Otwórz menu główne

Mąż trzech żon (oryg. niem. Der Mann mit den drei Frauen) – operetka Franza Lehára z librettem Juliusa Bauera. Premiera miała miejsce 21 stycznia 1908 roku w Theater an der Wien w Wiedniu.

Mąż trzech żon
Der Mann mit den drei Frauen
Rodzaj operetka
Muzyka Franz Lehár
Libretto Julius Bauer
Liczba aktów 3
Język oryginału niemiecki
Data powstania 1907
Prapremiera 21 stycznia 1908
Theater an der Wien Wiedeń
poprzednia
Wesoła wdówka
następna
Dziecko księcia

Po sukcesie Wesołej wdówki Lehár nie zwrócił się po libretto do autorów sukcesu poprzedniej operetki, Léona i Steina, być może obawiając się, że ta sama sztuka nie może się udać dwa razy, tylko do Juliusa Bauera, z którym pracował już przy Małżeństwie dla żartu. Temat libretta na pierwszy rzut oka wydawał się dobrze pomyślany. Nawiązywał do kiełkującego ruchu tematyki masowej. Akcja przenosiła się do różnych krajów i miast, co kompozytorowi i scenografowi stwarzało szersze możliwości wypowiedzenia się. Bohaterem sztuki był Hans Zisper, pilot wycieczek turystycznych, który z racji swych ustawicznych wyjazdów z Wiednia do Paryża i Londynu w każdym z miast wije sobie gniazdko z uroczą kobietą. Wiedenka, Lori, prawowita żona, pierwsza wpada na trop potrójnego życia męża i otwiera oczy rywalkom. Załatwia każdej z nich męża, a swojego przywozi z powrotem do Wiednia. Postaci nakreślone stereotypowo, płaskie dowcipy i ospała akcja nie mogły zapewnić sztuce sukcesu[1].

Premiera 21 stycznia w Theater an der Wien, z Mizzi Günther w roli Lori, spotkała się z diametralnie różnymi ocenami krytyki, gdy idzie o libretto. Niektórzy krytycy zachwycali się jego lekkością, zgrabną konstrukcją i dowcipnością dialogów, inni narzekali na trywialność dowcipu i nudę wiejącą ze sceny. Muzykę zgodnie chwalono, niekiedy przesadnie, jakby bojąc się urazić kompozytora, którego poprzedni utwór właśnie zdobywał świat. Wiedeńska publiczność oceniła spektakl surowiej. Z trudem utrzymano afisz do końca sezonu, dając w sumie 80 przedstawień. Zagrano potem jeszcze Męża trzech żon na wielu prowincjonalnych scenach cesarstwa, w teatrach niemieckich i kilku obcojęzycznych. Nigdzie nie odniósł jednak sukcesu[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Lucjan Kydryński: Usta milczą dusza śpiewa. s. 79.

BibliografiaEdytuj

  • Lucjan Kydryński: Usta milczą dusza śpiewa. Opowieść o życiu i twórczości Franciszka Lehára. Warszawa: Wydawnictwa Radia i Telewizji, 1992. ISBN 83-212-0621-2.