Otwórz menu główne

Małgorzata Tracz

polska aktywistka miejska, polityczka, polonistka, wykładowca uniwersytecki

Małgorzata Elżbieta Tracz (ur. 8 grudnia 1985 w Bolesławcu[2]) – polska działaczka społeczna, aktywistka miejska, polityk, polonistka i wykładowca uniwersytecki. Od 2015 przewodnicząca (w ramach parytetu wraz z drugim przewodniczącym) proekologicznej Partii Zieloni, posłanka na Sejm RP IX kadencji, wiceprzewodnicząca klubu parlamentarnego Koalicji Obywatelskiej.

Małgorzata Elżbieta Tracz
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 8 grudnia 1985
Bolesławiec
Przewodnicząca Partii Zieloni[1]
Okres od 2015
Przynależność polityczna Partia Zieloni
Poprzednik Agnieszka Grzybek
Posłanka na Sejm RP IX kadencji
Okres od 2019
Przynależność polityczna Partia Zieloni
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

Wykształcenie i praca zawodowaEdytuj

Od 2005 związana z Wrocławiem. Uzyskała licencjat ze stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie Wrocławskim, na którym ukończyła także studia magisterskie z filologii polskiej[2]. Została na tej uczelni jako prowadząca zajęcia. Prowadziła galerię sztuki, pracowała w korporacji jako specjalistka, zajęła się organizacją szkoleń[2].

Działalność społeczna i publicystycznaEdytuj

 
Małgorzata Tracz razem ze współprzewodniczącym Markiem Kossakowskim podczas happeningu w 2018

Zaangażowana w ogólnopolskie i lokalne inicjatywy ekologiczne oraz społeczne, zajmując się w ich ramach walką ze smogiem, energetyką opartą o źródła odnawialne, zmianami klimatu i polityką miejską. Współzałożycielka Stowarzyszenia Aktywnych Społecznie „Trampolina”[2][3] oraz członkini rady programowej Kongresu Kobiet[2].

W 2015 należała do twórców (wraz z Mirosławą Stachowiak-Różecką z PiS, Tomaszem Owczarkiem z Wrocławskiego Ruchu Obywatelskiego, Waldemarem Bednarzem z Kukiz’15 i Sebastianem Lorencem z Bezpartyjnych Samorządowców) inicjatywy „Wrocławskie Referendum 2015”[4]; inicjatorzy nie zebrali jednak wymaganej liczby podpisów[5].

Członkini Stowarzyszenia Ekologicznego Eko-Unia, organizowała działania na rzecz ochrony Puszczy Białowieskiej[6][7]. Od czasu powstania w 2015 działaczka Dolnośląskiego Alarmu Smogowego[8]. W 2017 prowadziła kampanię w sprawie wsparcia uchwały antysmogowej dla Dolnego Śląska[8][9][10].

Brała udziała w protestach przeciwko pojawiającym się w latach 2016–2018 projektom zaostrzania przepisów dotyczących przerywania ciąży[11][12]. W 2017 zarzucono jej wykroczenie znieważenia Znaku Polski Walczącej (dotyczyło to użytego podczas protestów transparentu, na którym symbol zawierał naniesione znaki płci; symbol w tej formie był używany przez to środowisko od 2013)[13][14]. W sprawie tej została w 2018 ostatecznie uniewinniona przez sąd[15][16].

Współautorka publikacji Jak tworzyć Wrocław? Ruchów miejskich strategia dla Wrocławia[17] oraz Progresywna polityka zagraniczna[18]. Publikowała m.in. w „Zielonych Wiadomościach”[19] oraz „Krytyce Politycznej[20].

Działalność politycznaEdytuj

W latach 2006–2009 była aktywistką Stowarzyszenia Młoda Socjaldemokracja[21], w 2009 jako członkini sekretariatu krajowego tej organizacji[22]. W lutym 2014 dołączyła do Partii Zieloni, a w czerwcu tego samego roku wybrana przewodniczącą koła wrocławskiego, którym kierowała do maja 2015[21]. W lipcu 2014 została członkinią rady krajowej partii[23]. W 2014 startowała bez powodzenia z list Partii Zieloni w wyborach samorządowych do Rady Miejskiej Wrocławia[24]. W maju 2015 wybrana na przewodniczącą Partii Zieloni (w ramach parytetu z Adamem Ostolskim), w głosowaniu pokonując Annę Grodzką[25].

W wyborach parlamentarnych w 2015 kandydowała do Sejmu z listy Zjednoczonej Lewicy, uzyskując 14 542 głosy (10. wynik wśród kandydatów komitetu); koalicja jednak nie przekroczyła progu wyborczego i nie uzyskała mandatów[26]. W wyborach samorządowych w 2018 ubiegała się o funkcję prezydenta Wrocławia (dostała 1,35% głosów w pierwszej turze)[27] oraz ponownie o mandat radnej miejskiej[28].

