Otwórz menu główne

Ludwika Nitschowa

rzeźbiarka polska

Ludwika Nitschowa, z domu Kraskowska (ur. 6 grudnia 1889 w Radłowie, zm. 28 marca 1989 w Warszawie) – polska rzeźbiarka, pedagog.

Ludwika Nitschowa
Data i miejsce urodzenia 6 grudnia 1889
Radłów
Data i miejsce śmierci 28 marca 1989
Warszawa
Narodowość Polska
Dziedzina sztuki rzeźba
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób Ludwiki Nitschowej na Cmentarzu Powązkowskim

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Była córką Jerzego Kraskowskiego (powstańca 1863) i Marii Wendorff (artystki malarki), żoną Romana Nitscha (serologa i bakteriologa, profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego i Warszawskiego, członka PAU).

Po ukończeniu liceum przez dwa lata pracowała w pracowni Leona Wyczółkowskiego w Krakowie. W latach 1909–1912 uczyła się w Szkole Sztuk Pięknych dla Kobiet Marii Niedzielskiej, którą ukończyła z medalem. W latach 1923–1926 studiowała rzeźbę w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych w pracowni Tadeusza Breyera.

W 1929 z grupą uczniów Breyera założyła spółdzielnię „Forma”, realizującą zamówienia na nagrobki, rzeźby kościelne i architektoniczne. Pierwszą wystawę prac malarskich i rzeźbiarskich artystka miała w galerii Zachęta Narodowa Galeria Sztuki w 1929.

Od 1945 była członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków.

W 1950 rozpoczęła pracę na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1956 została mianowana profesorem nadzwyczajnym. Była kierownikiem katedry rzeźby oraz prodziekanem wydziału. Jej uczniami byli m.in. Kazimierz Gustaw Zemła i Stanisław Kulon. Pracę w ASP zakończyła w 1961.

Ważniejsze praceEdytuj

GaleriaEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. 11 lipca 1955 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki” M.P. z 1955 r. nr 91, poz. 1144.

BibliografiaEdytuj

  • Stanisław Wieczorek, Lech Majewski: Mistrzowie rzeźby. Muzeum Narodowe w Warszawie, 2004. ISBN 83-7100-238-6.