Ludwika Nitschowa

rzeźbiarka polska

Ludwika Nitschowa, z d. Kraskowska (ur. 6 grudnia 1889 w Radłowie, zm. 28 marca 1989 w Warszawie) – polska rzeźbiarka.

Ludwika Nitschowa
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 grudnia 1889
Radłów
Data i miejsce śmierci 28 marca 1989
Warszawa
Narodowość Polska
Dziedzina sztuki rzeźba
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal Komisji Edukacji Narodowej Złoty Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” Złoty Medal Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej
Zasłużony Działacz Kultury.jpg Złota Odznaka Honorowa Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej Złota Odznaka Za opiekę nad zabytkami.jpg
Grób Ludwiki Nitschowej i Romana Nitscha na cmentarzu Powązkowskim

ŻyciorysEdytuj

Była córką Jerzego Kraskowskiego (powstańca 1863) i Marii Wendorff (artystki malarki), żoną Romana Nitscha (serologa i bakteriologa, profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego i Warszawskiego).

Po ukończeniu liceum przez dwa lata pracowała w pracowni Leona Wyczółkowskiego w Krakowie. W latach 1909–1912 uczyła się w Szkole Sztuk Pięknych dla Kobiet Marii Niedzielskiej, którą ukończyła z medalem. W latach 1923–1926 studiowała rzeźbę w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych w pracowni Tadeusza Breyera.

W 1929 z grupą uczniów Breyera założyła spółdzielnię „Forma”, realizującą zamówienia na nagrobki, rzeźby kościelne i architektoniczne. Pierwszą wystawę prac malarskich i rzeźbiarskich artystka miała w galerii Zachęta Narodowa Galeria Sztuki w 1929.

Od 1945 była członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków.

W 1950 rozpoczęła pracę na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1956 została mianowana profesorem nadzwyczajnym. Była kierownikiem katedry rzeźby oraz prodziekanem wydziału. Jej uczniami byli m.in. Kazimierz Gustaw Zemła i Stanisław Kulon. Pracę w ASP zakończyła w 1962 przechodząc na emeryturę.

Zmarła w Warszawie. Pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 345 wprost-1-5)[1].

Ważniejsze praceEdytuj

Z tym tematem związana jest kategoria: Twórczość Ludwiki Nitschowej.

Odznaczenia[3]Edytuj

Nagrody[3]Edytuj

  • Nagroda państwowa II stopnia (1955),
  • Nagroda m. st. Warszawy (1961),
  • Nagroda resortowa I stopnia (1963).

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Cmentarz Stare Powązki: ROMAN NITSCH, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-01-31].
  2. a b Stefan K. Kuczyński, Mieczysław Wieruszewski. Pomnik Syreny nad Wisłą. „Kronika Warszawy 3(47)”, s. 66, 1981. 
  3. a b Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, str. 912
  4. M.P. z 1955 r. nr 91, poz. 1144 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.

BibliografiaEdytuj

  • Stanisław Wieczorek, Lech Majewski: Mistrzowie rzeźby. Muzeum Narodowe w Warszawie, 2004. ISBN 83-7100-238-6.Sprawdź autora:2.