Ludwik II de Bourbon

Ludwik II de Bourbon, zwany le Bon, czyli "Dobry" (ur. w 1337, zm. w 1410 w Montluçon) – książę Burbonii, najstarszy syn Piotra, księcia Burbonii, i Izabeli de Valois. Księstwo odziedziczył jako nastolatek po tym, jak jego ojciec zginął w bitwie pod Poitiers, w 1356.

Ludwik II de Bourbon
Ilustracja
ilustracja herbu
książę Burbonii
Okres od 1356
do 1410
Dane biograficzne
Data urodzenia 1337
Data i miejsce śmierci 1410
Montluçon
Ojciec Piotr I de Bourbon
Matka Izabela de Valois
Żona Anna d'Auvergne
Dzieci Katarzyna,
Jan I,
Ludwik,
Izabela
Blason duche fr Bourbon2.png

Ludwik II miał problemy psychiczne, cierpiał na załamania nerwowe, podobnie zresztą jak jego siostra Joanna de Bourbon - królowa Francji i matka późniejszego króla Karola VI Szalonego. Oboje odziedziczyli chorobę po swoim ojcu, ten zaś po ich dziadku - Ludwiku I, księciu Burbonii.

19 sierpnia 1371 poślubił Anne d'Auvergne (13581417), hrabinę Forez, córkę Berauda II, delfina Owernii. Para miała 4 dzieci:

Ludwik II miał również kilkoro dzieci nieślubnych:


Poprzednik
Piotr I
Książę Burbonii
1356-1410
Następca
Jan I