Otwórz menu główne

Małgorzata Tlałka-Długosz

narciarka alpejska, reprezentantka Polski i Francji

Małgorzata Tlałka-Długosz (ur. 27 kwietnia 1963 w Zakopanem) – narciarka alpejska i trenerka, wielokrotna mistrzyni Polski i Francji w konkurencjach alpejskich[1].

Małgorzata Tlałka-Długosz
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1963
Zakopane
Klub WKS Legia Zakopane
Dorobek medalowy
Uniwersjada
Reprezentacja  Polska
srebro Belluno 1985 kombinacja
brąz Sofia 1983 slalom
brąz Sofia 1983 slalom gigant
Reprezentacja  Francja
złoto Sapporo 1991 kombinacja

Córka Jana (łyżwiarza szybkiego WKS Zakopane, mistrza i rekordzisty Polski) i Władysławy Stopkówny (narciarka, biegaczka, członkini kadry narodowej)[1][2].

Narciarka (174 cm, 64 kg), specjalistka konkurencji alpejskich, reprezentantka WKS Legii Zakopane (1978–1985), wychowanka trenera klubowego Stanisława Gogólskiego i podopieczna trenerów kadry: Tadeusza Kaima i Andrzeja Kozaka i francuskiego Ski Club La Clusaz (1986–1991). Wraz z siostrą Dorotą, jako pierwsze polskie alpejki znalazły się w ścisłej czołówce narciarstwa alpejskiego, zajmując punktowane miejsca w zawodach o Pucharze Świata, mistrzostwach świata i igrzyskach olimpijskich.

W październiku 1985, by móc kontynuować karierę sportową, pozostać z siostrą (która wyszła za mąż za Christiana Mogore) we Francji i otrzymać obywatelstwo tego kraju, zawarła fikcyjny związek małżeński z młodszym bratem Christiana. Po decyzji PZN uniemożliwiającej starty jako reprezentantki Polski w zawodach międzynarodowych najwyższej rangi, kontynuowała karierę narciarską reprezentując Francję.

9-krotna mistrzyni Polski: w slalomie (1982, 1984–1985), slalomie gigancie (1984–1985), supergigancie (1985) i kombinacji (1983–1985). 4-krotna wicemistrzyni kraju: w slalomie (1981), slalomie gigancie (1981) i kombinacji (1981–1982). 2-krotna mistrzyni Francji: w slalomie (1987) i slalomie równoległym (1988). 2-krotna wicemistrzyni Francji: w slalomie (1986) i slalomie gigancie (1986). Uczestniczka MŚ: 1982 Schladming: 28 m. (slalom gigant), nie ukończyła (slalom), 9 m. (kombinacja); 1985 Bormio: 27 m. (slalom gigant), 7 m. (slalom), 16 m. (kombinacja); 1987 Crans-Montana: 7 m. (slalom gigant), 16 m. (supergigant), 6 m. (slalom specjalny). Miejsca w Pucharze Świata: 1982: 30 m., 1983: 22 m., 1984: 23 m., 1985: 28 m., 1986: 22 m. 4-krotna medalistka Uniwersjady: 1983 Borowiec: 3m. (slalom), 3 m. (slalom gigant); 1985 Belluno: 2 m. (kombinacja); 1991 Sapporo: 1 m. (kombinacja). Zwyciężczyni zawodów Wielka Nagroda Słowacji (1985 – slalom, kombinacja).

Olimpijka z Sarajewa 1984 (6 miejsce w slalomie) i Calgary 1988, gdzie dla Francji wywalczyła 19 miejsce w slalomie gigancie.

W Plebiscycie „Przeglądu Sportowego” na najlepszych sportowców Polski (1983) zajęła 10. miejsce.

W 2019 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

Mężatka (Piotr Długosz), ma troje dzieci: Piotra, Dorotę i Jana. Mieszka w Zakopanem. Fundator, prezes i trener w Fundacji Integracji Przez Sport Handicap Zakopane[4].

SukcesyEdytuj

Igrzyska olimpijskieEdytuj

  • 1984 – 6. miejsce (slalom specjalny)

Mistrzostwa świataEdytuj

  • 1982 – 9. miejsce (kombinacja)
  • 1985 – 7. miejsce (slalom specjalny)
  • 1987 – 7. miejsce (slalom gigant), 6. miejsce (slalom specjalny)

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca na podium w zawodachEdytuj

  1.   Schruns – 16 stycznia 1983 (slalom) – 2. miejsce*
  2.   Vysoké Tatry – 12 lutego 1983 (slalom) – 3. miejsce
  3.   Furano – 20 marca 1983 (slalom) – 3. miejsce
  4.   Kranjska Gora – 1 grudnia 1983 (slalom) – 3. miejsce
  5.   Piancavallo – 17 grudnia 1983 (slalom) – 2. miejsce
  6.   Heavenly Valley – 22 marca 1985 (slalom) – 3. miejsce
  7.   Waterville Valley – 18 marca 1986 (slalom) – 2. miejsce
  8.   Mellau – 11 stycznia 1987 (slalom) – 3. miejsce

* wspólnie z   Maria Rosa Quario

PrzypisyEdytuj

  1. a b Tlałka - Mogore - Długosz Małgorzata. Polski Komitet Olimpijski. [dostęp 2018-04-02].
  2. Wojciech Szatkowski: Małgorzata i Dorota Tlałkówny. www.archiwum.watra.pl. [dostęp 2018-04-02].
  3. Uroczyste wręczenie odznaczeń na gali 100-lecia PZN. skijumping.pl, 2019-09-23.
  4. Fundacja Integracji Przez Sport Handicap Zakopane. [dostęp 2018-04-02].