Otwórz menu główne

Lorenzo Barili (ur. 1 grudnia 1801 w Ankonie, zm. 8 marca 1875 w Rzymie) – włoski kardynał.

Lorenzo Barili
kardynał prezbiter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 grudnia 1801
Ankona
Data i miejsce śmierci 8 marca 1875
Rzym
nuncjusz apostolski w Hiszpanii
Okres sprawowania 1857–1868
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 2 września 1827
Sakra biskupia 1 listopada 1857
Kreacja kardynalska 13 marca 1868
Pius IX
Kościół tytularny S. Agnetis extra moenia
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1 listopada 1857
Konsekrator Giovanni Brunelli
Współkonsekratorzy Antonio Benedetto Antonucci
Giovanni Francesco Magnani

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 1 grudnia 1801 roku w Ankonie, jako syn Gregoria Bariliego i Eufrasii Mariotti[1]. Wstąpił do seminarium duchownego w rodzinnej miejscowości i studiował na kilku rzymskich uczelniach, gdzie uzyskał doktoraty z teologii i filozofii[1]. 2 września 1827 roku przyjął święcenia kapłańskie[2]. Następnie został wykładowcą w Ankonie, a w 1848 roku internuncjuszem w Brazylii[1]. W 1851 roku został odwołany z nuncjatury i został delegatem apostolskim w Kolumbii[1]. Po pięciu latach zrezygnował z funkcji dyplomatycznych[2]. 3 sierpnia 1857 roku został wybrany tytularnym arcybiskupem Tiany, a 1 listopada przyjął sakrę[2]. W tym samym czasie został nuncjuszem w Hiszpanii[2]. 13 marca 1868 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny S. Agnetis extra moenia[2]. W latach 1872–1875 był prefektem Kongregacji ds. Odpustów i Świętych Relikwii[1]. Zmarł 8 marca 1875 roku w Rzymie, w wyniku długiej i bolesnej choroby[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Lorenzo Barili (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2018-09-21].
  2. a b c d e Lorenzo Barili (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2018-09-21].