Luca Cadalora

Luca Cadalora (ur. 17 maja 1963 roku w Modenie) – włoski motocyklista.

Luca Cadalora
Ilustracja
Luca Cadalora podczas GP Japonii w 1993
Państwo  Włochy
Data i miejsce urodzenia 17 maja 1963
Modena
Sukcesy

1986 MMŚ (mistrz w klasie 125 cm³)
1991-1992 MMŚ (mistrz w klasie 250 cm³)
1994 MMŚ (wicemistrz w klasie 500 cm³)

KarieraEdytuj

125 cm³Edytuj

W Motocyklowych Mistrzostwach Świata Cadalora zadebiutował w 1984, w najniższej klasie 125 cm³. Startując na motocyklu MBA, czterokrotnie sięgał po punkty. Podczas GP Holandii po raz pierwszy w karierze stanął na podium. Zajął wówczas drugą pozycję. Ostatecznie w klasyfikacji końcowej zajął 8. pozycję.

W kolejnym sezonie wziął udział w sześciu wyścigach. Już w pierwszej rundzie (o GP Hiszpanii) sięgnął po pole position. Dalsza część sezonu nie ułożyła się jednak po myśli Włocha, który na punktowanej pozycji dojechał tylko w Holandii (zajął tam siódmą pozycję).

Rok 1986 był ostatnim dla Cadalory w tej kategorii. Dosiadając maszynę Garelli, Włoch po raz pierwszy w karierze został mistrzem świata, stając w 8 z 11 wyścigów na podium. Po pole position sięgał pięciokrotnie i tylko w GP Belgii nie wykorzystał go do zwycięstwa (rundy tej nie ukończył). Jego najgroźniejszym rywalem okazał się rodak Fausto Gresini.

250 cm³Edytuj

Po ubiegłorocznym sukcesie Cadalora awansował do średniej klasy 250 cm³, przesiadając się na motocykl Yamahy. Włoch już w drugim wyścigu (o GP Hiszpanii) sięgnął po pole position. W wyścigu musiał uznać jednak wyższość Niemca Martina Wimmera, zajmując drugą pozycję. Sytuacja powtórzyła się również podczas GP Szwecji i San Marino, gdzie lepsi okazali się z kolei inny Niemiec Anton Mang i rodak Cadalory Loris Reggiani. Podczas GP Austrii Cadalora doznał kontuzji, która wykluczyła go z kolejnej rundy w Jugosławii. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 7. pozycji.

W kolejnym sezonie Cadalora uzyskał dwukrotnie większą liczba punktów, aniżeli w debiucie. Podczas GP Niemiec odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w tej klasie. Sukces powtórzył na torze w Wielkiej Brytanii. Zmagania zakończył oczko wyżej, na 6. miejscu.

Rok 1989 rozpoczął od czterokrotnej wizyty na podium, która zakończyła się zwycięstwem na torze w Hiszpanii (startował z pole position). W kolejnych ośmiu wyścigach Cadalora nie spisywał się jednak tak dobrze, dojeżdżając do mety w zaledwie trzech wyścigach. W efekcie Cadalora spadł w klasyfikacji generalnej. W kończącym sezon GP Brazylii Włoch odniósł czwarte zwycięstwo w karierze, dzięki czemu rywalizację ukończył na 5. miejscu.

Kolejny sezon startów rozpoczął od zwycięstwa na torze w Japonii. Kolejne zwycięstwa odniósł podczas GP Austrii i Wielkiej Brytanii. Na podium stawał łącznie siedem razy, dzięki czemu długo liczył się w walce o tytuł mistrzowski. Ostatecznie zmagania zakończy jako trzeci.

W latach 1991-1992 Cadalora, mając do dyspozycji maszynę Hondy, zdominował rywalizację w średniej kategorii, wygrywając odpowiednio osiem i siedem wyścigów w przeciągu piętnastu eliminacji. Po pierwsze pole startowe sięgał łącznie sześciokrotnie, natomiast na podium meldował się dwadzieścia jeden razy.

500 cm³Edytuj

Pierwszym wyścigiem dla Cadalory w najwyższej kategorii było GP Wielkiej Brytanii w roku 1989. Włoch, startując na maszynie spod znaku trzech skrzyżowanych kamertonów, zajął wówczas wysokie ósme miejsce.

Pierwszy pełny sezon startów w tej klasie zaliczył cztery lata później, po zdominowaniu średniej kategorii. Był partnerem aktualnego wówczas mistrza świata Wayne'a Rainey'a oraz Kenny'ego Robertsa Jr. Ponownie dosiadał Yamahy, a podczas inauguracyjnego wyścigu o GP Australii również został sklasyfikowany na ósmej pozycji. Jego wyniki wyraźnie poprawiły się pod koniec sezonu, kiedy to czterokrotnie stanął na podium. Podczas GP Wielkiej Brytanii po raz pierwszy w karierze zwyciężył. Sukces powtórzył na torze we Włoszech, gdzie dzień wcześniej uzyskał pole position. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na solidnej 5. pozycji.

Sezon 1994 był najlepszy w karierze Cadalory, który musiał uznać wyższość tylko dominującego Australijczyka Micka Doohana, do którego stracił ponad sto punktów. Został wicemistrzem świata pomimo absencji na torze w Niemczech (o dwa punkty wyprzedził Johna Kocińskiego). W pierwszej trójce znalazł się sześciokrotnie, z czego dwukrotnie na najwyższym stopniu (w GP USA i Europy).

W roku 1995 został sklasyfikowany na 3. pozycji. Ponownie osiągnął sześć miejsc na podium oraz dwa zwycięstwa, tym razem na torze w Czechach i Brazylii. W tym sezonie uzyskał również rekordową w swojej karierze sumę punktów.

W kolejnym sezonie Cadalora przesiadł się na maszynę Hondy, podpisując kontrakt z ekipą Kanemoto. Włoch rywalizację rozpoczął od zwycięstwa na torze Sepang w Malezji. Po raz pierwszy Cadalora został liderem klasyfikacji generalnej w najwyższej kategorii. Po kolejnej rundzie Włoch stracił jednak prowadzenie, na rzecz przyszłego czempiona Doohana. Na podium meldował się jeszcze trzykrotnie, w tym po raz drugi w sezonie na najwyższym stopniu. Wyścig w Niemczech był jednak ostatnim dla Cadalory na pierwszym miejscu. Ostatecznie po raz drugi z rzędu zmagania zakończył na 3. lokacie.

Rok 1997 był ostatnim w pełnym wymiarze dla Cadalory. Włoch związał się z mającą problemy finansowe ekipą Promotor, która po trzech rundach została przekształcona w Red Bull Yamaha WCM, w związku z podpisaniem kontraktu sponsorskiego. Już pod nową nazwą Cadalora czterokrotnie stanął na podium, ostatni raz w wyścigu o GP Czech. Po tym sezonie ekipa wycofała się ze sportu, razem z Włochem.

W sezonie 1998 zastąpił w dwóch rundach kontuzjowanego Francuza Jeana-Michela Bayle'a, w zespole byłego zespołowego partnera Wayne Rainey'a. W GP Francji dojechał na szóstym miejscu. Podczas GP Holandii wystartował na motocyklu Suzuki. Wyścigu jednak nie udało mu się ukończyć. Pod koniec sezonu podjął pracę z zespołem MuZ Weber, pomagając im w przygotowaniu motocykli do startów w Grand Prix. Ostatecznie wystartował w kończącej rywalizację GP Argentyny. Nie udało mu się jednak dojechać do mety.

W 1999 roku wystartował łącznie w ośmiu rundach z tym zespołem. Udało mu się ukończyć zaledwie dwa wyścigi, zajmując w nich ósme (w GP Hiszpanii) i dziesiąte miejsce (w GP Włoch).

W roku 2000 po raz ostatni pojawił się na starcie mistrzostw świata. Wziął udział w dwóch rundach o GP Wielkiej Brytanii i Niemiec, dosiadając motocyklu KR3 w zespole Roberts Modenas. Oba wyścigi zakończył w drugiej dziesiątce. Po tym sezonie oficjalnie ogłosił zakończenie kariery.

