Lodowiec Szelfowy Rossa

Lodowiec Szelfowy Rossa[1] – największy lodowiec szelfowy Antarktyki, o powierzchni 487 000 km² (nieco mniejszej niż powierzchnia Hiszpanii). Został odkryty 28 stycznia 1841 przez Jamesa Clarka Rossa, który sporządził jego mapy, i nazwany jego imieniem.

Lodowiec Szelfowy Rossa (czerwony krzyżyk) na mapie kontynentu

Od Lodowca Szelfowego Rossa co pewien czas odrywają się fragmenty znacznych rozmiarów, tworząc największe na świecie góry lodowe. Jeden z takich przypadków miał miejsce w 1956[2], a inny w marcu 2000, gdy oderwała się góra lodowa o powierzchni 11 000 km². Jej fragmenty do dziś dryfują po Oceanie Południowym.

Roszczenia terytorialne do znacznej części lodowca zgłasza Nowa Zelandia, nazywając ten obszar Dependencją Rossa.

PrzypisyEdytuj

  1. Polska nazwa według Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej: wykaz polskich nazw Antarktyki
  2. Humphrey Jones: Largest Iceberg on Record (ang.). sccscience.com, 12 listopada 2008. [dostęp 2010-09-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-01-13)].

Linki zewnętrzneEdytuj