Otwórz menu główne

Luis Suárez (ur. 1987)

piłkarz urugwajski
Ten artykuł dotyczy urugwajskiego piłkarza. Zobacz też: inne osoby nazywające się „Luis Suárez”.

Luis Alberto Suárez Díaz (wym. [ˈlwiz 'swares], ur. 24 stycznia 1987 w Salto) – urugwajski piłkarz występujący na pozycji napastnika w hiszpańskim klubie FC Barcelona oraz w reprezentacji Urugwaju. Złoty medalista Copa América 2011. Uczestnik Mistrzostw Świata 2010, 2014, 2018, Pucharu Konfederacji 2013 oraz Copa América 2016.

Luis Suárez
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Luis Alberto Suárez Díaz
Data i miejsce urodzenia 24 stycznia 1987
Salto
Wzrost 182 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub FC Barcelona
Numer w klubie 9
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2005–2006 Nacional 27 (10)
2006–2007 FC Groningen 29 (10)
2007–2011 AFC Ajax 110 (81)
2011–2014 Liverpool 110 (69)
2014– FC Barcelona 173 (137)
W sumie: 449 (307)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2007  Urugwaj U-20 4 (2)
2012  Urugwaj U-23 4 (3)
2007–  Urugwaj 111 (58)
W sumie: 119 (63)
  1. Aktualne na: 9 listopada 2019.
  2. Aktualne na: 5 lipca 2019.
Dorobek medalowy
Copa América
złoto Argentyna 2011

Kariera klubowaEdytuj

NacionalEdytuj

Zawodową karierę piłkarską rozpoczynał w urugwajskim klubie Club Nacional de Football. W 2006 przeniósł się do FC Groningen, dla którego strzelił 11 goli w 31 spotkaniach.

AFC AjaxEdytuj

Dzięki swojej grze wzbudził zainteresowanie klubu AFC Ajax, który ostatecznie sprowadził go 9 sierpnia 2007 za 7,5 miliona euro. Suárez po raz pierwszy w barwach Ajaksu zagrał w eliminacjach Ligi Mistrzów ze Slavią Praga. Ligowy debiut w nowym klubie zaliczył natomiast w wygranym pojedynku przeciwko De Graafschap (8:1), w którym zdobył jedną bramkę i zaliczył trzy asysty. 20 września 2009 Suárez zdobył 4 bramki w zwycięskim meczu ligowym z Venlo (4:0). 20 listopada 2010 podczas meczu z PSV Eindhoven ugryzł piłkarza rywala, Otmana Bakkala w okolice obojczyka, za co został zawieszony przez klub na dwa spotkania ligi holenderskiej[1].

LiverpoolEdytuj

31 stycznia 2011 przeniósł się za 26,5 mln euro do Liverpoolu, stając się tym samym pierwszym Urugwajczykiem przywdziewającym trykot Liverpoolu oraz drugim najdroższym zawodnikiem tego klubu, zaraz po Andym Carrollu[2][3]. 2 lutego 2011, w swoim debiucie w drużynie „The Reds”, zdobył bramkę, która przypieczętowała zwycięstwo Liverpoolu nad Stoke City (2:0). Znajdował się wówczas na boisku 16. minut. Następnie zaliczył świetny, lecz pechowy występ z Wigan Athletic. Został okrzyknięty graczem meczu po wygranym spotkaniu z Manchesterem United (3:1), w którym zaliczył asystę. Następnie zdobył gola w meczu z Sunderlandem. 9 maja 2011, Liverpool wygrał na wyjeździe z Fulham (5:2), a Suárez strzelił gola w 75. minucie spotkania.

W sezonie 2011/2012 Suárez zdobył z drużyną Puchar Ligi Angielskiej[4] oraz zagrał w finale Pucharu Anglii. Suárez w sezonie 2012/2013 zdobył 30 bramek dla Liverpoolu, lecz pod koniec sezonu w meczu z Chelsea ugryzł Branislava Ivanovicia, za co został ponownie zawieszony na dziesięć spotkań ligi angielskiej. W sezonie 2013/2014 powrócił na mecz z Crystal Palace, strzelając 2 bramki. Następnie skompletował hat-tricka w spotkaniu z West Bromwich Albion. Wysoka forma urugwajskiego napastnika dała o sobie znać również w meczu z Norwich City, w którym zdobył 4 bramki. 10 stycznia nagrodzono go tytułem najlepszego piłkarza miesiąca w grudniu. Został pierwszym zawodnikiem w historii Premier League, który w jednym miesiącu zapisał na swoim koncie aż 10 bramek. Za swoje osiągnięcia w sezonie 2013/2014 został nagrodzony tytułem Piłkarza roku w Anglii według Professional Footballers’ Association[5].