Statystyki liczboweEdytuj

Year Class Team Machine 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Points Rank Wins
1984 125 cm³ ELIT MBA MBA 125 NAT
5
ESP
NC
GER
2
FRA
12
NED
NC
GBR
6
SWE
NC
RSM
7
27 8 0
1985 125 cm³ Team Italia MBA MBA 125 ESP
NC
GER
NC
NAT
DNF
AUT
30
NED
7
BEL
-
FRA
-
GBR
11
SWE
-
RSM
-
4 17 0
1986 125 cm³ Team Italia Garelli Garelli 125 ESP
4
NAT
4
GER
1
AUT
1
NED
1
BEL
NC
FRA
1
GBR
3
SWE
2
RSM
2
BWU
2
122 1 4
1987 250 cm³ Marlboro Yamaha TZ250 JPN
13
ESP
2
GER
5
NAT
11
AUT
NC
YUG
-
NED
15
FRA
15
GBR
NC
SWE
2
CZE
5
RSM
2
POR
9
BRA
6
ARG
4
63 7 0
1988 250 cm³ Marlboro Yamaha TZ250 JPN
NC
USA
6
ESP
7
EXP
NC
NAT
5
GER
1
AUT
7
NED
4
BEL
8
YUG
5
FRA
6
GBR
1
SWE
NC
CZE
3
BRA
DNF
138 6 2
1989 250 cm³ Marlboro Yamaha TZ250 JPN
3
AUS
3
USA
3
ESP
1
NAT
NC
GER
11
AUT
NC
YUG
DNF
NED
NC
BEL
5
FRA
11
GBR
NC
SWE
5
CZE
6
BRA
1
127 5 2
500 cm³ Marlboro Yamaha Yamaha YZR500 JPN
-
AUS
-
USA
-
ESP
-
NAT
-
GER
-
AUT
-
YUG
-
NED
-
BEL
-
FRA
-
GBR
8
SWE
-
CZE
-
BRA
-
8 26 0
1990 250 cm³ Marlboro Yamaha TZ250 JPN
1
USA
2
ESP
2
NAT
NC
GER
10
AUT
1
YUG
4
NED
NC
BEL
NC
FRA
2
GBR
1
SWE
4
CZE
4
HUN
4
AUS
3
184 3 3
1991 250 cm³ Rothmans Honda Honda NSR250 JPN
1
AUS
1
USA
1
ESP
2
ITA
1
GER
4
AUT
5
EUR
1
NED
2
FRA
5
GBR
1
RSM
1
CZE
3
VDM
3
MAL
1
237 1 8
1992 250 cm³ Rothmans Honda Honda NSR250 JPN
1
AUS
1
MAL
1
ESP
4
ITA
1
EUR
1
GER
4
NED
2
HUN
1
FRA
3
GBR
4
BRA
1
RSA
6
203 1 7
1993 500 cm³ Marlboro Yamaha Yamaha YZR500 AUS
8
MAL
NC
JPN
DNF
ESP
5
AUT
5
GER
8
NED
7
EUR
15
RSM
5
GBR
1
CZE
2
ITA
1
USA
3
FIM
DNF
145 5 2
1994 500 cm³ Marlboro Yamaha Yamaha YZR500 AUS
2
MAL
4
JPN
4
ESP
DNF
AUT
22
GER
-
NED
9
ITA
2
FRA
7
GBR
3
CZE
3
USA
1
ARG
6
EUR
1
174 2 2
1995 500 cm³ Marlboro Yamaha Yamaha YZR500 AUS
4
MAL
DNF
JPN
4
ESP
2
GER
2
ITA
12
NED
7
FRA
2
GBR
5
CZE
1
BRA
1
ARG
3
EUR
DNF
176 3 2
1996 500 cm³ Kanemoto Honda Honda NSR500 MAL
1
INA
6
JPN
DNF
ESP
2
ITA
3
FRA
6
NED
DNF
GER
1
GBR
9
AUT
4
CZE
DNF
IMO
6
CAT
4
BRA
6
AUS
7
168 3 2
1997 500 cm³ Promotor Yamaha Yamaha YZR500 MAL
4
JPN
11
ESP
11
129 6 0
WCM Yamaha ITA
2
AUT
3
FRA
DNF
NED
DNF
IMO
6
GER
DNF
BRA
3
GBR
5
CZE
2
CAT
4
INA
DNF
AUS
DNF
1998 500 cm³ Rainey Yamaha Yamaha YZR500 JPN
-
MAL
-
ESP
-
ITA
-
FRA
6
MAD
DNF
10 23 0
Suzuki Suzuki RGV500 NED
DNF
GBR
-
GER
-
CZE
-
IMO
-
CAT
-
AUS
-
MuZ-Weber MuZ 500 ARG
DNF
1999 500 cm³ MuZ-Weber MuZ 500 MAL
DNF
JPN
-
ESP
8
FRA
DNF
ITA
10
CAT
DNF
NED
DNS
GBR
-
GER
DNF
CZE
DNF
IMO
-
VAL
-
AUS
-
RSA
-
BRA
-
ARG
-
14 20 0
2000 500 cm³ Roberts Modenas KR3 RSA
-
MAL
-
JPN
-
ESP
-
FRA
-
ITA
-
CAT
-
NED
-
GBR
-
GER
14
CZE
15
POR
-
VAL
-
BRA
-
PAC
-
AUS
-
3 27 0

Linki zewnętrzneEdytuj