Lista mistrzów Ultimate Fighting Championship

lista w projekcie Wikimedia
Aktualny wygląd pasa mistrzowskiego UFC wprowadzony w 2001 roku
Wygląd pasa mistrzowskiego UFC Superfight (bez limitu wagowego) w latach 1995-1997

Lista mistrzów Ultimate Fighting Championship – chronologiczna lista wszystkich dotychczasowych mistrzów amerykańskiej organizacji promującej MMA UFC.

Walki o mistrzostwo UFC rozgrywane są od 1995 roku[1]. Pierwszym tytułem mistrzowskim do zdobycia był tytuł Superfight bez limitu wagowego. W 1997 utworzono pierwszą kategorię wagową jaką była waga ciężka[2]. Jeszcze w tym samym roku ustalono kolejne kategorie wagowe: kogucią (66-70 kg), lekką (70-77 kg), średnią (84-93 kg) i ciężką (120 kg). Oficjalnie kategorie zostały uregulowane 4 maja 2001 przez New Jersey State Athletic Control Board gdzie ustalono poszczególne kategorie wagowe które po dzień dzisiejszy funkcjonują i są standardem w większości organizacji na świecie[3]. W 2017 limity wagowe zostały zaokrąglone w funtach[4].

14 marca 2015 Joanna Jędrzejczyk została pierwszą Polką oraz ówcześnie dopiero trzecią zawodniczką/zawodnikiem z Europy która sięgnęła po pas mistrzowski UFC[5] - wcześniej ta sztuka udała się Holendrowi Basowi Ruttenowi oraz Białorusinowi Adrejowi Arłouskiemu[6].

Spis treści

Kategorie wagoweEdytuj

Aktualnie UFC posiada 11 kategorii wagowych w tym 8 męskich i 3 kobiece[7]:

MęskieEdytuj

  • ciężka – do 120,2 kg (265 lb; 18,93 st)
  • półciężka – do 93 kg (205 lb; 14,6 st)
  • średnia – do 83,9 kg (185 lb; 13,21 st)
  • półśrednia – do 77,1 kg (170 lb; 12,14 st)
  • lekka – do 70,3 kg (155 lb; 11,07 st)
  • piórkowa – do 65,8 kg (145 lb; 10,36 st)
  • kogucia – do 61,2 kg (135 lb; 9,64 st)
  • musza – do 56,7 kg (125 lb; 8,93 st)

KobieceEdytuj

  • piórkowa - do 65,8 kg (145 lb; 10,36 st)
  • kogucia – do 61,2 kg (135 lb; 9,64 st)
  • słomkowa – do 52,2 kg (115 lb; 8,22 st)

Waga ciężka (do 120 kg)Edytuj

7 lutego 1997 został stoczony pojedynek unifikacyjny tytuły Superfight Dana Severna oraz turniejowy Marka Colemana o inauguracyjne mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej[8].

[9]

