Liu Tiemo

Liu Tiemo (bd; chiń. 劉鐵磨, pinyin Liú Tiěmó; kor. 류철마 Lyuch'ŏlma; jap. Ryūtetsuma; wiet. Lưu Thiết Mâ) – uczennica mistrza Guishana Lingyou. Według dzisiejszych standardów byłaby mistrzynią chan.

Liu Tiemo 劉鐵磨
Szkoła

guiyang

Linia przekazu
Dharmy zen

Guishan Lingyou

Nauczyciel

Guishan Lingyou

Zakon

chan

ŻyciorysEdytuj

O jej życiu niewiele wiadomo. Była uczennicą mistrza chan szkoły hongzhou Guishana Lingyou, założyciela szkoły guiyang. Po otrzymaniu od niego przekazu Dharmy zamieszkała kilka mil od niego i od czasu do czasu go odwiedzała. Dochodziło wtedy do walki Dharmy.

Zachowała się wymiana zdań między nimi, którą mimo wymiany słów należy rozpatrywać jako niewerbalną:

Liu Mieląca Żelazo udała się do Guishana.
Guishan powiedział Stara krowo[1], a więc przyszłaś!
Liu powiedziała Jutro na górze Tai odbędzie się gminne święto, czy pójdziesz?
Guishan położył się.
Liu natychmiast wyszła[2].

Nauczała chanu, który został opisany jako "gwałtownie zachwycający i niebezpieczny"[3]. Miała zdolność sprawdzania prawdziwego charakteru i ducha uczniów chanu i stąd wziął się jej przydomek "Liu Mieląca Żelazo".

Zachowało się z nią kilka historii. Najbardziej znane są Koany 60 z Congrong lu i 24 z Biyan lu. Z Guzunsu yulu (Zapiski czcigodnych starożytnych) pochodzi jej wyjątkowo łagodne spotkanie z mistrzem Zihu.

Przywódca kongregacji, zwana "Mieląca Żelazo Liu", przyszła odwiedzić mistrza chan Zihu.
Zihu powiedział Słyszałem o "Mielącej Żelazo Liu". Mówią, że nie jest cię łatwo zadowolić. Naprawdę tak jest?
Liu powiedziała Gdzie to słyszałeś?
Zihu powiedział Mówi się o tym na lewo i na prawo.
Liu powiedziała Nie spadnij, mistrzu.
Zihu odprowadził ją kłaniając się.

Nauczała we własnym klasztorze.

Linia przekazuEdytuj

Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Indiach Mahakaśjapy.

Druga liczba oznacza ilość pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Chinach Bodhidharmy.

Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w innym kraju.

PrzypisyEdytuj

  1. Nie było to określenie obraźliwe, a odnosiło się do ich relacji nauczyciel-uczeń. Guishan był w niektórych dialogach bawołem
  2. Jest to 24 przypadek z Biyan lu
  3. Andy Ferguson. Zen's Chinese Heritage. Str. 175

BibliografiaEdytuj

  • Andy Ferguson: Zen's Chinese Heritage. Boston: Wisdom Publications, 2000, s. 123–125. ISBN 0-86171-163-7.