Mała Pośrednia Grań

Mała Pośrednia Grań (słow. Malý hrot, niem. Katharinenspitze, węg. Katalincsúcs) – niższy, północno-zachodni wierzchołek Pośredniej Grani o wysokości 2412 m n.p.m.[1] w słowackich Tatrach Wysokich. Od Żółtego Szczytu oddziela go Pośrednia Przełęcz, a od Pośredniej Grani – Wyżnia Pośrednia Przełączka. Mała Pośrednia Grań, podobnie jak inne pobliskie obiekty, nie jest dostępna dla turystów, taternicy natomiast interesują się najbardziej jej zachodnią ścianą opadającą w kierunku Doliny Staroleśnej.

Mała Pośrednia Grań
Malý hrot
Ilustracja
Mała Pośrednia Grań widoczna na prawo od głównego wierzchołka Pośredniej Grani
Państwo

 Słowacja

Pasmo

Tatry, Karpaty

Wysokość

2412 m n.p.m.

Wybitność

18 m

Pierwsze wejście

4 września 1902
Katherine Bröske, Maximilian Bröske, Johann Hunsdorfer junior i Johann Hunsdorfer senior

Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, po prawej nieco na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Mała Pośrednia Grań”
Położenie na mapie Karpat
Mapa konturowa Karpat, u góry nieco na lewo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Mała Pośrednia Grań”
Ziemia49°11′06,1″N 20°11′35,2″E/49,185028 20,193111

Polska i słowacka nazwa Małej Pośredniej Grani pochodzi od sąsiedniego, wyższego wierzchołka masywu Pośredniej Grani. Niemiecka nazwa upamiętnia pierwszą zdobywczynię wierzchołka – Katherine Bröske.

Historia edytuj

Pierwsze wejścia turystyczne:

Przypisy edytuj

  1. Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky, Produkty leteckého laserového skenovania.

Bibliografia edytuj

  • Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  • Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XVII. Spąga – Rywociny. Warszawa: Sport i Turystyka, 1973, s. 49–56.
  • Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005. ISBN 83-909352-2-8.