FC BarcelonaEdytuj

11 lipca 2014 kluby FC Barcelona i Liverpool doszły do porozumienia w sprawie 5-letniego kontraktu dla Suareza[6]. Zadebiutował na Santiago Bernabéu w przegranym 3:1 meczu w El Clásico w którym zaliczył asystę przy bramce Neymara. Pierwszego gola dla Dumy Katalonii strzelił w meczu fazy grupowej Ligi Mistrzów przeciwko cypryjskiemu klubowi APOEL FC[7]. Już w pierwszym sezonie zdobył potrójną koronę wygrywając z „Dumą Katalonii” mistrzostwo Hiszpanii, Puchar Króla i Ligę Mistrzów[potrzebny przypis]. 20 grudnia 2015 triumfował w Klubowych mistrzostwach świata 2015, pokonując w finale River Plate (3:0)[8]. 20 kwietnia 2016 w wygranym 8:0 meczu 34. kolejki Primera División z Deportivo La Coruña, Suárez strzelił 4 gole oraz zaliczył 3 asysty, dzięki zdobyciu tych bramek, awansował z 30 golami na 2. miejsce w klasyfikacji strzelców ligi hiszpańskiej, tuż za Cristiano Ronaldo (31 goli), a także został liderem Primera División w klasyfikacji kanadyjskiej z 43. punktami (30 goli + 13 asyst)[9]. 11 stycznia 2017 w wygranym 3:1 meczu 1/8 finału Pucharu Króla z Athletic Bilbao, zdobył swojego 100. gola w 120 spotkaniach w barwach Barcelony, stając się trzecim najszybszym zawodnikiem w historii, który strzelił 100 goli[10][11].

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

 
Luis Suárez z nagrodą dla najlepszego zawodnika turnieju Copa America 2011.

W reprezentacji Urugwaju zadebiutował 8 lutego 2007 w wygranym meczu towarzyskim przeciwko Kolumbii. Wówczas został wyrzucony z boiska w 85. minucie po zgromadzeniu dwóch żółtych kartek. Na Mistrzostwach Świata 2010 w meczu ćwierćfinałowym przeciwko Ghanie Suárez otrzymał czerwoną kartkę w ostatniej doliczonej minucie dogrywki za obronę piłki ręką na linii bramkowej. Ghana nie wykorzystała rzutu karnego, a Urugwaj wygrał w serii rzutów karnych i awansował do półfinału[12]. 24 lipca 2011 został wybrany najlepszym piłkarzem na turnieju Copa America, jednocześnie zwyciężając w rozgrywkach odbywających się w Argentynie. Reprezentacja Urugwaju zdobyła tytuł mistrzowski po raz piętnasty, ustalając w ten sposób nowy rekord liczby tytułów. Dotychczasowy rekord Urugwaj dzielił z Argentyną. Na Mistrzostwach Świata w 2014 w grupowym meczu przeciwko Włochom po raz trzeci w karierze zdarzyło mu się ugryźć zawodnika, tym razem był to Giorgio Chiellini. Z tego powodu został zawieszony przez FIFĘ na 4 miesiące rozgrywek klubowych oraz 9 meczów reprezentacji. Poza tym na Suáreza nałożono karę 100 tys. franków szwajcarskich[13].

StatystykiEdytuj

KluboweEdytuj

(aktualne na dzień 9 listopada 2019)
Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Puchar ligi Europa[a] Inne[b] Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Nacional 2005 Primera División 0 0
2005/06 27 10 3 0 4 2 34 12
Ogólnie 27 10 0 0 0 0 3 0 4 2 34 12
FC Groningen 2006/07 Eredivisie 29 10 2 1 2 1 4 3 37 15
AFC Ajax 2007/08 33 17 3 2 4 1 4 2 44 22
2008/09 31 22 2 1 10 5 43 28
2009/10 33 35 5 8 9 6 47 49
2010/11 13 7 1 1 9 4 1 0 24 12
Ogólnie 110 81 11 12 0 0 32 16 5 2 158 111
Liverpool 2010/11 Premier League 13 4 13 4
2011/12 31 11 4 3 4 3 39 17
2012/13 33 23 2 2 1 1 8 4 44 30
2013/14 33 31 3 0 1 0 37 31
Ogólnie 110 69 9 5 6 4 8 4 0 0 133 82
FC Barcelona 2014/15 Primera División 27 16 6 2 10 7 43 25
2015/16 35 40 4 5 9 8 5 6 53 59
2016/17 35 29 6 4 9 3 1 1 51 37
2017/18 33 25 6 5 10 1 2 0 51 31
2018/19 33 21 5 3 10 1 1 0 49 25
2019/20 10 6 0 0 3 2 0 0 13 8
Ogólnie 173 137 27 19 0 0 51 22 9 7 260 185
Ogólnie w karierze 449 307 49 37 6 4 96 43 22 14 622 405