Nr Zdjęcie Mistrz Od Do Obrony tytułu
1.     Mark Coleman
(pokonał Dana Severna)
7 lutego 1997 (UFC 12) 27 lipca 1997
2.     Maurice Smith 27 lipca 1997 (UFC 14) 21 grudnia 1997
  • pokonał Davida Abbotta 17 października 1997 (UFC 15)
3.     Randy Couture 21 grudnia 1997 (UFC Japan) 1998
Couture został pozbawiony tytułu w 1998 roku z powodu sporu z UFC po którym odszedł z organizacji[10].
4.     Bas Rutten
(pokonał Kevina Randlemana)
7 maja 1999 (UFC 20) 1999
Rutten zwakował tytuł schodząc wagę niżej[11].
5.     Kevin Randleman 19 listopada 1999 (UFC 23) 17 listopada 2000
6.     Randy Couture (2) 17 listopada 2000 (UFC 28) 22 marca 2002
7.     Josh Barnett 22 marca 2002 (UFC 36) 26 lipca 2002
Barnett został pozbawiony tytułu 26 lipca 2002 z powodu pozytywnego wyniki testu antydopingowego na obecność sterydów anabolicznych po walce z Couture[12].
8.     Ricco Rodriguez
(pokonał Randy'ego Couture'a)
27 września 2002 (UFC 39) 28 lutego 2003
9.     Tim Sylvia 28 lutego 2003 (UFC 41) 28 lutego 2003
  • pokonał Gana McGee 26 września 2003 (UFC 44)
Sylvia został pozbawiony tytułu 15 października 2003 z powodu pozytywnego wyniki testu antydopingowego na obecność sterydów anabolicznych po walce z McGee[13].
10.     Frank Mir 19 czerwca 2004 (UFC 48) 12 sierpnia 2005
-     Andrej Arłouski
(pokonał o tymczasowy tytuł Tima Sylvie)
5 lutego 2005 (UFC 51) 12 sierpnia 2005
  • pokonał Justina Eilersa 4 czerwca 2005 (UFC 53)
Mir został pozbawiony tytułu 12 sierpnia 2005 z powodu absencji spowodowanej wypadkiem samochodowym który miał miejsce 17 września 2004[14]
11.     Andrej Arłouski
(został niekwestionowanym mistrzem)
12 sierpnia 2005 15 kwietnia 2006
12.     Tim Sylvia (2) 15 kwietnia 2006 (UFC 59) 3 marca 2007
13.     Randy Couture (3) 3 marca 2007 (UFC 68) 15 listopada 2008
-     Antônio Rodrigo Nogueira
(pokonał o tymczasowy tytuł Tima Sylvię)
2 lutego 2008 (UFC 81) 27 grudnia 2008
14     Brock Lesnar 15 listopada 2008 (UFC 91) 23 października 2010
  • pokonał tymczasowego mistrza Franka Mira 11 lipca 2009 (UFC 100)
  • pokonał tymczasowego mistrza Shane'a Carwina 3 lipca 2010 (UFC 116)
-     Frank Mir
(pokonał o tymczasowy tytuł Antônio Rodrigo Nogueirę)
27 grudnia 2008 (UFC 92) 11 lipca 2009
-     Shane Carwin
(pokonał o tymczasowy tytuł Franka Mira)
27 marca 2010 (UFC 111) 3 lipca 2010
15     Cain Velasquez 23 października 2010 (UFC 121) 12 listopada 2011
16     Junior dos Santos 12 listopada 2011 (UFC on Fox 1) 29 grudnia 2012
17     Cain Velasquez (2) 29 grudnia 2012 (UFC 155) 13 czerwca 2015
-     Fabricio Werdum
(pokonał o tymczasowy tytuł Marka Hunta)
16 listopada 2014 (UFC 180) 13 czerwca 2015
18     Fabricio Werdum 13 czerwca 2015 (UFC 188) 14 maja 2016
19     Stipe Miocic 14 maja 2016 (UFC 198) nadal

Waga półciężka (do 93 kg)Edytuj

Do 4 maja 2001 waga półciężka była nazywana średnią[15].

[16]

Nr Zdjęcie Mistrz Od Do Obrony tytułu
1.     Frank Shamrock
(pokonał Kevina Jacksona)
21 grudnia 1997 (UFC Japan) 24 listopada 1999
  • pokonał Igora Zinowiewa 13 marca 1998 (UFC 16)
  • pokonał Jeremy'ego Horna 15 maja 1998 (UFC 17)
  • pokonał Johna Lobera 16 października 1998 (UFC Brazil)
  • pokonał Tito Ortiza 24 września 1999 (UFC 22)
Shamrock zwakował tytuł 24 listopada 1999 i odszedł z UFC, za powód podając brak zawodników z którymi mógłby się zmierzyć w obronie tytułu[17].
2.     Tito Ortiz
(pokonał Wanderleia Silvę)
14 kwietnia 2000 (UFC 25) 26 września 2003
-     Randy Couture
(pokonał o tymczasowy tytuł Chucka Liddella)
6 czerwca 2003 (UFC 43) 26 września 2003
3.     Randy Couture 26 września 2003 (UFC 44) 31 stycznia 2004
4.     Vitor Belfort 31 stycznia 2004 (UFC 46) 21 sierpnia 2004
5.     Randy Couture (2) 21 sierpnia 2004 (UFC 49) 16 kwietnia 2005
6.     Chuck Liddell 16 kwietnia 2005 (UFC 52) 26 maja 2007
7.     Quinton Jackson 26 maja 2007 (UFC 71) 5 lipca 2008
8.     Forrest Griffin 5 lipca 2008 (UFC 86) 27 grudnia 2008
9.     Rashad Evans 27 grudnia 2008 (UFC 92) 23 maja 2009
10.     Lyoto Machida 23 maja 2009 (UFC 98) 8 maja 2010
11.     Maurício Rua 8 maja 2010 (UFC 113) 19 marca 2011
12.     Jon Jones 19 marca 2011 (UFC 128) 29 kwietnia 2015
Jones został pozbawiony tytułu i bezterminowo zawieszony 29 kwietnia 2015 z powodu postępowania sądowego które było przeciwko niemu toczone[18][19].
13.     Daniel Cormier
(pokonał Anthonego Johnsona)
23 maja 2015 (UFC 187) nadal
-     Jon Jones
(pokonał o tymczasowy tytuł Ovince Saint Preuxa)
23 kwietnia 2016 (UFC 197) 9 listopada 2016
Jones został pozbawiony tymczasowego tytułu po tym, jak USADA zawiesiła go na rok, z powodu uzyskania pozytywnego wyniku testu antydopingowego przed galą UFC 200[21].
29 lipca 2017 Jones pokonał Daniela Cormiera odbierając mu pas mistrzowski[22] jednak 13 września 2017 został pozbawiony tytułu po tym, jak USADA zawiesiła go na cztery lata, z powodu uzyskania pozytywnego wyniku testu antydopingowego przed galą UFC 214[23][20].

Waga średnia (do 83 kg)Edytuj

[24]

Nr Zdjęcie Mistrz Od Do Obrony tytułu
1.     Dave Menne
(pokonał Gila Castillo)
28 września 2001 (UFC 33) 11 stycznia 2002
2.     Murilo Bustamante 11 stycznia 2002 (UFC 35) 5 października 2002
Bustamente został pozbawiony tytułu 5 października 2002, z powodu opuszczenia UFC i związania się PRIDE FC[25].
3.     Evan Tanner
(pokonał Davida Terrelliego)
5 lutego 2005 (UFC 51) 4 czerwca 2005
4.     Rich Franklin 4 czerwca 2005 (UFC 53) 14 października 2006
5.     Anderson Silva 14 października 2006 (UFC 64) 6 lipca 2013
6.     Chris Weidman 6 lipca 2013 (UFC 162) 12 grudnia 2015
7.     Luke Rockhold 12 grudnia 2015 (UFC 194) 4 czerwca 2016
8.     Michael Bisping 4 czerwca 2016 (UFC 199) nadal
-     Robert Whittaker
(pokonał o tymczasowy tytuł Yoela Romero)[26]
8 lipca 2017 (UFC 213) nadal

Waga półśrednia (do 77 kg)Edytuj

Do 4 maja 2001 waga półśrednia była nazywana lekką[27].

[28]

Nr Zdjęcie Mistrz Od Do Obrony tytułu
1.     Pat Miletich
(pokonał Mikeya Burnetta)
16 października 1998 (UFC Brazil) 4 maja 2001
  • pokonał Jorge Patino 8 stycznia 1999 (UFC 18)
  • pokonał Andre Pederneirasa 16 lipca 1999 (UFC 21)
  • pokonał Johna Alessio 9 czerwca 2000 (UFC 26)
  • pokonał Ken'ichiego Yamamoto 16 grudnia 2000 (UFC 29)
2.     Carlos Newton 4 maja 2001 (UFC 31) 2 listopada 2001
3.     Matt Hughes 2 listopada 2001 (UFC 34) 31 stycznia 2004
4.     B.J. Penn 31 stycznia 2004 (UFC 46) 17 maja 2004
Penn został pozbawiony tytułu 17 maja 2004, z powodu opuszczenia UFC i związania się K-1[29].
5.     Matt Hughes (2) 22 października 2004 (UFC 50) 18 listopada 2006
6.     Georges St-Pierre 18 listopada 2006 (UFC 65) 7 kwietnia 2007
7.     Matt Serra 7 kwietnia 2007 (UFC 69) 19 kwietnia 2008
-     Georges St-Pierre
(pokonał o tymczasowy tytuł Matta Hughesa)
29 grudnia 2007 (UFC 79) 19 kwietnia 2008
8.     Georges St-Pierre (2) 19 kwietnia 2008 (UFC 83) 13 grudnia 2013
-     Carlos Condit
(pokonał o tymczasowy tytuł Nicka Diaza)
4 lutego 2012 (UFC 143) 17 listopada 2012
St-Pierre zwakował tytuł 13 grudnia 2013 w związku z podjęciem decyzji o zawieszeniu kariery zawodniczej[30].
9.     Johny Hendricks
(pokonał Robbiego Lawlera)
15 marca 2014 (UFC 171) 6 grudnia 2014
10.     Robbie Lawler 6 grudnia 2014 (UFC 181) 30 lipca 2016
11.     Tyron Woodley 30 lipca 2016 (UFC 201) nadal

Waga lekka (do 70 kg)Edytuj

Do 4 maja 2001 waga lekka była nazywana kogucią[31].

[32]

