Ludwik III (wielki książę Hesji)

Ludwik III (ur. 9 czerwca 1806 w Darmstadt, zm. 13 czerwca 1877 w Seeheim) – wielki książę Hesji od 1848 do śmierci. Jego następcą został jego bratanek Ludwik IV.

Ludwik III
Ilustracja
Ludwik III
Wielki Książę Hesji i Renu
Okres

od 1848
do 1877

Poprzednik

Ludwik II

Następca

Ludwik IV

Dane biograficzne
Dynastia

heska

Data i miejsce urodzenia

9 czerwca 1806
Darmstadt

Data i miejsce śmierci

13 czerwca 1877
Seeheim-Jugenheim

Ojciec

Ludwik II

Matka

Wilhelmina Badeńska

Żona

Matylda Karolina Bawarska

Odznaczenia
Order Ludwika (Hesja) Order Zasługi Filipa Wspaniałomyślnego (Hesja) Order Lwa Złotego (Hesja) Order św. Huberta (Bawaria) Order Wierności (Badenia) Order Lwa Zeryngeńskiego (Badenia) Krzyż Wielki Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Order Sokoła Białego (Saksonia-Weimar) Order św. Jerzego (Hanower) Order Gwelfów (Hanower) Order Domowy i Zasługi Księcia Piotra Fryderyka Ludwika (Oldenburg) Order Orła Czarnego (Prusy) I Klasa Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Orła Białego (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Order Korony Rucianej (Saksonia) Krzyż Wielki Orderu Świętego Stefana Order Słonia (Dania) Order Złotego Runa (Hiszpania) Order Podwiązki (Wielka Brytania) Order św. Jerzego III klasy (Imperium Rosyjskie) PRT Military Order of the Tower and of the Sword - Grand Cross BAR.png

ŻyciorysEdytuj

Był synem Ludwika II i jego małżonki Wilhelminy Badeńskiej, córki Karola Ludwika Badeńskiego (1755–1801) i Amalii Fryderyki Hessen-Darmstadt (1754–1832). Wraz z młodszym bratem Karolem odbył szkolenie wojskowe. Przez dwa lata studiował na Uniwersytecie w Lipsku. Od 1827 odbył szereg podróży po Francji, Anglii, Austrii, Włoszech i Belgii.

Był bardziej otwarty od ojca. W swych poglądach konserwatywny starał się realizować w sposób realny swoje dążenia od absolutyzmu. Dbał o niezależność i suwerenność swego kraju. Po wojnie z 1866 północna część Wielkiego Księstwa (Oberhessen, tzn. Górna Hesja) stała się częścią Związku Północnoniemieckiego (Norddeutscher Bund), podczas gdy druga połowa Wielkiego Księstwa, leżąca na południe od rzeki Men (Starkenburg i Hesja Reńska zwana Rheinhessen) pozostały poza tym związkiem. Takie rozwiązanie nie było po myśli Ludwika III. Mimo to kraj przez niego rządzony zachował niezależność.

W 1871 Wielkie Księstwo Hesji stało się częścią Cesarstwa Niemieckiego.

W czasach Ludwika III większość obywateli nie była zadowolona z działań rządu, choć standard życia wyraźnie wzrósł. Handel i przemysł przeszły szybką ewolucję. Zwiększyła się liczba linii kolejowych. Wielki książę wspierał rozwój kultury, zwłaszcza rozwój muzyki i teatru.

OdznaczeniaEdytuj

Do roku 1866[1]:

RodzinaEdytuj

26 grudnia 1833 poślubił w Monachium księżnę Matyldę Bawarską, starszą siostrę Ludwika I Bawarskiego. Małżeństwo pozostało bezdzietne, a w 1868 wielki książę ożenił się powtórnie z Magdaleną Appel. Magdalena Appel, balerina i aktorka, nie pochodziła z arystokratycznej rodziny. Małżeństwo było morganatyczne. Magdalena otrzymała tytuł baronessy von Hochstadten. Z drugą żoną Ludwik III żył na uboczu, na zamku Braunshardt. Wielki książę nie miał dzieci. Jego następcą został bratanek Ludwik, przyszły Ludwik IV.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Rainer Maaß: Die Sehnsucht nach dem Absolutismus. Das Geschichts- und Kunstinteresse Großherzog Ludwigs III. von Hessen und bei Rhein, [w:] Bernd Heidenreich u.a. (Hrsg.): Kronen, Kriege, Künste. Das Haus Hessen im 19. und 20. Jahrhundert, Frankfurt 2009, s. 84–118
  • Lars Adler: Großherzog Ludwig III. von Hessen und bei Rhein als Knight of the Most Noble Order of the Garter, [w:] Archiv für hessische Geschichte und Altertumskunde, N.F. Bd. 70 (2012), s. 77–106