Mała Przełęcz Świętego Bernarda

Mała Przełęcz Świętego Bernarda (fr. Col du Petit Saint-Bernard, wł. Colle del Piccolo San Bernardo, niem. Kleiner Sankt Bernhard) - przełęcz (2188 m n.p.m.) w głównej grani Alp Zachodnich, na granicy włosko-francuskiej, oddzielająca Masyw Mont Blanc od Alp Graickich (masywu Gran Paradiso)[1][2]. Przełęcz ta łączy francuski departament Sabaudia z włoskim regionem autonomicznym Valle d'Aosta. Przełęcz ta zwana jest ”Małą” w odróżnieniu od Wielkiej Przełęczy Świętego Bernarda, która jest wyższa (2469 m) i leży kilkanaście kilometrów na północ, na granicy Włoch i Szwajcarii. Oryginalna nazwa przełęczy to jednak "Przełęcz Małego św. Bernarda" (fr. Col du Petit St. Bernard, wł. Colle del Piccolo San Bernardo), o czym również przypomina lokalna sztuka w postaci malowideł oraz witraży, przedstawiających postać św. Bernarda w wieku chłopięcym, możliwych do zaobserwowania w pobliskich miejscowościach, np. we włoskim La Thuile. Nazwa przełęczy pochodzi od katolickiego świętego Bernarda z Menthon, którego posąg znajduje się na przełęczy. Ponadto na przełęczy stoi też posąg botanika Pierre'a Chanoux. Założył on ogród botaniczny Chanousia, także mieszczący się na przełęczy.

Mała Przełęcz Świętego Bernarda
Ilustracja
Mała Przełęcz Świętego Bernarda
Państwo  Francja
 Włochy
Wysokość 2188 m n.p.m.
Pasmo Alpy Zachodnie
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Mała Przełęcz Świętego Bernarda
Mała Przełęcz Świętego Bernarda
Ziemia45°40′49″N 6°53′02″E/45,680278 6,883889
Witraż przedstawiający małego św. Bernarda w La Thuile

Na przełęczy znajduje się kamienny krąg o średnicy 72 metrów. Kiedyś w jego centrum stał ustawiony pionowo kamień, obecnie przebiega przez niego asfaltowa droga. Krąg ten prawdopodobnie powstał w epoce żelaza. W czasach rzymskich na przełęczy wybudowano świątynię Jowisza.

Mała Przełęcz Świętego Bernarda czterokrotnie znalazła się na trasie słynnego Tour de France (w latach 1949, 1959, 1963 i 2009).

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wielka Encyklopedia Gór i Alpinizmu, tom 3, Góry Europy, Wydawnictwo STAPIS, Katowice, 2007, ​​ISBN 978-83-60429-04-4​​.
  2. IGC, Instituto Geografico Centrale, Monte Bianco Courmayeur La Thuile Chamonix Mont Blanc, Torino

Linki zewnętrzneEdytuj