Nr Zdjęcie Mistrz Od Do Obrony tytułu
1.     Jens Pulver
(pokonał Caola Uno)
23 lutego 2001 (UFC 30) 23 marca 2002
  • pokonał Dennisa Hallmana 28 września 2001 (UFC 33)
  • pokonał B.J. Penna 11 stycznia 2002 (UFC 35)
Pulver został pozbawiony tytułu 23 marca 2002 z powodu sporu z UFC po którym odszedł z organizacji[33].
B.J. Penn i Caol Uno 28 lutego 2003 stoczyli pojedynek w finale 4-osobego mini-turnieju o tytuł lecz wynik starcia okazał się remisowy i nie przyznano pasa.
2.     Sean Sherk
(pokonał Kenny'ego Floriana)
14 października 2006 (UFC 64) 8 grudnia 2007
Sherk został pozbawiony tytułu 8 grudnia 2007 z powodu pozytywnego wyniki testu antydopingowego na obecność sterydów anabolicznych po walce z Françą[34].
3.     B.J. Penn
(pokonał Joe Stevensona)
19 stycznia 2008 (UFC 80) 10 kwietnia 2010
4.     Frankie Edgar 10 kwietnia 2010 (UFC 112) 26 lutego 2012
5.     Benson Henderson 26 lutego 2012 (UFC 144) 31 sierpnia 2013
6.     Anthony Pettis 31 sierpnia 2013 (UFC 164) 14 marca 2015
7.     Rafael dos Anjos 14 marca 2015 (UFC 185) 7 lipca 2016
8.     Eddie Alvarez 7 lipca 2016 (UFC Fight Night 90) 12 listopada 2016
9.     Conor McGregor 12 listopada 2016 (UFC 205) nadal

Waga piórkowa (do 66 kg)Edytuj

Po ogłoszeniu fuzji WEC z UFC pod koniec 2010, 20 listopada przed rozpoczęciem gali UFC 123, José Aldo został oficjalnie mianowany przez prezydenta UFC Dana White'a mistrzem w wadze piórkowej[35].

[36]

Nr Zdjęcie Mistrz Od Do Obrony tytułu
1.     José Aldo
(został ogłoszony niekwestionowanym mistrzem)
20 listopada 2010 (UFC 123) 12 grudnia 2015
-     Conor McGregor
(pokonał o tymczasowy tytuł Chada Mendesa)
11 lipca 2015 (UFC 189) 12 grudnia 2015
2     Conor McGregor 12 grudnia 2015 (UFC 194) 26 listopada 2016
-     José Aldo
(pokonał o tymczasowy tytuł Frankiego Edgara)
9 lipca 2016 (UFC 200) 26 listopada 2016
26 listopada 2016, McGregor zwakował tytuł wagi piórkowej, skupiając się na wadze lekkiej. Nowym, niekwestionowanym mistrzem został ogłoszony posiadacz tymczasowego pasa José Aldo[37].
3     José Aldo
(został niekwestionowanym mistrzem)
26 listopada 2016 3 czerwca 2017
-     Max Holloway
(pokonał o tymczasowy tytuł Anthonego Pettisa)
10 grudnia 2016 (UFC 206) 3 czerwca 2017
4     Max Holloway 10 grudnia 2016 (UFC 206) nadal

Waga kogucia (do 61 kg)Edytuj

Po ogłoszeniu fuzji WEC z UFC pod koniec 2010, 16 grudnia na WEC 53, Dominick Cruz obronił pas mistrza WEC, zostając przy tym automatycznie mistrzem UFC w wadze koguciej[38].

[39]

Nr Zdjęcie Mistrz Od Do Obrony tytułu
1.     Dominick Cruz
(pokonał Scotta Jorgensena)
16 grudnia 2010 (WEC 53) 6 stycznia 2014
-     Renan Barão
(pokonał o tymczasowy tytuł Urijah Fabera)
21 lipca 2012 (UFC 149) 6 stycznia 2014
  • pokonał Michaela McDonalda 16 lutego 2013 (UFC on Fuel TV: Barao vs. McDonald)
  • pokonał Eddiego Winelanda 21 września 2013 (UFC 165)
6 stycznia 2014 Cruz zwakował pas mistrzowski z powodu długotrwałej kontuzji ciągnącej się od prawie trzech lat. Prezydent UFC Dana White ogłosił niekwestionowanym mistrzem posiadacza tymczasowego tytułu Brazylijczyka Renana Barão[40].
2.     Renan Barão
(został ogłoszony niekwestionowanym mistrzem)
6 stycznia 2014 24 maja 2014
3.     T.J. Dillashaw 24 maja 2014 (UFC 173) 17 stycznia 2016
  • pokonał Joe Soto 30 sierpnia 2014 (UFC 177)
  • pokonał Renana Barão 25 lipca 2015 (UFC on Fox: Dillashaw vs. Barão 2)
4.     Dominick Cruz 17 stycznia 2016 (UFC Fight Night: Dillashaw vs. Cruz) 30 grudnia 2016
5.     Cody Garbrandt 30 grudnia 2016 (UFC 207) nadal

Waga musza (do 57 kg)Edytuj

[41]

Nr Zdjęcie Mistrz Od Do Obrony tytułu
1.     Demetrious Johnson
(pokonał Josepha Benavideza)
22 września 2012 (WEC 152) nadal
  • pokonał Johna Dodsona 26 stycznia 2013 (UFC on Fox 6)
  • pokonał Johna Moragę 27 lipca 2013 (UFC on Fox 8)
  • pokonał Josepha Benavideza 14 grudnia 2013 (UFC on Fox 9)
  • pokonał Alego Bagautinowa 14 czerwca 2014 (UFC 174)
  • pokonał Chrisa Cariaso 27 września 2014 (UFC 178)
  • pokonał Kyōjiego Horiguchiego 25 kwietnia 2015 (UFC 186)
  • pokonał Johna Dodsona 5 września 2015 (UFC 191)
  • pokonał Henrego Cejudo 24 kwietnia 2016 (UFC 197)
  • pokonał Tima Elliotta 2 grudnia 2016 (The Ultimate Fighter 24 Finale)
  • pokonał Wilsona Reisa 15 kwietnia 2017 (UFC on Fox 24)

Waga piórkowa kobiet (do 66 kg)Edytuj

9 grudnia 2016 Dana White ogłosił utworzenie kategorii piórkowej kobiet[42] natomiast 13 grudnia 2016 zestawiono walkę o inauguracyjne mistrzostwo w tejże dywizji między Amerykanką Holly Holm a Holenderką Germaine de Randamie[43], którą 11 lutego 2017 wygrała ta druga[44].

Nr Zdjęcie Mistrzyni Od Do Obrony tytułu
1.     Germaine de Randamie
(pokonała Holly Holm)
11 lutego 2017 (UFC 208) 19 czerwca 2017
Germaine de Randamie została pozbawiona tytułu 19 czerwca 2017 z powodu braku woli do podjęcia obrony mistrzostwa przeciwko Cristiane Justino[45].
2.     Cristiane Justino
(pokonała Tonyę Evinger)
29 lipca 2017 (UFC 214)[22] nadal

Waga kogucia kobiet (do 61 kg)Edytuj

Po ogłoszeniu wchłonięcia Strikeforce przez UFC w 2012, Ronda Rousey została oficjalnie mianowana przez prezydenta UFC Dana White'a mistrzynią UFC wagi koguciej[46].

[47]

Nr Zdjęcie Mistrzyni Od Do Obrony tytułu
1.     Ronda Rousey
(została ogłoszona niekwestionowaną mistrzynią)
6 grudnia 2012 (konferencja prasowa przed UFC on Fox 5) 14 listopada 2015
  • pokonała Liz Carmouche 23 lutego 2013 (UFC 157)
  • pokonała Mieshę Tate 28 grudnia 2013 (UFC 168)
  • pokonała Sarę McMann 22 lutego 2014 (UFC 170)
  • pokonała Alexis Davis 5 lipca 2014 (UFC 175)
  • pokonała Cat Zingano 28 lutego 2015 (UFC 184)
  • pokonała Beth Correirę 1 sierpnia 2015 (UFC 190)
2.     Holly Holm 14 listopada 2015 (UFC 193) 5 marca 2016
3.     Miesha Tate 5 marca 2016 (UFC 196) 9 lipca 2016
4.     Amanda Nunes 9 lipca 2016 (UFC 200) nadal

Waga słomkowa kobiet (do 52 kg)Edytuj

Stawką zwycięstwa w 20 edycji reality show The Ultimate Fighter prócz kontraktu z UFC było inauguracyjne mistrzostwo kobiet w nowo powstałej kategorii słomkowej. Zwyciężczynią okazała się Amerykanka Carla Esparza która wygrała w finale z Rose Namajunas, 12 grudnia 2014[49].

[50]

Nr Zdjęcie Mistrzyni Od Do Obrony tytułu
1.     Carla Esparza
(pokonała Rose Namajunas)
12 grudnia 2014 (The Ultimate Fighter 20) 14 marca 2015
2.     Joanna Jędrzejczyk 14 marca 2015 (UFC 185) nadal
  • pokonała Jessicę Penne 20 czerwca 2015 (UFC Fight Night - Jedrzejczyk vs Penne)
  • pokonała Valérie LeTourneau 14 listopada 2015 (UFC 193)
  • pokonała Cláudię Gadelha 8 lipca 2016 (The Ultimate Fighter 23)
  • pokonała Karolinę Kowalkiewicz 12 listopada 2016 (UFC 205)
  • pokonała Jessicę Andrade 13 maja 2017 (UFC 211)

Tytuł Superfight (nieistniejący) – waga openEdytuj

[51]

Nr Zdjęcie Mistrz Od Do Obrony tytułu
Ken Shamrock i Royce Gracie zmierzyli się o inauguracyjne mistrzostwo Superfight 7 kwietnia 1995 na UFC 5 lecz wynik starcia okazał się remisowy i nie przyznano pasa[52].
1.     Ken Shamrock
(pokonał Dana Severna)
14 lipca 1995 (UFC 6) 17 maja 1996
  • zremisował z Olegiem Taktarowem 8 września 1995 (UFC 7)
  • pokonał Kimo Leopoldo 16 lutego 1996 (UFC 8)
2.     Dan Severn 17 maja 1996 (UFC 9) 7 lutego 1997
Mark Coleman (mistrz turnieju UFC 11) pokonał Dana Severna 7 lutego 1997 na UFC 12 w pojedynku unifikującym tytuły mistrza turniejowego i superfightu w inauguracyjny tytuł mistrza UFC w wadze ciężkiej[53].

Mistrzowie turniejowiEdytuj

UFC początkowo organizowało turnieje by wyłonić najlepszych zawodników danej gali. Od 1993 do 1996 w turniejach brało udział ośmiu zawodników (prócz UFC 4 na którym wystartowało aż 16 zawodników) bez podziału na kategorie wagowe. Turniej składał się z drabinki: ćwierćfinał, półfinał i finał[54]. Rok 1997 przyniósł zmiany w prowadzeniu turniejów. Przede wszystkim zostały utworzenie kategorie wagowe - ciężka, średnia i lekka (ówcześnie do 90 kg, a później zmniejszona do 77 kg), liczba zawodników została zredukowana do czterech, a turniej odbywał się systemem półfinał i finał[55]. Po roku 1999 zrezygnowano z formatu turniejowego na rzecz pojedynczych walk.

Wyjątkowo, bo w 2003 i 2012 miały miejsce turnieje kolejno wagi lekkiej i muszej. Stawką w obu zawodach był pas mistrzowski[56][57].

Gala Data Kategoria wagowa Zwycięzca Finalista
UFC 1 12.11.1993 open   Royce Gracie   Gerard Gordeau
UFC 2 11.03.1994 open   Royce Gracie   Patrick Smith
UFC 3 09.09.1994 open   Steve Jennum   Harold Howard
UFC 4 16.12.1994 open   Royce Gracie   Dan Severn
UFC 5 07.04.1995 open   Dan Severn   Dave Beneteau
UFC 6 14.07.1995 open   Oleg Taktarow   David Abbott
UFC 7 08.09.1995 open   Marco Ruas   Paul Varelans
Ultimate Ultimate 16.12.1995 open   Dan Severn   Oleg Taktarow
UFC 8 16.02.1996 open   Don Frye   Gary Goodridge
UFC 10 12.07.1996 open   Mark Coleman   Don Frye
UFC 11 20.09.1996 open   Mark Coleman   Scott Ferrozzo
Ultimate Ultimate 2 07.12.1996 open   Don Frye   David Abbott
UFC 12 07.02.1997 Ciężka ( + 91 kg)   Vitor Belfort   Scott Ferrozzo
Lekka (do 90 kg)   Jerry Bohlander   Nick Sanzo
UFC 13 30.05.1997 Ciężka   Randy Couture   Steven Graham
Lekka (do 90 kg - od UFC 14 przemianowana na średnią)   Guy Mezger   Tito Ortiz
UFC 14 27.07.1997 Ciężka   Mark Kerr   Dan Bobish
Średnia (do 90 kg)   Kevin Jackson   Tony Fryklund
UFC 15 17.10.1997 Ciężka   Mark Kerr   Dwayne Cason
UFC Japan 21.12.1997 Ciężka   Kazushi Sakuraba   Marcus Silveira
UFC 16 13.03.1998 Lekka (do 77 kg)   Pat Miletich   Chris Brennan
UFC 17 15.05.1998 Średnia   Dan Henderson   Carlos Newton
UFC 23 19.11.1999 Średnia   Ken’ichi Yamamoto   Katsuhisa Fujii
UFC 39
UFC 41
28.02.2003 Lekka Brak trymufatora, w walce B.J. Penn vs. Caol Uno ogłoszono remis
UFC on FX 2
UFC on FX 3
UFC 152
22.09.2012 Musza   Demetrious Johnson   Joseph Benavidez

StatystykiEdytuj

Mistrzowie według narodowościEdytuj

W tabeli uwzględniono zdobywców pasa mistrzowskiego z poszczególnych kategorii wagowych oraz zwycięzców turniejów.

Kraj Liczba mistrzów Liczba mistrzów turniejowych W sumie
  USA 61 16 77
  Brazylia 14 5 19
  Kanada 3 0 3
  Irlandia 2 0 2
  Holandia 2 0 2
  Australia 1 0 1
  Białoruś 1 0 1
  Polska 1 0 1
  Wielka Brytania 1 0 1
  Japonia 0 2 2
  Rosja 0 1 1

Obrony tytułuEdytuj

Tabela obejmuje rekordzistów w liczbie udanych obron tytułu (od pięciu obron z rzędu) z poszczególnych kategorii wagowych oraz czas przez który dzierżyli pas mistrzowski[58].

Liczba obron tytułu Zawodnik Kategoria Czas panowania
10   Demetrious Johnson musza 22.09.2012 - nadal
10   Anderson Silva średnia 14.10.2006 - 06.07.2013
9   Georges St-Pierre półśrednia 19.04.2008 - 13.12.2013
8   Jon Jones półciężka 19.05.2011 - 28.04.2015
7   José Aldo piórkowa 20.11.2010 - 12.12.2015
6   Ronda Rousey kogucia 06.12.2012 - 15.11.2015
5   Joanna Jędrzejczyk słomkowa 14.03.2015 - nadal
5   Tito Ortiz półciężka 14.04.2000 - 15.11.2003
5   Matt Hughes półśrednia 02.11.2001 - 31.01.2004

Przypisy

  1. Rod Harshcore: UFC Weight Classes & Their Champions: A History (ang.). yellmagazine.com, 2011-09-29. [dostęp 2017-07-16].
  2. Rod Harshcore: UFC Weight Classes & Their Champions: A History (ang.). yellmagazine.com, 2011-09-29. [dostęp 2017-07-16].
  3. Ivan Trembow: New Jersey Commission Corrects Mainstream UFC Stories (ang.). ivansblog.com, 2006.07.21.
  4. The Unified Rules Of Mixed Martial Arts (ang.). dca.ca.gov. [dostęp 2017-07-16].
  5. UFC 185: Polska noc w Dallas. Joanna Jędrzejczyk nową mistrzynią UFC. Tak rodzi się historia! (pol.). mmanews.pl, 2015.03.14.
  6. 15 UFC Heavyweight Champions (ang.). ufc.com, 2013-05-24. [dostęp 2017-07-16].
  7. Rules and Regulations (ang.). ufc.com. [dostęp 2017-07-16].
  8. Rod Harshcore: UFC Weight Classes & Their Champions: A History (ang.). yellmagazine.com, 09.29.2011.
  9. All-time UFC heavyweight champions (ang.). espn.com, 16.05.2016.
  10. Mike Boh: Jon Jones and a history of stripped UFC champions (ang.). http://mmajunkie.com,+30.04.2015.
  11. 15 UFC Heavyweight Champions (ang.). ufc.com, 2013-05-24. [dostęp 2017-07-16].
  12. Ben Fowlkes: Years Later, Josh Barnett Still Carries Lessons From His First Teacher (ang.). mmafighting.com, 10.09.2011.
  13. Mike Boh: Jon Jones and a history of stripped UFC champions (ang.). http://mmajunkie.com,+30.04.2015.
  14. UFC Strips Mir of Heavyweight Belt, Arlovski New Champion (ang.). sherdog.com.
  15. Rod Harshcore: UFC Weight Classes & Their Champions: A History - The Fifth Major Format Change (May 4, 2001, UFC 31) (ang.). yellmagazine.com, 2011-09-29. [dostęp 2017-07-16].
  16. All-time UFC light heavyweight champions (ang.). espn.com, 11.05.2016.
  17. UFC Championship Lineage (ang.). ocregister.com.
  18. http://www.mmanews.pl/2015/04/jon-jones-pozbawiony-tytulu-cormier-zawalczy-z-johnsonem-o-pas-ufc-w-wadze-polciezkiej/
  19. Mike Boh: Jon Jones and a history of stripped UFC champions (ang.). http://mmajunkie.com,+30.04.2015.
  20. a b Marc Raimondi: Jon Jones vs. Daniel Cormier at UFC 214 overturned to no-contest (ang.). mmafighting.com, 2017-09-13. [dostęp 2017-09-14].
  21. Bartłomiej Stachura: Jon Jones pozbawiony pasa mistrzowskiego (pol.). lowking.pl, 09.11.2016.
  22. a b c Bartłomiej Zubkiewicz: UFC 214: Cormier vs. Jones 2 – wyniki na żywo (pol.). mmarocks.pl, 2017-07-29. [dostęp 2017-07-30].
  23. Bartłomiej Zubkiewicz: Daniel Cormier powraca na tron kategorii półciężkiej UFC (pol.). mmarocks.pl, 2017-09-14. [dostęp 2017-09-14].
  24. All-time UFC middleweight champions (ang.). espn.com, 06.06.2016.
  25. Mike Boh: Jon Jones and a history of stripped UFC champions (ang.). http://mmajunkie.com,+30.04.2015.
  26. Brian Knapp: Robert Whittaker Outlasts Yoel Romero in UFC 213 Headliner, Seizes Interim Title (ang.). sherdog.com, 2017-07-08. [dostęp 2017-07-08].
  27. Rod Harshcore: UFC Weight Classes & Their Champions: A History - The Fifth Major Format Change (May 4, 2001, UFC 31) (ang.). yellmagazine.com, 2011-09-29. [dostęp 2017-07-16].
  28. All-time UFC welterweight champions (ang.). espn.com, 01.08.2016.
