MHL (2010/2011)

Sezon Młodzieżowej Hokejowej Ligi 2010/2011 – drugi sezon juniorskich rozgrywek MHL.

Młodzieżowa Hokejowa Liga 2010/2011
2010 2012
Sezon zasadniczy
Termin 4 września 2010 - 22 kwietnia 2011
Liczba drużyn 29
Liczba kolejek 60
Król strzelców Filipp Sawczenko (Awto) - 35 goli[1]
Najskuteczniejszy zawodnik Kiriłł Połozow (Tołpar Ufa) - 77 pkt.[2]
Mistrz regularny Tołpar Ufa
Playoff
Król strzelców Nikita Gusiew (Krasnaja Armija) - 17 goli[3]
Najskuteczniejszy zawodnik Nikita Gusiew (Krasnaja Armija) - 27 pkt.[4]
Mistrz MHL Krasnaja Armija Moskwa
Ostatnia aktualizacja informacji: 8 października 2020.

UczestnicyEdytuj

W porównaniu do pierwszego sezonu MHL przed drugą edycją liczba uczestników wzrosła z 22 do 29. Ubyła drużyna MHK Dinamo Moskwa, a w wyniku powiązanej z tym reorganizacji klubowej dotychczasowa drużyna Szerif została przeniesiona z Bałaszychy do Tweru. Krylja Sowietow została przeniesiona do Dmitrowa. Dotychczasowy zespół Fieniks Woskriesiensk został zastąpiony przez Chemik z tego samego miasta.

Do rozgrywek w 2010 zostały przyjęte drużyny Amurskije Tigry Chabarowsk[5], Sieriebrianyje Lwy Petersburg[6], Biełyje Tigry Orenburg, Olimpija Kirowo-Czepieck, Gazowik Tiumeń, a ponadto dwie z Białorusi (Minskija Zubry i Junost' Mińsk), jedna z Łotwy (HK Rīga).

Dotychczasowy podział na dwie konferencje: Zachód (12 drużyn) i Wschód (10 drużyn), rozszerzono o utworzenie po dwóch dywizji w każdej z konferencji. W Konferencji Zachód (15 drużyn) zostały utworzone Dywizja Północny Zachód (8 drużyn) i Dywizja Centrum (7 drużyn), a w Konferencji Wschód (14 drużyn) zostały utworzone Dywizja Powołże (7 drużyn) i Dywizja Ural Syberia (7 drużyn).

Dywizja Drużyna Miasto Trener Klub nadrzędny (KHL / WHL / inne ligi)
Konferencja Zachód
Dywizja
Północny
Zachód
Ałmaz Czerepowiec   Czerepowiec Siewierstal Czerepowiec
MHK Chimik Woskriesiensk   Woskriesiensk Chimik Woskriesiensk
Junost' Mińsk   Mińsk Junost' Mińsk
Łoko Jarosław   Jarosław Łokomotiw Jarosław
Minskija Zubry   Mińsk Dinamo Mińsk
HK Rīga   Ryga Dinamo Ryga
Sieriebrianyje Lwy Petersburg   Petersburg
SKA-1946 Sankt Petersburg   Petersburg SKA Sankt Petersburg
Dywizja
Centrum
Amurskije Tigry Chabarowsk   Chabarowsk Amur Chabarowsk
Mytiszczinskije Atłanty   Mytiszczi Atłant Mytiszczi
Krasnaja Armija Moskwa   Moskwa CSKA Moskwa
Krylja Sowietow   Dmitrow
Russkije Witiazi Czechow   Czechow Witiaź Czechow
MHK Spartak Moskwa   Moskwa Spartak Moskwa
Szerif   Twer
Konferencja Wschód
Dywizja
Powołże
Bars Kazań   Kazań Ak Bars Kazań
Biełyje Tigry Orenburg   Orenburg HK Orienburżje
Czajka Niżny Nowogród   Niżny Nowogród Torpedo Niżny Nowogród
Ładja Togliatti   Togliatti Łada Togliatti
Olimpija Kirowo-Czepieck   Kirowo-Czepieck
Rieaktor Niżniekamsk   Niżniekamsk Nieftiechimik Niżniekamsk
Tołpar Ufa   Ufa Saławat Jułajew Ufa
Dywizja
Ural
Syberia
Awto Jekaterynburg   Jekaterynburg Awtomobilist Jekaterynburg
Biełyje Miedwiedi Czelabińsk   Czelabińsk Traktor Czelabińsk
Gazowik Tiumeń   Tiumeń
Kuznieckije Miedwiedi Nowokuźnieck   Nowokuźnieck Mietałłurg Nowokuźnieck
Omskie Jastrieby   Omsk Awangard Omsk
Sibirskije Snajpiery Nowosybirsk   Nowosybirsk Sibir Nowosybirsk
Stalnyje Lisy Magnitogorsk   Magnitogorsk Mietałłurg Magnitogorsk

