Otwórz menu główne

Lourdes Domínguez Lino

tenisistka hiszpańska

Lourdes Domínguez Lino (ur. 31 marca 1981 w Pontevedra) – hiszpańska tenisistka, zwyciężczyni turniejów WTA w grze pojedynczej i podwójnej, mistrzyni juniorskiego Roland Garros 1999, reprezentantka kraju w rozgrywkach Pucharu Federacji.

Lourdes Domínguez Lino
Ilustracja
Państwo  Hiszpania
Data i miejsce urodzenia 31 marca 1981
Pontevedra
Wzrost 163 cm
Masa ciała 60 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1996
Zakończenie kariery aktywna
Trener Andreu Guilera, Victor López, Toni Martínez
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2 WTA, 17 ITF
Najwyżej w rankingu 40 (11 września 2006)
Australian Open 2R (2007, 2009, 2011)
Roland Garros 3R (2009)
Wimbledon 2R (2011, 2012, 2014)
US Open 3R (2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 6 WTA, 36 ITF
Najwyżej w rankingu 45 (6 marca 2006)
Australian Open 2R (2006)
Roland Garros 3R (2005)
Wimbledon 2R (2006, 2007, 2012)
US Open 2R (2001, 2002, 2005–2007)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Hiszpania
Igrzyska śródziemnomorskie
Srebro Tunis 2001 gra podwójna
Brąz Tunis 2001 gra pojedyncza

Spis treści

Kariera tenisowaEdytuj

Treningi tenisowe Lourdes rozpoczęła w wieku dziewięciu lat. Od 1995 roku występowała w turniejach juniorskich Międzynarodowej Federacji Tenisowej, odnosząc pierwszy poważniejszy sukces na Mistrzostwach Europy, rozgrywanych w Szwajcarii w 1998 roku. Doszła do półfinału, przegrywając z Katariną Srebotnik. W maju 1999 wygrała konkurencję singlową wielkoszlemowego French Open, wygrywając z faworytkami publiczności, Virginie Razzano i Stéphanie Foretz. Po tym sezonie i jednej drugiej finału Orange Bowl zakończyła starty w gronie tenisistek do lat osiemnastu.

W 1996 roku występem na Majorce rozpoczęła udział w kobiecych turniejach ITF. Odnosiła w nich liczne zwycięstwa, zarówno w grze pojedynczej (tych ma na koncie trzynaście), jak i podwójnej (trzydzieści trzy wygrane). W 2000 zadebiutowała w imprezie profesjonalnej w Madrycie, ale odpadła w pierwszej rundzie. W dalszej części tego sezonu oraz w następnych startowała przeważnie w eliminacjach, nie przechodząc trzech wymaganych rund. W 2002 wygrała swoje pierwsze dwa spotkania w zawodowym cyklu rozgrywkowym i doszła do ćwierćfinału w Bogocie. Została jednak zdyskwalifikowana przez organizację tenisową za stosowanie niedozwolonych środków – kokainy.

W latach 2003 i 2004 skupiła się wyłącznie na turniejach ITF, licznie je wygrywając. W 2006 zdobyła swój pierwszy singlowy tytuł WTA w Bogocie, pokonując w finale Flavię Pennettę. Było to jedno z najważniejszych zwycięstw w jej karierze. W Budapeszcie doszła do decydującego pojedynku, ale uległa Annie Smasznowej. 3 kwietnia po raz pierwszy sklasyfikowana w czołowej pięćdziesiątce rankingu WTA.

Jej najwyższym wynikiem w sezonie 2007 był półfinał w Bogocie i ćwierćfinały w Estoril (poległa z Lucie Šafářovą), Palermo oraz Bad Gastein. Przez dwa tygodnie powiększyła swoje konto o dwa puchary deblowych imprez WTA w Ameryce Południowej – Bogocie (z Paolą Suárez) i Acapulco (z Arantxą Santonją). Występowała w Pucharze Federacji.

W meczu pierwszej rundy wielkoszlemowego Australian Open 2008 przeciwko Katarinie Srebotnik miała pięć piłek meczowych w trzecim secie. Ostatecznie przegrała ze Słowenką 6:4, 0:6, 7:9. Uzyskała ćwierćfinał w pierwszej edycji turnieju w Viña del Mar.

W czerwcowym turnieju Barcelona KIA 2008 wraz z Arantxą Parrą Santonją odniosła zwycięstwo w turnieju gry podwójnej.