  29. Zuffa Strips Penn of Title (ang.). sherdog.com, 2010.09.17. [dostęp 2004.05.04].
  30. Georges St-Pierre wakuje pas, Hendricks vs. Lawler o tytuł mistrza (pol.). mmanews.pl, 2013.12.13.
  31. Rod Harshcore: UFC Weight Classes & Their Champions: A History - The Fifth Major Format Change (May 4, 2001, UFC 31) (ang.). yellmagazine.com, 2011-09-29. [dostęp 2017-07-16].
  32. All-time UFC lightweight champions (ang.). espn.com, 08.07.2016.
  33. Chris Onzuka: The Ufc Loses Its Undisputed Champ:jens Pulver Is Released By The Ufc (ang.). http://fcfighter.com,+27.04.2002.
  34. Dave Meltzer: Sherk stripped of lightweight title (ang.). sports.yahoo.com, 2008.12.08.
  35. New UFC champion Jose Aldo officially awarded title belt (ang.). mmajunkie.com, 2010.11.20.
  36. All-time UFC featherweight champions (ang.). espn.com, 11.03.2016.
  37. Dan Hiergesell: UFC lightweight champion Conor McGregor officially stripped of featherweight title after UFC 206 changes (ang.). mmamania.com, 26.11.2016.
  38. Harris Eager to Crown First UFC Bantamweight Champ (ang.). sherdog.com, 2010.12.14.
  39. All-time UFC bantamweight champions (ang.). espn.com, 06.06.2016.
  40. Dominick Cruz kontuzjowany! Zwakował pas, o który zawalczą Faber i Barao! (pol.). http://mymma.pl,+2014.01.06.
  41. All-time UFC flyweight champions (ang.). espn.com, 28.04.2016.
  42. Zane Simon: Dana White: UFC starting women’s 145 division with or without Cris Cyborg (ang.). bloodyelbow.com, 2016-12-06. [dostęp 2017-02-12].
  43. Mookie Alexander: Holly Holm-Germaine de Randamie set for inaugural UFC women’s featherweight title (ang.). bloodyelbow.com, 2016-12-13. [dostęp 2017-02-12].
  44. W.Mrozowski: Germaine de Randamie pierwszą mistrzynią UFC w wadze piórkowej kobiet (pol.). mmanews.pl, 2017-02-12. [dostęp 2017-02-12].
  45. W.Mrozowski: Germaine de Randamie pozbawiona mistrzowskiego pasa. Cyborg vs Anderson oficjalnie o tytuł na UFC 214 (pol.). mmanews.pl, 2017-06-19. [dostęp 2017-06-19].
  46. Ronda Rousey becomes the first women's champion in UFC history... (ang.). ufc.com, 2012.12.06.
  47. All-time UFC women's bantanweight champions (ang.). espn.com, 10.07.2016.
  48. K. Witek: Wyniki UFC 215: Amanda Nunes pokonała Valentinę Shevchenko niejednogłośną decyzją (pol.). mmanews.pl, 2017-09-10. [dostęp 2017-09-10].
  49. TUF 20 Finale: Carla Esparza pierwszą mistrzynią w wadze słomkowej (pol.). mmanews.pl, 2014.12.12.
  50. All-time UFC women's strawweight champions (ang.). espn.com, 11.03.2016.
  51. Rod Harshcore: UFC Weight Classes & Their Champions: A History (ang.). yellmagazine.com, 2011-09-29. [dostęp 2017-07-16].
  52. Rod Harshcore: UFC Weight Classes & Their Champions: A History (ang.). yellmagazine.com, 2011-09-29. [dostęp 2017-07-16].
  53. Rod Harshcore: UFC Weight Classes & Their Champions: A History - The Middle Years (1997-2000) (ang.). yellmagazine.com, 2011-09-29. [dostęp 2017-07-16].
  54. Rod Harshcore: UFC Weight Classes & Their Champions: A History - The Early Years (1993-1997) (ang.). yellmagazine.com, 2011-09-29. [dostęp 2017-07-16].
  55. Rod Harshcore: UFC Weight Classes & Their Champions: A History - The Second Major Format Change (Feb. 7, 1997, UFC 12) (ang.). yellmagazine.com, 2011-09-29. [dostęp 2017-07-16].
  56. Dave Dymond: The Tap Out Wrap Up REVIEW of UFC 41: Onslaught (ang.). thesmartmarks.com, 2003-03-02. [dostęp 2017-06-22].
  57. Tim McTiernan: Demetrious Johnson, Joseph Benavidez Win Shots at Flyweight Title at UFC 152 (ang.). bleacherreport.com, 2012-09-19. [dostęp 2017-06-22].
  58. Most consecutive UFC title defenses (ang.). fightmatrix.com.

Linki zewnętrzneEdytuj