Otwórz menu główne

Luiza Habsburg-Lothringen, właśc. Luiza Antonina Maria Teresa Józefa Joanna Leopoldyna Karolina Ferdynanda Alicja Ernestyna Habsburg-Lothringen (ur. 2 września 1870 w Salzburg, zm. 23 marca 1947 w Ixelles) – księżniczka toskańska i arcyksiężniczka austriacka z dynastii Habsburg-Lothringen, żona następcy tronu Saksonii.

Luiza Habsburg-Lothringen
ilustracja
wizerunek herbu
księżna koronna Saksonii
Okres od 19 czerwca 1902
do 1903 (do rozwodu)
Jako żona Fryderyka Augusta
Poprzedniczka Maria Anna Portugalska
Następczyni Elżbieta Thurn und Taxis
Dane biograficzne
Dynastia Habsburg-Lothringen
Data i miejsce urodzenia 2 września 1870
Salzburg
Data i miejsce śmierci 23 marca 1947
Ixelles
Ojciec Ferdynand Habsburg-Lothringen
Matka Alicja Bourbon-Parma
Mąż Fryderyk August Wettyn
Dzieci Jerzy
Fryderyk Krystian
Ernest Henryk
Maria
Maria Alicja
Anna Pia

Trzecie dziecko i jednocześnie druga córka ostatniego wielkiego księcia Toskanii Ferdynanda IV (ur. 1835, zm. 1908) i jego drugiej żony – księżniczki parmeńskiej Alicji z dynastii Burbonów (ur. 1849, zm. 1935)[1].

Dnia 21 listopada 1891 w Wiedniu wyszła za mąż za księcia saksońskiego (przyszłego króla) Fryderyka Augusta Wettyna z dyn. Wettynów (linii albertyńskiej), z którym miała siedmioro dzieci:

  • Jerzy (ur. I 1893, zm. 1943) – jezuita, zamordowany[2] przez SS;
  • Fryderyk Krystian (ur. XII 1893, zm. 1968) – margrabia Miśni, książę Saksonii, głowa saksońskiej rodziny królewskiej;
  • Ernest Henryk (ur. 1896, zm. 1971) – ożenił się z Zofią Luksemburską, a następnie z Wirginią Dulon;
  • Maria (ur. i zm. 1898);
  • Małgorzata Karola (ur. 1900, zm. 1962) – żona Fryderyka, księcia Hohenzollern-Sigmaringen;
  • Maria Alicja (ur. 1901, zm. 1990) – żona Franciszka Józefa, księcia Hohenzollern-Emden;
  • Anna Pia (ur. 1903, zm. 1976) – żona arcyksięcia Józefa Franciszka Habsburg-Lotaryńskiego, a następnie Reginalda Kazanjiana[1].

Luiza Habsburg-Lothringen nie została królową Saksonii, ponieważ rozwiodła się z mężem w 1903 roku (na rok przed objęciem tronu przez Fryderyka Augusta III) po tym, gdy opuściła następcę tronu Saksonii, będąc w ciąży z ich ostatnim dzieckiem. Po rozwodzie otrzymała tytuł hrabiny von Montignoso (nadanie z 13 lipca 1903 roku). Natomiast dnia 25 września 1907 w Londynie wyszła drugi raz za mąż za włoskiego kompozytora Enrica Tosellego i od 1918 roku używała tytułu hrabiny d’Ysette[1].

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Leopold II Habsburg-Lothringen
 
 
 
 
 
 
 
Ferdynand III Toskański
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Ludwika Burbon-Hiszpańska
 
 
 
 
 
 
 
Leopold II Toskański
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ferdynand I Burbon-Sycylijski
 
 
 
 
 
 
 
Ludwika Maria Burbon-Sycylijska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Karolina Habsburg-Lothringen
 
 
 
 
 
 
 
Ferdynand IV Toskański
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ferdynand I Burbon-Sycylijski
 
 
 
 
 
 
 
Franciszek I Burbon-Sycylijski
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Karolina Habsburg-Lothringen
 
 
 
 
 
 
 
Maria Antonina Burbon-Sycylijska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Karol IV Burbon-Hiszpański
 
 
 
 
 
 
 
Maria Izabela Burbon-Hiszpańska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Ludwika Burbon-Parmeńska
 
 
 
 
 
 
 
Luiza Habsburg-Lothringen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik I Burbon-Parmeński
 
 
 
 
 
 
 
Karol II Burbon-Parmeński
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Ludwika Burbon-Hiszpańska
 
 
 
 
 
 
 
Karol III Burbon-Parmeński
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Wiktor Emanuel I Sabaudzki
 
 
 
 
 
 
 
Maria Teresa Sabaudzka (1803–1879)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Teresa Modeńska
 
 
 
 
 
 
 
Alicja Burbon-Parmeńska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Karol X Burbon-Francuski
 
 
 
 
 
 
 
Karol Ferdynand Burbon-Francuski
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Teresa Sabaudzka (1756–1805)
 
 
 
 
 
 
 
Ludwika Burbon-Francuska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Franciszek I Burbon-Sycylijski
 
 
 
 
 
 
 
Karolina Burbon-Sycylijska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Klementyna Habsburg-Lothringen
 
 
 
 
 
 

PrzypisyEdytuj

  1. a b c An Online Gotha.
  2. Klaus Günzel: Chciałbym być sam. Życie bez kompromisów: Jerzy, ostatni książę koronny Saksonii, Die Zeit, 23/1998, S. 1.