SK Lokomotīve Dyneburg

(Przekierowano z Lokomotiv Daugavpils)

Lokomotīve Dyneburg (łot. Spīdveja klubs „Lokomotīve”) – łotewski klub żużlowy z Dyneburga. Na arenie międzynarodowej, w tym w Polsce, znany jest pod nazwą Lokomotiv Daugavpils.

Lokomotīve Dyneburg
Lokomotīve Daugavpils
Barwy karminowo-białe
Data założenia 1963
Liga Polska Polska 2. Liga Żużlowa
Państwo  Łotwa
Siedziba Dyneburg
Adres Jelgavas iela 54
Stadion Spīdveja centrs
Prezes Valērijs Šidlovskis
Trener Nikolajs Kokins
Strona internetowa

Klub od sezonu 2005 startuje w polskiej lidze żużlowej. W roku 2020 zdobył brązowy medal drużynowych mistrzostw Polski juniorów.

HistoriaEdytuj

Klub pierwsze wielkie sukcesy śwęcił w pierwszej połowie lat 70. XX wieku, startując w radzieckiej lidze żużlowej – pod nazwą rosyjską Lokomotiw. Wywalczył wówczas dwukrotnie tytuł wicemistrza Związku Radzieckiego (1970 i 1971), zdobył Puchar Par ZSRR (1973; w roku następnym zajął natomiast trzecie miejsce), a jego zawodnicy stawali na najniższym stopniu podium Indywidualnych Mistrzostw ZSRR: Anatolij Pietrowskij w 1970 i Anatolij Kuźmin w 1972. W następnych latach aż do upadku Związku Radzieckiego Lokomotiw zdobywał medale już wyłącznie w Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostwach ZSRR, zdobywając w sumie w tej konkurencji 6 krążków. Na przełomie lat 70. i 80. worek z medalami otworzyli w 1979 Władimir Tkaczuk (wicemistrz) i Walierij Charitonow (II wicemistrz). W roku następnym Tkaczuk zdobył pierwszy tytuł mistrzowski dla łotewskiego zespołu, a jego sukces powtórzył w 1982 Siergiej Danu. Pod koniec lat 80. wyniki Tkaczuka skopiował Andrejs Koroļevs, zdobywając najpierw tytuł wicemistrzowski w 1988, a rok później tytuł mistrza.
Po transformacji ustrojowej i rozpadzie Związku Radzieckiego Lokomotīve został jedynym klubem żużlowym na Łotwie, z powodu upadku speedwaya w stołecznej Rydze, odtąd startuje zatem wyłącznie w ligach zagranicznych, a jego żużlowcy stanowią jednocześnie łotewską reprezentację narodową. W latach 1998-2002 łotewscy zawodnicy zasilali rosyjski klub Newa Sankt Petersburg startujący w lidze fińskiej, przez 5 ostatnich lat nie schodząc z podium. Trzykrotnie zdobył tytuł II wicemistrza (1998, 1999, 2001), raz tytuł wicemistrza (2002), a w 2000 wywalczył tytuł mistrza Finlandii. W tym samym czasie Lokomotiv odnosił również sukcesy w lidze rosyjskiej, w której już w swym debiucie w 1995 zdobył medal brązowy. Wynik ten powtórzył jeszcze trzykrotnie, w latach 1996, 2001 i 2002. W 2001 Lokomotīve odniósł również pierwszy sukces w Klubowym Pucharze Europy, zajmując w finale trzecie miejsce (klub dotąd 5-krotnie był finalistą tych rozgrywek). Od 2003 drużyna startowała już tylko w lidze rosyjskiej, i to pod nową nazwą – Spīdveja centrs Daugavpils – ale bez powodzenia. W 2005 klub podjął decyzję o przystąpieniu do rozgrywek ligowych w Polsce. Sezon 2005 był jednocześnie ostatnim sezonem startów w lidze rosyjskiej oraz sezonem największych sukcesów międzynarodowych – klub zajął drugie miejsce w finale Klubowego Pucharu Europy, a jego wychowanek Ķasts Puodžuks zdobył tytuł wicemistrza Europy U-19. Od sezonu 2006 klub startuje wyłącznie w rozgrywkach ligowych w Polsce – powróciwszy do swojej starej nazwy Lokomotīve. W sezonach 2005-2007 Lokomotīve startował w II lidze (najniższy poziom rozgrywkowy), i w 2007 w barażach z TŻ-em Lublin wywalczył awans do I ligi. W 2008 jako beniaminek I ligi zajął w niej wysokie 5. miejsce. Jeszcze lepiej było w kolejnym sezonie – 2009. Pomimo początkowych problemów finansowych, Łotysze ostatecznie uplasowali się na 2. miejscu, przegrywając jedynie z Unią Tarnów. Lokomotīve wyprzedził wówczas w tabeli m.in. Stal Rzeszów i Start Gniezno. Miejsce to premiowało zespół z Dyneburga do walki o ekstraligę z Atlasem Wrocław. Władze Lokomotīvu, w porozumieniu z drużyną z Wrocławia, postanowiły, że ze względów finansowych nie przystąpią do spotkań barażowych. Wpływ na tę decyzję miały mieć m.in. inwestycje, których dokonać musiałby klub z Łotwy, aby dostosować swój stadion do wymogów ewentualnych startów w ekstralidze. W związku z tym Główna Komisja Sportu Żużlowego orzekła dwukrotny walkower na korzyść Atlasu.