Sezon zasadniczyEdytuj

W sezonie zasadniczym triumfowali[7].

  • Konferencja Zachód:
    • Dywizja Północny-Zachód (56 meczów) – Chimik Woskriesiensk: 107 pkt.
    • Dywizja Centrum (54 mecze) – Krasnaja Armija Moskwa: 97 pkt.
  • Konferencja Wschód:
    • Dywizja Powołże (53 mecze) – Tołpar Ufa: 121 pkt. (najlepsza drużyna całej ligi)
    • Dywizja Ural-Syberia (53 mecze) – Stalnyje Lisy Magnitogorsk: 109 pkt.

Faza play-offEdytuj

Do fazy play-off awansowało po cztery pierwsze drużyny z każdej dywizji. W finale Krasnaja Armija Moskwa pokonała Kuznieckije Miedwiedi Nowokuźnieck w meczach 4:0, zdobywając Puchar Charłamowa[8]. W rywalizacji o trzecie miejsce Tołpar Ufa pokonał MHK Chimik Woskriesiensk w meczach 2:0[9].

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

Zawodnicy miesięcyEdytuj

W trakcie sezonu przyznawano nagrody indywidualne w trzech kategoriach odnośnie pozycji zawodników (bramkarz, obrońca, napastnik) za czas poszczególnych miesięcy oraz etapów w fazie play-off[10][11][12].

Miesiąc Bramkarz Obrońca Napastnik
Wrzesień   Rafael Chakimow (Tołpar)   Aleksiej Marczenko (Krasnaja Armija)   Nikita Toczicki (SKA-1946)
Październik   Dienis Kowalow (Minskija Zubry)   Jegor Jakowlew (Bars Kazań)   Anton Burdasow (Biełyje Miedwiedi)
Listopad   Pawieł Szegało (Krylja Sowietow)   Jegor Karp (Bars Kazań)   Kiriłł Połozow (Tołpar)
Grudzień   Aleksandr Zaliwin (Szerif)   Iwan Bojko (Awto)   Filipp Sawczenko (Awto)
Styczeń   Aleksandr Pasiecznik (Chimik)   Mārtiņš Porejs (Ryga)   Kiriłł Połozow (Tołpar)
Luty   Rafael Chakimow (Tołpar)   Aleksandr Osipow (Amurskije Tigry)   Władisław Kartajew (Tołpar)
Marzec   Rafael Chakimow (Tołpar)   Jegor Jakowlew (Bars Kazań)   Stanisław Boczarow (Bars Kazań)
Kwiecień   Dmitrij Wołoszyn (Stalnyje Lisy)   Dmitrij Orłow (Kuznieckije Miedwiedi)   Maksim Kicyn (Kuznieckije Miedwiedi)
1/8 finału   Andriej Stielmach (Amurskije Tigry)   Aleksiej Marczenko (Krasnaja Armija)   Nikita Gusiew (Krasnaja Armija)
1/4 finału   Serhij Hajduczenko (Krasnaja Armija)   Igor Ożyganow (Krasnaja Armija)   Siergiej Jemielin (Tołpar)
1/2 finału   Serhij Hajduczenko (Krasnaja Armija)   Michaił Pasznin (Krasnaja Armija)   Nikita Gusiew (Krasnaja Armija)
Finał / o 3 msc.   Serhij Hajduczenko (Krasnaja Armija)   Michaił Grigorjew (Tołpar)   Nikita Gusiew (Krasnaja Armija)

Nagrody indywidualneEdytuj

Po sezonie przyznano nagrody indywidualne, które otrzymali[13]:

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj