 79. minucie wypracował sytuację bramkową Javierowi Mascherano, którą ten wykorzystał[127]. W ćwierćfinale Argentyna zwyciężyła z Peru 4:0, a Messi po podaniu Riquelme zdobył jedną z bramek[128]. W półfinałowej potyczce z Meksykiem, strzelił gola lobując bramkarza Oswaldo Sancheza, przyczyniając się do wygranej zespołu 3:0[129]. W finale Argentyna przegrała z Brazylią 0:3[130].

 
Messi w meczu z Brazylią podczas Igrzysk Olimpijskich 2008

Igrzyska Olimpijskie 2008Edytuj

Początkowo Messi nie otrzymał zgody klubu na wyjazd na Igrzyska Olimpijskie 2008[131], jednak po odbyciu rozmowy z trenerem Josepem Guardiolą ostatecznie dostał pozwolenie na uczestnictwo w zawodach[132]. Dołączył do kadry zespołu i pierwszą bramkę zdobył w wygranym 2:1 meczu z Wybrzeżem Kości Słoniowej[132]. W spotkaniu z Holandią otworzył wynik spotkania oraz asystował przy bramce Ángela Di Maríi, dzięki czemu Argentyna zwyciężyła spotkanie po dogrywce 2:1[133]. Zagrał również w wygranym 3:0 meczu z Brazylią[134]. W finale ponownie asystował przy trafieniu Di Maríi, dającemu zwycięstwo 1:0 nad Nigerią[135].

Mistrzostwa Świata 2010Edytuj

 
Messi podczas przegranego ćwierćfinału z Niemcami.

Messi wystąpił w meczu otwarcia, w którym Argentyna pokonała Nigerię 1:0. Argentyńczyk miał wiele okazji do strzelenia bramki, jednak został zatrzymany przez bramkarza Vincenta Enyeamę. Messi wyszedł w podstawowej jedenastce Argentyny w kolejnym meczu mistrzostw przeciwko Korei Południowej zakończonym zwycięstwem 4:1. Uczestniczył we wszystkich bramkowych akcjach zespołu, ponadto pomógł zdobyć hat-trick Gonzalo Higuaínowi. W trzecim, ostatnim meczu grupowym, Argentyna wygrała 2:0 z Grecją, a Messi był kapitanem drużyny oraz został wybrany „graczem meczu”.

W pierwszym spotkaniu drugiej rundy, wygranym 3:1 z Meksykiem, Messi asystował przy bramce Carlosa Téveza. Argentyna zakończyła występ w mistrzostwach po przegranej z Niemcami 0:4.

Copa América 2011Edytuj

Messi uczestniczył we wszystkich czterech meczach Argentyny w Copa América 2011. Zaliczył asystę przy golu Gonzalo Higuaína w przegranym meczu ćwierćfinałowym po rzutach karnych (w meczu 1:1) z Urugwajem. Messi trafił w serii rzutów karnych; strzelał jako pierwszy. Dwukrotnie został wybierany zawodnikiem meczu – z Boliwią (1:1) i Kostaryką (3:0).

Mistrzostwa Świata 2014Edytuj

Messi na Mundialu 2014 grał w każdym meczu swojej kadry. Ponadto strzelał gola w każdym meczu Argentyny w fazie grupowej (po jednej bramce w meczu z Bośnią i Hercegowiną oraz z Iranem i dwie bramki w meczu z Nigerią). W fazie pucharowej strzelił karnego w wygranej serii rzutów karnych w półfinałowym meczu z Holandią. Argentyna dotarła do finału, gdzie przegrała z Niemcami 1:0 po dogrywce. Messi został najlepszym piłkarzem turnieju oraz zajął trzecie miejsce w klasyfikacji strzelców (razem z Neymarem i Robinem van Persiem) z czterema golami na koncie.

Copa América 2015Edytuj

Na Copa América 2015 Messi zagrał w pełnym wymiarze czasowym we wszystkich meczach swojej kadry. Strzelił jednego gola w meczu z Paragwajem i wykorzystał swoją „jedenastkę” w serii rzutów karnych w ćwierćfinałowym meczu z Kolumbią oraz w finałowym meczu z Chile. Argentyna przegrała ów finał po rzutach karnych 1:4 (Messi jako jedyny ze swojej kadry trafił rzut karny).

Copa América 2016Edytuj

Na Copa América 2016 Lionel Messi opuścił tylko pierwszy mecz w fazie grupowej z Chile z powodu kontuzji. W pozostałych pojawił się na boisku. Strzelił hat-tricka w meczu z Panamą i zdobył po jednej bramce w ćwierćfinałowym meczu z Wenezuelą i w półfinałowym meczu z USA. W półfinale turnieju rozegranego 22 czerwca z USA stał się samodzielnie najlepszym strzelcem w historii reprezentacji Argentyny strzelając swoją 55. bramkę w kadrze, przez co pobił rekord Gabriela Batistuty (54 gole). Argentyna dotarła do finału, w którym przegrała z Chile 2:4 w rzutach karnych (regulaminowy czas meczu oraz dogrywka nie przyniosły bramek). W turnieju Messi zdobył 5 goli. Po meczu zawodnik oświadczył, że rezygnuje z gry w reprezentacji Argentyny[136][137]. Po tej decyzji wiele osób starało się przekonać Messiego do powrotu, ale piłkarz nie zmieniał decyzji. Jednak po spotkaniu z nowym selekcjonerem reprezentacji Argentyny, Edgardo Bauzą, zdecydował się wrócić do reprezentacji[138].

Mistrzostwa Świata 2018Edytuj

Na mundialu w Rosji Messi wystąpił w trzech meczach fazy grupowej z Islandią (1:1), Chorwacją (0:3) i Nigerią, w których zdobył jednego gola. Jego drużyna awansowała do fazy pucharowej z drugiego miejsca. W 1/8 finału Argentyna uległa Francji 3:4, a Messi zaliczył w tym meczu dwie asysty.

Copa América 2019Edytuj

W fazie grupowej Argentyna mierzyła się Kolumbią, Paragwajem i Katarem. W półfinale drużyna przegrała z Brazylią, a w meczu o trzecie miejsce zwyciężyła 2:1 z Chile. Messi zakończył turniej z jednym golem, zdobytym w meczu grupowym z Paragwajem[139].

Copa América 2021Edytuj

Na Copa América 2021 Messi zagrał w pełnym wymiarze czasowym we wszystkich meczach swojej kadry[140]. Strzelił bramkę z rzutu wolnego w zremisowanym meczu z Chile. Dwukrotnie trafił w meczu z Boliwią i zdobył jedną bramkę w ćwierćfinałowym meczu z Ekwadorem. Argentyna dotarła do finału, w którym wygrała 1:0 z Brazylią po bramce Ángela Di María[141]. Na całym turnieju Messi zdobył cztery gole i zaliczył pięć asyst, zostając najlepszym piłkarzem Copa América i zdobywając tytuł króla strzelców i asystentów[142][143].

StatystykiEdytuj

KluboweEdytuj

Sezon Klub Liga Liga[144]
Mecze Gole
2003/2004 FC Barcelona C Tercera 10 5
2003/2004 FC Barcelona B Segunda B 5 0
2004/2005 17 6
Ogólnie 32 11
Sezon Klub Liga Puchar kraju Liga Mistrzów Superpuchar Superpuchar Europy Klubowe MŚ Ogólnie
Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty
2004/2005 FC Barcelona 7 1 0 1 0 0 1 0 0 9 1 0
2005/2006 17 6 2 2 1 0 6 1 1 0 0 0 25 8 3
2006/2007 26 14 2 2 2 1 5 1 0 2 0 0 1 0 0 0 0 0 36 17 3
2007/2008 28 10 12 3 0 0 9 6 1 40 16 13
2008/2009 31 23 11 8 6 1 12 9 5 51 38 17
2009/2010 35 34 10 3 1 0 11 8 0 1 2 0 1 0 1 2 2 0 53 47 11
2010/2011 33 31 18 7 7 2 13 12 3 2 3 0 55 53 23
2011/2012 37 50 16 7 3 4 11 14 5 2 3 2 1 1 1 2 2 1 60 73 29
2012/2013 32 46 12 5 4 1 11 8 2 2 2 0 50 60 15
2013/2014 31 28 11 6 5 3 7 8 0 2 0 0 46 41 14
2014/2015 38 43 18 6 5 4 13 10 5 57 58 27
2015/2016 33 26 16 5 5 6 7 6 1 2 1 0 1 2 0 1 1 0 49 41 23
2016/2017 34 37 9 7 5 3 9 11 2 2 1 2 52 54 16
2017/2018 36 34 12 6 4 4 10 6 2 2 1 0 54 45 18
2018/2019 34 36 13 5 3 2 10 12 3 1 0 1 50 51 19
2019/2020 33 25 21 2 2 1 8 3 3 1 1 0 44 31 25
2020/2021 35 30 9 5 3 1 6 5 2 1 0 0 47 38 12
Ogólnie 520 474 192 80 56 33 149 120 35 20 14 5 4 3 2 5 5 1 778 672 268
2021/2022 PSG 4 0 0 0 0 0 3 3 0 7 3 0
Ogólnie w karierze 524 474 192 80 56 33 152 123 35 20 14 5 4 3 2 5 5 1 785 675 268

Ostatnia aktualizacja: 24 października 2021.

ReprezentacyjneEdytuj

Argentyna
Rok Mecze Gole Asysty
2005 5 0 1
2006 7 2 2
2007 14 6 4
2008 8 2 2
2009 10 3 1
2010 10 2 1
2011 13 4 9
2012 9 12 1
2013 7 6 4
2014 14 8 3
2015 8 4 3
2016 11 8 6
2017 7 4 0
2018 5 4 3
2019 10 5 2
2020 4 1 0
2021 14 10 5
Ogólnie 156 80 47

Ostatnia aktualizacja: 15 października 2021.

