Otwórz menu główne

Ljubomir Maksimović (ur. 27 listopada 1938 w Skopju) – serbski historyk, mediewista, bizantynolog.

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Absolwent Uniwersytetu w Belgradzie (licencjat 1961, magisterium w 1965), doktorat tamże w 1971 roku. Od 1961 związany z tą uczelnią. W latach 1978-1980 był prezesem Stowarzyszenia Serbskich Historyków. W okresie 1994-1996 był dziekanem Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu w Belgradzie. Od 1996 roku jest wiceprezesem Association Internationale des Études Byzantines. Od 1998 dyrektor Instytutu Bizantynologicznego Serbskiej Akademii Nauk. Był visiting profesor w École des hautes études en sciences sociales w Paryżu, Max-Planck-Institut für Europäische Rechtsgeschichte we Frankfurcie nad Menem, Uniwersytetu w Kolonii, Uniwersytetu Kreteńskiego. Jest członkiem Serbskiej Akademii Nauk.

PublikacjeEdytuj

  • The Historical Atlas of Eastern and Western Christian Monasticism, Liturgical Pr, 2003.
  • Град у Визатији: Огледи о друштву позновизантијског доба, Плато, 2003.
  • The Byzantine Provincial Administration Under the Paloiologoi, Adolf Hakkert, 1988.

Publikacje w języku polskimEdytuj

  • Serbia: władza i organizacja życia społecznego [w:] Świat Bizancjum, t. 3: Bizancjum i jego sąsiedzi 1204-1453, pod redakcją Angeliki Laiou, Cécile Morisson, przeł. Andrzej Graboń, Kraków: Wydawnictwo WAM 2014, s. 357-377.

BibliografiaEdytuj