ReprezentacyjneEdytuj

(aktualne na dzień 5 lipca 2019)
Reprezentacja Rok Mecze Bramki
Urugwaj U-20
2007 4 2
Ogólnie 4 2
Urugwaj
2007 6 2
2008 10 4
2009 12 3
2010 11 7
2011 13 10
2012 8 4
2013 16 9
2014 6 5
2016 8 3
2017 5 2
2018 11 6
2019 5 3
Ogólnie 111 58

SukcesyEdytuj

NacionalEdytuj

AFC AjaxEdytuj

LiverpoolEdytuj

FC BarcelonaEdytuj

ReprezentacyjneEdytuj

IndywidualneEdytuj

RekordyEdytuj

Życie prywatneEdytuj

Jest czwartym z siedmiorga potomków Rodolfo Suáreza i Sandry Diaz. W wieku siedmiu lat przeprowadził się z całą rodziną do Montevideo, gdzie jego rodzice udali się za pracą. Niedługo później Sandra i Rodolfo się rozwiedli, a Luis zaczął sprawiać problemy wychowawcze[18]. Luis jest bratem Paolo, Diega i Maximiliano, którzy także są piłkarzami.

UwagiEdytuj

  1. Uwzględniono: Liga Mistrzów UEFA – 61 (27), Liga Europy UEFA – 31 (16)
  2. Uwzględniono: Klubowe mistrzostwa świata – 2 (5), Superpuchar Europy UEFA – 1 (1), Superpuchar Hiszpanii – 7 (1), Superpuchar Holandii – 1 (0), Baraż o awans do Ligi Mistrzów – 4 (2)
  3. Ex aequo z Munir El Haddadi, John Guidetti, Lionel Messi i Álvaro Negredo
  4. Ex aequo z Cristiano Ronaldo

PrzypisyEdytuj

  1. Liga holenderska. Suarez "pokazał zęby" i ugryzł rywala. sport.pl. [dostęp 2010-11-23].
  2. Liverpoolfc.tv: Reds agree Suarez deal (ang.). 2011-01-28. [dostęp 2011-01-28].
  3. sport.tvp.pl: Urugwajski skandalista przenosi się na Anfield. [dostęp 2011-01-29].
  4. Chris Bevan: Cardiff 2-2 Liverpool (Liverpool win 3-2 on penalties) (ang.). BBC Sport, 2012-02-26. [dostęp 2012-02-26].
  5. a b Men's PFA Player's Player of the Year: Luis Suarez (ang.). Professional Footballers’ Association, 2014-04-27. [dostęp 2014-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-03)].
  6. Acord amb el Liverpool FC per al traspàs de Luis Suárez (hiszp.). fcbarcelona.cat. [dostęp 2014-07-12].
  7. Wreszcie! Pierwszy gol Luisa Suareza w Barcelonie (pol.). ekstraklasa.net. [dostęp 2014-12-15].
  8. Trzeci triumf Barcelony (pol.). transfermarkt.pl. [dostęp 2015-12-20].
  9. Deportivo La Coruna – FC Barcelona 0-8 w 34. kolejce Primera Division (pol.). sport.interia.pl. [dostęp 2016-04-20].
  10. Igor Kubiak: Błyskawiczny jubileusz Luisa Suareza. Urugwajczyk szybszy od Leo Messiego (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2017-01-14].
  11. Znakomity bilans Suareza w Barcelonie (pol.). pilkanozna.pl. [dostęp 2017-01-14].
  12. MŚ2010: Dramat Gyana szczęściem Urugwaju. Tylko Piłka, 2010/2007/2002. [dostęp 2010-07-03].
  13. Suarez z najwyższą karą w historii mistrzostw świata – MŚ 2014, www.przegladsportowy.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  14. Gabriele Marcotti: #FC100: Luis Suarez is the top striker in football, Sergio Aguero No. 2 (ang.). espnfc.com. [dostęp 2016-11-16].
  15. Luis Suarez: Liverpool striker is football writers' Player of the Year (ang.). BBC Sport, 2014-05-05. [dostęp 2014-05-05].
  16. Luis Suarez honours, awards & transfer info (ang.). Premier League. [dostęp 2014-05-03].
  17. Najlepsza XI 2016 roku według L'Equipe – czterech piłkarzy Realu, trzech Juventusu i dwóch z Barcelony (pol.). meczyki.pl. [dostęp 2017-01-10].
  18. Luis Suarez’s rise from the streets of Montevideo to Liverpool FC hero – part one (ang.). liverpoolecho.co.uk. [dostęp 29 listopada 2014].

Linki zewnętrzneEdytuj