Gole w reprezentacjiEdytuj

# Data Miejsce Przeciwnik Gol Wynik Rozgrywki
1. 1 marca 2006 Bazylea, Szwajcaria   Chorwacja 2 – 1 2 – 3 Mecz towarzyski
2. 16 czerwca 2006 Gelsenkirchen, Niemcy   Serbia i Czarnogóra 6 – 0 6 – 0 Mistrzostwa Świata 2006
3.
4.
5 czerwca 2007 Barcelona, Hiszpania   Algieria 3 – 2
4 – 2
4 – 3 Mecz towarzyski
5. 8 lipca 2007 Barquisimeto, Wenezuela   Peru 2 – 0 4 – 0 Copa América 2007
6. 11 lipca 2007 Puerto Ordaz, Wenezuela   Meksyk 2 – 0 3 – 0
7. 16 października 2007 Maracaibo, Wenezuela   Wenezuela 0 – 2 0 – 2 kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2010
8. 20 listopada 2007 Bogota, Kolumbia   Kolumbia 1 – 0 2 – 1
9. 4 czerwca 2008 San Diego, Stany Zjednoczone   Meksyk 0 – 2 1 – 4 Mecz towarzyski
10. 11 października 2008 Buenos Aires, Argentyna   Urugwaj 1 – 0 2 – 1 kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2010
11. 11 lutego 2009 Marsylia, Francja   Francja 0 – 2 0 – 2 Mecz towarzyski
12. 28 marca 2009 Buenos Aires, Argentyna   Wenezuela 1 – 0 4 – 0 kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2010
13. 14 listopada 2009 Madryt, Hiszpania   Hiszpania 1 – 1 1 – 2 Mecz towarzyski
14. 7 września 2010 Buenos Aires, Argentyna   Hiszpania 1 – 0 4 – 1
15. 17 listopada 2010 Doha, Katar   Brazylia 1 – 0 1 – 0
16. 9 lutego 2011 Genewa, Szwajcaria   Portugalia 2 – 1 2 – 1
17. 20 czerwca 2011 Buenos Aires, Argentyna   Albania 2 – 0 4 – 0
18. 7 października 2011 Buenos Aires, Argentyna   Chile 2 – 0 4 – 1 kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2014
19. 15 listopada 2011 Barranquilla, Kolumbia   Kolumbia 1 – 1 2 – 1
20.
21.
22.
29 lutego 2012 Berno, Szwajcaria   Szwajcaria 1 – 0
2 – 1
3 – 1
3 – 1 Mecz towarzyski
23. 2 czerwca 2012 Buenos Aires, Argentyna   Ekwador 3 – 0 4 – 0 kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2014
24.
25.
26.
9 czerwca 2012 East Rutherford, Stany Zjednoczone   Brazylia 1 – 1
2 – 1
4 – 3
4 – 3 Mecz towarzyski
27. 15 sierpnia 2012 Frankfurt, Niemcy   Niemcy 2 – 0 3 – 1
28. 7 września 2012 Córdoba, Argentyna   Paragwaj 3 – 1 3 – 1 kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2014
29.
30.
12 października 2012 Mendoza, Argentyna   Urugwaj 1 – 0
3 – 0
3 – 0
31. 16 października 2012 Santiago, Chile   Chile 1 – 0 2 – 1
32. 22 marca 2013 Buenos Aires, Argentyna   Wenezuela 2 – 0 3 – 0
33.
34.
35.
14 czerwca 2013 Gwatemala, Gwatemala   Gwatemala 0 – 1
0 – 3
0 – 4
0 – 4 Mecz towarzyski
36.
37.
10 września 2013 Asunción, Paragwaj   Paragwaj 1 – 0
4 – 1
5 – 2 kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2014
38. 7 czerwca 2014 La Plata, Argentyna   Słowenia 2 – 0 2 – 0 Mecz towarzyski
39. 15 czerwca 2014 Rio de Janeiro, Brazylia   Bośnia i Hercegowina 2 – 0 2 – 1 Mistrzostwa Świata 2014
40. 21 czerwca 2014 Belo Horizonte, Brazylia   Iran 1 – 0 1 – 0
41.
42.
25 czerwca 2014 Porto Alegre, Brazylia   Nigeria 1 – 0
2 – 1
3 – 2
43.
44.
14 października 2014 Hongkong, Chiny   Chiny 0 – 5
0 – 7
0 – 7 Mecz towarzyski
45. 12 listopada 2014 Londyn, Anglia   Chorwacja 2 – 1 2 – 1
46. 13 czerwca 2015 La Serena, Chile   Paragwaj 2 – 0 2 – 2 Copa América 2015
47.
48.
4 września 2015 Houston, Stany Zjednoczone   Boliwia 5 – 0
6 – 0
7 – 0 Mecz towarzyski
49. 8 września 2015 Arlington, Stany Zjednoczone   Meksyk 2 – 2 2 – 2
50. 29 marca 2016 Córdoba, Argentyna   Boliwia 2 – 0 2 – 0 kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2018
51.
52.
53.
10 czerwca 2016 Chicago, Stany Zjednoczone   Panama 2 – 0
3 – 0
4 – 0
5 – 0 Copa América 2016
54. 18 czerwca 2016 Foxborough, Stany Zjednoczone   Wenezuela 3 – 0 4 – 1
55. 21 czerwca 2016 Houston, Stany Zjednoczone   Stany Zjednoczone 0 – 2 0 – 4
56. 1 września 2016 Mendoza, Argentyna   Urugwaj 1 – 0 1 – 0 kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2018
57. 15 listopada 2016 San Juan, Argentyna   Kolumbia 1 – 0 3 – 0
58. 23 marca 2017 Buenos Aires, Argentyna   Chile 1 – 0 1 – 0
59.
60.
61.
10 października 2017 Quito, Ekwador   Ekwador 1 – 1
1 – 2
1 – 3
1 – 3
62.
63.
64.
29 maja 2018 Buenos Aires, Argentyna   Haiti 1 – 0
2 – 0
3 – 0
4 – 0 Mecz towarzyski
65. 26 czerwca 2018 Petersburg, Rosja   Nigeria 0 – 1 1 – 2 Mistrzostwa Świata 2018
66.
67.
7 czerwca 2019 San Juan, Argentyna   Nikaragua 1 – 0
2 – 0
5 – 1 Mecz towarzyski
68. 19 czerwca 2019 Belo Horizonte, Brazylia   Paragwaj 1 – 1 1 – 1 Copa América 2019
69. 15 listopada 2019 Rijad, Arabia Saudyjska   Brazylia 0 – 1 0 – 1 Superclásico de las Américas
70. 18 listopada 2019 Tel Awiw, Izrael   Urugwaj 2 – 2 2 – 2 Mecz towarzyski
71. 8 października 2020 Buenos Aires, Argentyna   Ekwador 1 – 0 1 – 0 kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2022
72. 3 czerwca 2021 Santiago del Estero, Argentyna   Chile 1 – 0 1 – 1
73. 14 czerwca 2021 Rio de Janeiro, Brazylia   Chile 1 – 0 1 – 1 Copa América 2021
74.
75.
28 czerwca 2021 Cuiabá, Brazylia   Boliwia 0 – 2
0 – 3
1 – 4
76. 3 lipca 2021 Goiânia, Brazylia   Ekwador 3 – 0 3 – 0
77.
78.
79.
9 września 2021 Buenos Aires, Argentyna   Boliwia 1 – 0
2 – 0
3 – 0
3 – 0 kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2022
80. 10 października 2021 Buenos Aires, Argentyna   Urugwaj 1 – 0 3 – 0

Ostatnia aktualizacja: 11 października 2021.

OsiągnięciaEdytuj

FC BarcelonaEdytuj

 
Koszulka Messiego w Muzeum San Siro

ReprezentacyjneEdytuj

 
Sześć Złotych Piłek zdobytych przez Messiego w Muzeum FC Barcelony

IndywidualneEdytuj

RekordyEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

Życie prywatneEdytuj

Od 2009 r. związany jest z Antonelą Roccuzzo, która podobnie jak piłkarz pochodzi z Rosario, a oboje znają się od dzieciństwa[150]. Para pobrała się 30 czerwca 2017 r. w ich rodzinnym mieście. 2 listopada 2012 r. w barcelońskim szpitalu USP Dexeus, który mieści się niedaleko stadionu Camp Nou, urodził się ich syn Thiago. 11 września 2015 r. urodził się ich drugi syn, Mateo. 10 marca 2018 r. urodził się im trzeci syn, Ciro.

Messi ma dwóch kuzynów, którzy zawodowo grają w piłkę nożną – Maxiego Biancucchi (występuje w paragwajskiej Olimpii Asunción) oraz Emanuela Biancucchi (występuje w paragwajskim Independiente Asunción).

6 lipca 2016 r. Lionel i jego ojciec Jorge zostali skazani przez sąd w Barcelonie na karę 21 miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu na dwa lata i grzywnę (Lionel 2 mln euro, Jorge 1,5 mln). Obaj oskarżeni byli za narażenie skarbu państwa na stratę ponad 4,1 mln euro w latach 2007–2009[151]. 24 maja 2017 r. sąd najwyższy podtrzymał prawomocny wyrok. Zgodnie z hiszpańskim prawem piłkarzowi nie groziło więzienie, ponieważ był wcześniej niekarany, a kara była krótsza niż dwa lata[152].

InneEdytuj

Messi znalazł się na okładce gry video Pro Evolution Soccer 2009, 2010, 2011, 2017, 2020 i brał udział w kampanii promującej grę. Znalazł się też na okładkach gier FIFA Street i FIFA 13, 14, 15, 16.

Książki o Messim:

– Caioli L., 2011, Messi. Historia chłopca, który stał się legendą, Sine Qua Non;

– Faccio L., 2012, Messi. Chłopiec, który zawsze się spóźniał (a dziś jest pierwszy), Sine Qua Non;

– Balagué G., 2015, Messi. Biografia, Sine Qua Non;

– Puntí J., 2020, Messi. G.O.A.T., Sine Qua Non.

UwagiEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Lionel Messi, PSG.FR [dostęp 2021-08-16] (fr.).
  2. Leo Messi surpasses Paulino Alcántara and becomes FC Barcelona all-time top scorer, fcbarcelona.fr [dostęp 2021-04-16] (fr.).
  3. From César to Leo Messi, fcbarcelona.com [dostęp 2021-06-27] (ang.).
  4. FourFourTwo Staff 22 June 2016, Messi becomes Argentina’s all-time top scorer, fourfourtwo.com [dostęp 2021-04-16] (ang.).
  5. https://twitter.com/argentina/status/1409663117714358276, twitter.com [dostęp 2021-07-01] (pol.).goły link w tytule
  6. FIFA.com, Olympic Football Tournaments 2008 – Men – News – Messi and Argentina grab gold in Beijing – FIFA.com, fifa.com [dostęp 2021-04-16] (ang.).
  7. Messi becomes FC Barcelona player with the most LaLiga titles, www.fcbarcelona.com [dostęp 2021-06-27] (ang.).
  8. 4 | Champions Leagues won by Messi, fcbarcelona.com [dostęp 2021-06-27] (ang.).
  9. Messi wins Ballon d’Or for record sixth time, „BBC Sport” [dostęp 2021-06-04] (ang.).
  10. Gary Lineker: Leo Messi zmienia sport w sztukę, nie mam wątpliwości, że jest najlepszy w historii › FCBarca.com, fcbarca.com [dostęp 2021-06-05] (pol.).
  11. 26 July 2019, Ranked! The 101 greatest football players of the last 25 years: full list, fourfourtwo.com [dostęp 2021-07-01] (ang.).
  12. IFFHS, iffhs.com [dostęp 2021-06-26].
  13. IFFHS, iffhs.com [dostęp 2021-06-26].
  14. 91 goals in a year, 73 in one season, four Golden Balls: All of Messi’s remarkable records | Goal.com, goal.com [dostęp 2021-06-27].
  15. Messi stands above Pele, Ronaldo as all-time top one-club goal scorer, espn.com, 22 grudnia 2020 [dostęp 2021-06-27] (ang.).
  16. Ap Reporter, Messi crowned UEFA Best Player in Europe ahead of Ronaldo and Suarz, dailymail.co.uk, 27 sierpnia 2015 [dostęp 2021-06-04].
  17. https://twitter.com/copaamerica/status/1414044723493310466, Twitter [dostęp 2021-07-11] (pol.).goły link w tytule
  18. https://twitter.com/copaamerica/status/1414054904851750914, Twitter [dostęp 2021-07-11] (pol.).goły link w tytule
  19. Lionel Messi wins 2021 Copa America Golden Boot | Goal.com, goal.com [dostęp 2021-07-11].
  20. Lionel Messi wins Golden Ball award for best player of World Cup, the Guardian, 13 lipca 2014 [dostęp 2021-06-04] (ang.).
  21. Brazylia – Argentyna, 15 lip 2007 – Copa América 2007, [w:] baza Transfermarkt (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2021-06-27].
  22. Chile – Argentyna, 4 lip 2015 – Copa América 2015, [w:] baza Transfermarkt (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2021-06-27].
  23. Argentyna – Chile, 27 cze 2016 – Copa América Centenario 2016, [w:] baza Transfermarkt (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2021-06-27].
  24. U20 World Cup 2005 Holland – Top Scorer, worldfootball.net [dostęp 2021-06-27] (ang.).
  25. All time – Youngest appearances Argentina World Cup, Statbunker football [dostęp 2021-06-04] (ang.).
  26. John Carlin: Lionel Messi: Magic in his feet (ang.). The Independent, 2010-03-27. [dostęp 2012-08-16].
  27. Gustavo Veiga: Los intereses de Messi (hiszp.). Página/12. [dostęp 2012-08-16].
  28. a b c Ian Hawkey: Lionel Messi on a mission (ang.). Times Online, 2008-04-30. [dostęp 2009-05-30].
  29. a b c d e Richard Williams: Messi has all the qualities to take world by storm (ang.). The Guardian, 2006-02-26. [dostęp 2008-05-03].
  30. a b Kazimierz Oleszek, Kazimierz; Lionel Messi – Argentyńska Pchła; Piłka Nożna Plus; nr 11 (263), s. 41–43; listopad 2007, wyd. Profus Management, ISSN 1230-9737.
  31. a b c The new messiah (ang.). FIFA, 2006-03-05. [dostęp 2006-06-26].
  32. Rijkaard gave us more freedom, SoccerNews, 10 grudnia 2009 [dostęp 2021-01-16] (ang.).
  33. Sandra Sarmiento i Jaume Marcet: From “Infantil B” to World number one (ang.). FC Barcelona, 2009-09-18. [dostęp 2012-08-19].
  34. Messi estará en el stage de Peralada (hiszp.). El Mundo Deportivo, 2004-05-27. [dostęp 2012-08-19].
  35. a b c Lionel Andres Messi – FCBarcelona and Argentina (ang.). Football Database. [dostęp 2012-08-19].
  36. Mark Tutton i Greg Duke: Profile: Lionel Messi (ang.). CNN, 2009-05-22. [dostęp 2012-08-19].
  37. L. Messi, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [online] [dostęp 2012-08-19].
  38. Berta Brau: Meteoric rise in three years (ang.). FC Barcelona, 2007-10-16. [dostęp 3 maja 2008].