W lutym 2011 roku, równo pięć lat po zdobyciu swego pierwszego tytułu rangi WTA, wygrała Copa Colsanitas Santander. W finale pokonała Mathilde Johansson 2:6, 6:3, 6:2.

W marcu 2013 roku odniosła triumf w rywalizacji deblowej podczas zawodów w Acapulco, gdzie występowała razem z Arantxą Parrą Santonją. Para zwyciężyła w finale debel Catalina CastañoMariana Duque Mariño wynikiem 6:4, 7:6(1). W kwietniu razem z Larą Arruabarreną zwyciężyła na turnieju w Katowicach, gdzie w finale pokonały Ralucę Olaru i Waleriję Sołowjową 6:4, 7:5.

Życie prywatneEdytuj

Rodzice tenisistki noszą imiona Carmen i Enrique. Lourdes ma dziesięcioro rodzeństwa. Jej bracia noszą imiona: Jose, Javier i Enrique, natomiast siostry: Carmen, Isabel, Patricia, Sara, Natalia i Maria. Dominguez Lino lubi słuchać muzyki i grać w futbol amerykański. Jej ulubiona nawierzchnia to mączka.

Turnieje WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
Premier Mandatory
Premier 5
Premier
International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV & V

Gra pojedynczaEdytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 20 lutego 2005   Bogota Ceglana   Flavia Pennetta 6:7(4), 4:6
Zwyciężczyni 1. 23 lutego 2006   Bogota Ceglana   Flavia Pennetta 7:6(3), 6:4
Finalistka 2. 30 lipca 2006   Budapeszt Ceglana   Anna Smasznowa 1:6, 3:6
Zwyciężczyni 2. 20 lutego 2011   Bogota Ceglana   Mathilde Johansson 2:6, 6:3, 6:2
Finalistka 3. 28 kwietnia 2013   Marrakesz Ceglana   Francesca Schiavone 1:6, 3:6

Gra podwójnaEdytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 8 maja 2005   Rabat Ceglana   Nuria Llagostera Vives   Émilie Loit
  Barbora Záhlavová-Strýcová
6:3, 6:7(6), 5:7
Finalistka 2. 31 sierpnia 2005   Budapeszt Ceglana   Marta Marrero   Émilie Loit
  Katarina Srebotnik
1:6, 6:3, 2:6
Zwyciężczyni 1. 22 lutego 2007   Bogota Ceglana   Paola Suárez   Roberta Vinci
  Flavia Pennetta
1:6, 6:3, 11–9
Zwyciężczyni 2. 3 marca 2007   Acapulco Ceglana   Arantxa Parra Santonja   Nicole Pratt
  Émilie Loit
6:3, 6:3
Finalistka 3. 30 kwietnia 2007   Estoril Ceglana   Arantxa Parra Santonja   Anastasija Rodionowa
  Andreea Ehritt-Vanc
3:6, 2:6
Finalistka 4. 14 czerwca 2007   Barcelona Ceglana   Flavia Pennetta   Arantxa Parra Santonja
  Nuria Llagostera Vives
6:7(3), 6:2, 10–12
Zwyciężczyni 3. 14 czerwca 2008   Barcelona Ceglana   Arantxa Parra Santonja   María José Martínez Sánchez
  Nuria Llagostera Vives
4:6, 7:5, 10–4
Finalistka 5. 3 marca 2009   Acapulco Ceglana   Arantxa Parra Santonja   María José Martínez Sánchez
  Nuria Llagostera Vives
3:6, 3:6
Finalistka 6. 26 lutego 2011   Acapulco Ceglana   Arantxa Parra Santonja   Marija Korytcewa
  Raluca Olaru
5:7, 7:5, 10–6
Zwyciężczyni 4. 9 lipca 2011   Båstad Ceglana   María José Martínez Sánchez   Arantxa Parra Santonja
  Nuria Llagostera Vives
6:3, 6:3
Finalistka 7. 4 marca 2012   Acapulco Ceglana   Arantxa Parra Santonja   Sara Errani
  Roberta Vinci
2:6, 1:6
Zwyciężczyni 5. 2 marca 2013   Acapulco Ceglana   Arantxa Parra Santonja   Catalina Castaño
  Mariana Duque Mariño
6:4, 7:6(1)
Zwyciężczyni 6. 14 kwietnia 2013   Katowice Ceglana (hala)   Lara Arruabarrena   Raluca Olaru
  Walerija Sołowjowa
6:4, 7:5

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowychEdytuj

Gra pojedyncza (1)Edytuj

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1999   French Open Ceglana   Stéphanie Foretz 6:4, 6:4

BibliografiaEdytuj