Poszczególne sezonyEdytuj

Wyniki ze wszystkich sezonów Lokomotivu Daugavpils w polskiej lidze
  • 2005: 3. miejsce w II lidze.
  • 2006: 3. miejsce w II lidze.
  • 2007: 2. miejsce w II lidze. Awans do I ligi.
  • 2008: 5. miejsce w I lidze.
  • 2009: 2. miejsce w I lidze.
  • 2010: 4. miejsce w I lidze.
  • 2011: 5. miejsce w I lidze.
  • 2012: 4. miejsce w I lidze.
  • 2013: 3. miejsce w I lidze.
  • 2014: 6. miejsce w I lidze.
  • 2015: 1. miejsce w I lidze[a].
  • 2016: 1. miejsce w I lidze[a].
  • 2017: 3. miejsce w I lidze.
  • 2018: 4. miejsce w I lidze.
  • 2019: 6. miejsce w I lidze.
  • 2020: 8. miejsce w I lidze. Spadek do II ligi
Sezon Liga Miejsce Uwagi
1964 Liga ZSRR 12 (w tym sezonie jako Iskra Daugavpils)
1965 w tym roku nie było rozgrywek ligowych w ZSRR
1966 I Grupa 7 (ostatnie miejsce, utrzymał się ze względu na rozszerzenie ekstraklasy; od tego sezonu jako Lokomotiv Daugavpils)
1967 Klasa A 7
1968 Klasa A 5
1969 Klasa A 7
1970 Klasa A 2
1971 Klasa A 2
1972 Klasa A 4
1973 Klasa A 7 (ostatnie miejsce, utrzymał się ze względu na rozszerzenie ekstraklasy)
1974 Klasa A 8 spadek
1975 I Liga –
Klasa A
1 awans do ekstraklasy
1976 Wyższa Liga 6 (ostatnie miejsce, utrzymał się ze względu na rozszerzenie ekstraklasy)
1977 Wyższa Liga 7
1978 Wyższa Liga 7 spadek
1979 I Liga 2 awans do ekstraklasy (wobec wycofania się przed rozgrywkami następnego sezonu zwycięzcy I Ligi 1979, drużyny Gidropriwod Szachty)
1980 Wyższa Liga 6
1981 Wyższa Liga 6
1982 zespół nie przystąpił do rozgrywek
1983 Wyższa Liga 3 w „Strefie Zachód”
1984 Wyższa Liga 6 w „Strefie Zachód”
1985 Wyższa Liga 3 w „Strefie Zachód”
1986 Wyższa Liga 6 w „Strefie Zachód” – spadek (ostatnie miejsce)
1987 I Liga –
Grupa A
4
1988 I Liga –
Grupa A
2 awans do ekstraklasy
1989 Wyższa Liga 4
1990 Wyższa Liga 7 (ostatnie miejsce, utrzymał się ze względu na rozszerzenie ekstraklasy)
1991 Wyższa Liga 5
Sezon Liga Miejsce Uwagi
1995 DM Rosji 3 (od tego sezonu jako Lokomotiv Daugavpils)
1996 DM Rosji 3
1997 DM Rosji 4
1998 DM Rosji 4
1999 DM Rosji 4
2000 DM Rosji 4
2001 DM Rosji 3
2002 DM Rosji 3
2003 DM Rosji 4 (od tego sezonu jako Speedway-Centr Daugavpils)
2004 DM Rosji 4
2005 DM Rosji 8 (ostatnie miejsce)


Sezon Liga Miejsce Uwagi
1998 Grupa A 4 półfinał (ostatnie miejsce)
1999 Grupa A 3 półfinał
2000 Grupa A 3 półfinał
2001 Finał 3
2002 Finał 5 (ostatnie miejsce)
2003 Grupa A 2 półfinał
2004 Grupa A 2 półfinał
2005 Finał 2
2006 Finał 4 (ostatnie miejsce)
2007 Półfinał 2
2008 Finał 4 (ostatnie miejsce)

Kadra drużynyEdytuj

Stan na 5 maja 2021

Stat. Żużlowiec Kat.
S   Hans Andersen
S   Tomas H. Jonasson
S   Jevgeņijs Kostigovs
S   Ķasts Puodžuks
S   Oļegs Mihailovs U-23
S 1   Marko Lewiszyn U-21
J   Daniils Kolodinskis U-21
J   Ričards Ansviesulis U-19
J   Francis Gusts U-19
J   Artjoms Juhno U-19
J   Nikita Kaulins U-19
J   Ernests Matjušonoks U-19
J   Māris Streļcovs U-19

1 Zawodnicy zagraniczni nie mogą startować na pozycjach juniorskich w polskiej lidze.

UwagiEdytuj

  1. a b Ze względów regulaminowych drużyna Lokomotivu Daugavpils pomimo zwycięstwa w I lidze nie została dopuszczona do awansu do ekstraligi.

BibliografiaEdytuj