  39. Sergi Nogueras: Krkic enters the record books (ang.). FC Barcelona, 2007-10-21. [dostęp 2012-08-19].
  40. Good news for Barcelona as Messi gets his Spanish passport (ang.). The Star, 2005-05-28. [dostęp 2012-08-19].
  41. Ronaldinho scores the goals, Messi takes the plaudits (ang.). Rediff, 2005-09-28. [dostęp 2012-08-19].
  42. Frustrated Messi suffers another injury setback (ang.). ESPN Soccernet, 2006-04-26. [dostęp 2012-08-19].
  43. Sam Wallace: Arsenal 1 Barcelona 2: Barcelona crush heroic Arsenal in space of four brutal minutes (ang.). The Independent, 2006-05-18. [dostęp 2012-08-19].
  44. Barca retain Spanish league title (ang.). BBC Sport, 2006-05-03. [dostęp 2012-08-19].
  45. Player – Lionel Messi (ang.). National Football Teams. [dostęp 2012-08-21].
  46. Doctors happy with Messi op (ang.). FC Barcelona, 2006-11-14. [dostęp 2012-08-21].
  47. Ben Hayward: Magical Messi is Barcelona’s hero (ang.). The Independent, 2007-03-11. [dostęp 2012-08-21].
  48. Lionel Messi Bio, Stats, News (ang.). ESPN Soccernet. [dostęp 2012-08-21].
  49. a b Sid Lowe: The greatest goal ever? (ang.). Daily Telegraph, 20 kwietnia 2007. [dostęp 7 lipca 2009].
  50. Messi dazzles as Barça reach Copa Final (ang.). ESPN Soccernet, 18 kwietnia 2007.
  51. Can ‘Messidona’ beat Maradona? (ang.). The Hindu, 14 lipca 2007.
  52. Sid Lowe: The greatest goal ever? (ang.). Daily Telegraph, 20 kwietnia 2007. [dostęp 7 maja 2007]. [zarchiwizowane z tego adresu (13 maja 2008)].
  53. Andy Mitten: Hand of Messi saves Barcelona (ang.). Times Online, 10 czerwca 2007. [dostęp 12 stycznia 2008].
  54. FC Barcelona vs. Sevilla 2 – 1, [w:] baza Soccerway (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2009-05-29].
  55. Barcelona 3-0 Lyon: Messi orchestrates win (ang.). ESPN Soccernet, 19 września 2007. [dostęp 27 maja 2009].
  56. Isaiah: Barcelona 4-1 Zaragoza (ang.). The Offside, 26 września 2007. [dostęp 27 maja 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (11 marca 2012)].
  57. FIFA: Xavi late show saves Barca (ang.). FIFA, 27 lutego 2008. [dostęp 27 maja 2009].
  58. FIFPro World XI (ang.). FIFPro. [dostęp 30 maja 2009].
  59. Fran Villalobos: El fútbol a sus pies (hiszp.). Marca, 10 kwietnia 2007. [dostęp 7 lipca 2009].
  60. Leandro Fest: Si Messi sigue trabajando así, será como Maradona y Pelé (hiszp.). Sport.es. [dostęp 7 lipca 2009].
  61. Fran Villalobos: La afición corona a Messi como el mejor (hiszp.). Marca, 27 września 2007. [dostęp 7 lipca 2009].
  62. Totti le daría el Balón de Oro a Messi antes que a Kaká (hiszp.). Marca, 29 listopada 2007. [dostęp 7 lipca 2009].
  63. Barcelona’s Lionel Messi sidelined with thigh injury (ang.). CBC.ca, 5 marca 2008. [dostęp 14 czerwca 2009].
  64. Gregory Sica: Messi Inherits Ronaldinho’s No. 10 Shirt (ang.). Goal.com, 4 sierpnia 2008. [dostęp 2 czerwca 2009].
  65. Late Messi brace nicks it (ang.). ESPN Soccernet, 1 października 2008. [dostęp 29 maja 2009].
  66. Efosa Osaghae: Barcelona 6-1 Atletico Madrid (ang.). Bleacher Report, 4 października 2008. [dostęp 31 maja 2009].
  67. Goal rush for Barcelona (ang.). ESPN Soccernet, 4 października 2008. [dostęp 31 maja 2009].
  68. Messi magical, Real miserable (ang.). FIFA.com, 29 listopada 2008. [dostęp 2 czerwca 2009].
  69. Barcelona 2-0 Real Madrid (ang.). BBC Sport, 13 grudnia 2008. [dostęp 29 maja 2009].
  70. FIFA World Player Gala 2008 (ang.). FIFA.com. [dostęp 7 lipca 2009].
  71. Messi scores hat trick in Barca’s 3-1 win over Atletico (ang.). Shanghai Daily, 7 stycznia 2009. [dostęp 29 maja 2009].
  72. Supersub Messi fires 5,000-goal Barcelona to comeback victory. AFP (1 lutego 2009). [dostęp 1 lutego 2009].
  73. Barcelona hit Malaga for six (ang.). Al Jazeera English, 23 marca 2009. [dostęp 2 czerwca 2009].
  74. Paul Logothetis: Barcelona returns to earth with league match (ang.). USA Today, 9 kwietnia 2009. [dostęp 7 lipca 2009].
  75. Messi leads Barcelona to 1-0 win over Getafe (ang.). Shanghai Daily, 19 kwietnia 2009. [dostęp 2 czerwca 2009].
  76. Sid Lowe: Barcelona run riot at Real Madrid and put Chelsea on notice (ang.). The Guardian, 2 maja 2009. [dostęp 31 maja 2009].
  77. Real Madrid Fan Poll Says Barcelona Loss Is Most Painful In Club History (ang.). Goal.com, 2 maja 2009. [dostęp 31 maja 2009].
  78. Ewan Macdonald: What Lionel Messi’s T-Shirt At The Bernabeu Meant (ang.). Goal.com, 2 maja 2009. [dostęp 2 czerwca 2009].
  79. Barcelona defeat Athletic Bilbao to win Copa del Rey (ang.). Daily Telegraph, 14 maja 2009. [dostęp 28 maja 2009].
  80. a b Messi sweeps up goalscoring honours (ang.). uefa.com, 27 maja 2009. [dostęp 4 czerwca 2009].
  81. Barcelona win treble in style (ang.). Gulf Daily News, 28 maja 2009. [dostęp 28 maja 2009].
  82. Barcelona eclipse dream team with historic treble (ang.). UK Eurosport, 1 czerwca 2009. [dostęp 3 czerwca 2009].
  83. Barcelona agree improved Messi contract (ang.). Yahoo! News, 25 sierpnia 2009. [dostęp 10 sierpnia 2009].
  84. Messi signs new deal at Barcelona (ang.). BBC Sport, 18 września 2009. [dostęp 15 listopada 2009].
  85. Superpuchar Europy dla Barcelony, kolejne trofeum Katalończyków (ang.). onet.pl, 28 sierpnia 2009. [dostęp 28 sierpnia 2009].
  86. 'Messi es el mejor jugador que veré jamás’ (hiszp.). El Mundo, 29 sierpnia 2009. [dostęp 15 listopada 2009].
  87. CF Atlante – FC Barcelona, 16 gru 2009 – Klubowe Mistrzostwa Świata, [w:] baza Transfermarkt (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2021-06-02].
  88. Club Estudiantes de La Plata – FC Barcelona, 19 gru 2009 – Klubowe Mistrzostwa Świata, [w:] baza Transfermarkt (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2021-06-02].
  89. UEFA.com, Barcelona-Arsenal 2010 History | UEFA Champions League, UEFA.com [dostęp 2021-06-02] (ang.).
  90. Real Madrid 0 : 2 Barcelona, whoscored.com [dostęp 2021-06-02].
  91. Kontrowersyjne decyzje sędziów, gol Milito ze spalonego › FCBarca.com, FCBarca.com [dostęp 2021-07-07] (pol.).
  92. Champions League Comment: Referee Franck De Bleeckere’s Barcelona-Inter Decisions Revisited | Goal.com, goal.com [dostęp 2021-07-07].
  93. 10 years since the 99 point league campaign, www.fcbarcelona.com [dostęp 2021-06-02] (ang.).
  94. European Golden Shoe Winners, messi vs ronaldo [dostęp 2021-06-02] (ang.).
  95. 'Superpuchar Hiszpanii dla Barcelony. Barca wygrywa z Realem 3:2' (pol.). Polska Times, 17 września 2011. [dostęp 8 maja 2012]. [zarchiwizowane z tego adresu (24 września 2015)].
  96. a b 'Superpuchar Europy. Barcelona pokonała Porto’ (pol.). Sport.pl, 26 września 2011. [dostęp 8 maja 2012].
  97. 'Duma Katalonii gromi, Blaugrana mistrzem świata’ (pol.). Onet.pl, 18 grudnia 2011. [dostęp 8 maja 2012].
  98. 'Złota Piłka FIFA dla Lionela Messiego’ (pol.). Wp.pl, 9 stycznia 2012. [dostęp 8 maja 2012].
  99. Remembering Messi’s incredible 73-goal season | Football Whispers, footballwhispers.com [dostęp 2021-06-02] (ang.).
  100. Barcelona z potrójną koroną! To ósmy taki przypadek w historii, Sport.pl [dostęp 2021-04-10] (pol.).
  101. Lionel Messi, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–występy : 2014/2015) [online] [dostęp 2021-06-04].
  102. Liga Mistrzów UEFA – Króle strzelców, www.transfermarkt.pl [dostęp 2021-06-04] (pol.).
  103. Lionel Messi, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–występy : 2015/2016) [online] [dostęp 2021-06-04].
  104. Lionel Messi, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–występy : 2016/2017) [online] [dostęp 2021-06-04].
  105. Lionel Messi, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–występy : 2017/2018) [online] [dostęp 2021-06-04].
  106. Lionel Messi, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–występy : 2018/2019) [online] [dostęp 2021-06-04].
  107. Lionel Messi, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–występy : 2019/2020) [online] [dostęp 2021-06-04].
  108. Lionel Messi, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–występy) [online] [dostęp 2021-06-04].
  109. Oficjalnie: Leo Messi w Paris Saint-Germain! 13 sekund, które zmienia świat sportu. [dostęp 2021-08-10].
  110. Lionel Messi Biography (ang.). Lionel Messi. [dostęp 7 lipca 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (2 sierpnia 2008)].
  111. FIFA World Youth Championship Netherlands 2005 (ang.). FIFA.com. [dostęp 7 lipca 2009].
  112. Tim Vickery: Messi handles ‘new Maradona’ tag (ang.). BBC Sport, 22 sierpnia 2005. [dostęp 7 lipca 2009].
  113. Argentine striker Messi recalled for World Cup qualifier (ang.). People’s Daily Online, 20 sierpnia 2005. [dostęp 7 lipca 2009].
  114. Messi tries again as Argentina face Paraguay (ang.). ESPN Soccernet, 2 września 2005. [dostęp 7 lipca 2009].
  115. Brian Homewood: Messi is a jewel says Argentina coach (ang.). Rediff, 10 października 2005. [dostęp 7 lipca 2009].
  116. Argentina 4-0 Venezuela: Messi the star turn (ang.). Allaboutfcbarcelona.com, 28 marca 2009. [dostęp 7 lipca 2009].
  117. Tim Vickery: Messi comes of age (ang.). BBC Sport, 5 czerwca 2006. [dostęp 7 lipca 2009].
  118. Argentina allay fears over Messi (ang.). BBC Sport, 30 maja 2006. [dostęp 7 lipca 2009].
  119. Messi weiter auf der Bank (niem.). Kicker.de, 13 czerwca 2006. [dostęp 7 lipca 2009].
  120. Argentina 6-0 Serbia & Montenegro (ang.). BBC Sport, 16 czerwca 2006. [dostęp 7 lipca 2009].
  121. Holland 0-0 Argentina (ang.). BBC Sport, 21 czerwca 2006. [dostęp 7 lipca 2009].
  122. Michael Walker: Rodríguez finds an answer but many questions still remain (ang.). The Guardian, 26 czerwca 2006. [dostęp 7 lipca 2009].
  123. Argentina 2-1 Mexico (aet) (ang.). The Guardian, 24 czerwca 2006. [dostęp 7 lipca 2009].
  124. Germany 1-1 Argentina (ang.). BBC Sport, 30 czerwca 2006. [dostęp 7 lipca 2009].
  125. Tevez Nets In Argentina Victory (ang.). BBC Sport, 29 czerwca 2007. [dostęp 11 października 2008].
  126. Argentina into last eight of Copa (ang.). BBC Sport, 3 lipca 2007. [dostęp 11 października 2008].
  127. Argentina-Paraguay (ang.). Conmebol, 5 lipca 2007. [dostęp 28 maja 2009].
  128. Argentina and Mexico reach semis (ang.). BBC Sport, 9 lipca 2007. [dostęp 11 października 2008].
  129. Messi’s Magic Goal (ang.). BBC Sport, 12 lipca 2007. [dostęp 11 października 2008].
  130. Brazil victorious in Copa America (ang.). BBC Sport, 16 lipca 2007. [dostęp 28 maja 2009].
  131. Lionel Messi out of Olympics after Barcelona win court appeal against Fifa (ang.). Daily Telegraph, 6 sierpnia 2008. [dostęp 27 maja 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (29 czerwca 2011)].
  132. a b Barcelona give Messi Olympics thumbs-up (ang.). AFP, 7 sierpnia 2008. [dostęp 27 maja 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (11 lipca 2011)].
  133. Messi sets up Brazil semi (ang.). FIFA, 16 sierpnia 2008. [dostęp 27 maja 2009].
  134. Jesse Baumgartner: Argentina Takes Down Brazil 3-0 (ang.). Examiner, 19 sierpnia 2008. [dostęp 27 maja 2009].
  135. Robert Millward: Argentina beats Nigeria 1-0 for Olympic gold (ang.). USA Today, 23 sierpnia 2008. [dostęp 27 maja 2009].
  136. Copa America. Messi rezygnuje z kadry. Ostatni szloch argentyny. sport.pl, 2016-06-27. [dostęp 2016-07-06].
  137. Onet – Jesteś na bieżąco, www.onet.pl, 27 czerwca 2016 [dostęp 2021-06-04].
  138. http://www.sport.pl/pilka/1,64946,20540741,el-ms-2018-lionel-messi-wraca-do-reprezentacji-argentyny.html.
  139. Copa América 2019, [w:] baza Transfermarkt (trofeum) [online] [dostęp 2021-06-04].
  140. Telewizja Polska S.A, Szlagier na początek Copa America. Argentyna – Chile w TVP, sport.tvp.pl, 15 czerwca 2021 [dostęp 2021-07-11] (pol.).
  141. Argentyna – Brazylia 1-0 (1-0). Copa America, sport.interia.pl [dostęp 2021-07-11] (pol.).
  142. Leo Messi named player of tournament in Copa América, www.fcbarcelona.com [dostęp 2021-07-11] (ang.).
  143. Lionel Messi wins 2021 Copa America Golden Boot | Goal.com, goal.com [dostęp 2021-07-11].
  144. W Hiszpanii zespoły rezerw biorą udział w seniorskich rozgrywkach ligowych, ale nie mogą grać przeciwko macierzystemu klubowi, więc nie grają w Pucharze Króla.
  145. a b Messi został MVP turnieju, ale odrzucił nagrodę.
  146. a b c La Rambla › FCBarca.com, FCBarca.com [dostęp 2021-05-22] (pol.).
  147. Lionel Messi becomes first player to score five goals in single Champions League match | Goal.com, www.goal.com [dostęp 2021-06-27].
  148. Messi is the first player in history to score 2 goals within 5 minutes in the regular time of a Copa del Rey final.. [dostęp 2021-07-11].
  149. Auca en Cayo Hueso – Evo distingue a Messi con la Medalla al Mérito Deportivo (hiszp.) [dostęp 2013-04-26].
  150. Who is Antonella Roccuzzo? Everything you need to know about Lionel Messi’s girlfriend & future wife | Goal.com, www.goal.com [dostęp 2021-06-04].
  151. Messi i jego ojciec skazani. 21 miesięcy więzienia i wielomilionowe grzywny. tvn.24.pl, 2016-07-06. [dostęp 2016-07-06].
  152. Messi skazany na 21 miesięcy więzienia! Jest prawomocny wyrok.

Linki zewnętrzneEdytuj