W imieniu swojej partii zgłosiła jej akces do Koalicji Europejskiej, zawiązanej na wybory do Parlamentu Europejskiego w 2019[29]. Następnie z ugrupowaniem tym dołączyła do Koalicji Obywatelskiej[30]. W wyborach parlamentarnych w 2019 kandydowała z 2. miejsca listy KO do Sejmu w okręgu wyborczym nr 3 (Wrocław). Otrzymała 28 676 głosów i uzyskała mandat posłanki na Sejm RP IX kadencji[31]. Po wyborach została wiceprzewodniczącą klubu parlamentarnego Koalicji Obywatelskiej[32].

PrzypisyEdytuj

  1. W ramach parytetu z drugim równorzędnym przewodniczącym partii będącym mężczyzną (najpierw Adamem Ostolskim, następnie z Markiem Kossakowskim).
  2. a b c d e Małgorzata Tracz, mamprawowiedziec.pl [dostęp 2019-10-31].
  3. Dorota Wodecka, Małgorzata Tracz, liderka Zielonych, z mandatem do Sejmu. „Dla nas walka z kryzysem klimatycznym jest głównym postulatem”, wysokieobcasy.pl, 28 września 2019 [dostęp 2019-10-31].
  4. Kamil Wójkowski, Rywalizacja na referenda – walka o dobro Wrocławia?, tvp.pl, 10 czerwca 2015 [dostęp 2019-10-31].
  5. Malwina Gadawa, Nie będzie drugiego lokalnego referendum we Wrocławiu. Nie zebrano podpisów. Kto zawiódł?, gazetawroclawska.pl, 4 września 2015 [dostęp 2019-10-31].
  6. Bartosz Senderek, Napisali do Dutkiewicza, bo chcą zapobiec „rzezi drzew”, tuwrocław.pl, 7 stycznia 2017 [dostęp 2019-10-31].
  7. Tomasz Pajączek, Wrocławscy ekolodzy solidarni z obrońcami Puszczy Białowieskiej, onet.pl, 12 czerwca 2017 [dostęp 2019-10-31].
  8. a b „Dolny Śląsk się dusi!”. Biały marsz antysmogowy przeszedł przez Wrocław, wyborcza.pl, 24 kwietnia 2017 [dostęp 2018-04-09].
  9. Bartosz Senderek, Całkowity zakaz palenia węglem sprawi, że za 7 lat z Wrocławia zniknie smog, tuwrocław.pl, 24 marca 2017 [dostęp 2019-10-31].
  10. Michał Kazulo, Dolnośląski Alarm Smogowy: Mamy pomysł na walkę ze smogiem we Wrocławiu, radiowroclaw.pl, 24 marca 2017 [dostęp 2019-10-31].
  11. Tomasz Pajączek, „Czarny Piątek” także we Wrocławiu. Będzie protest pod Pręgierzem, onet.pl, 23 marca 2018 [dostęp 2019-10-31].
  12. Mateusz Kokoszkiewicz, „Biskup nie jest Bogiem”. Pikieta pod kurią przeciw zaostrzaniu przepisów aborcyjnych, wyborcza.pl, 18 marca 2018 [dostęp 2019-10-31].
  13. Za słynny transparent z „czarnego protestu” postawiono im zarzut „znieważenia” symbolu Polski Walczącej, wysokieobcasy.pl, 26 lipca 2017 [dostęp 2019-10-31].
  14. Staną przed sądem za transparent z 2013 roku. „Wcześniej nikt nie poczuł się obrażony”, wprost.pl, 16 czerwca 2017 [dostęp 2019-10-31].
  15. Sąd: Nie doszło do znieważenia znaku Polski Walczącej, dorzeczy.pl, 5 października 2017 [dostęp 2019-10-31].
  16. Dorota Gajos-Kaniewska, Sąd: transparent „Polka Nie-podległa” nie znieważa Znaku Polski Walczącej, rp.pl, 22 lutego 2018 [dostęp 2019-10-31].
  17. Jak tworzyć Wrocław? Ruchów miejskich strategia dla Wrocławia, Wrocław: Fundacja Global.Lab, 2016 [dostęp 2019-10-31].
  18. Progresywna polityka zagraniczna, Warszawa: Towarzystwo Benderowskie, 2017 [dostęp 2019-10-31].
  19. Tracz Małgorzata, zielonewiadomosci.pl [dostęp 2019-10-31].
  20. Małgorzata Tracz, Zjednoczenie lewicy? Tak, partnerskie i koalicyjne, krytykapolityczna.pl, 23 stycznia 2018 [dostęp 2019-10-31].
  21. a b Małgorzata Tracz, gazetawroclawska.pl [dostęp 2018-04-09].
  22. Po kongresie: Nowe władze wykonawcze SMS, lewica.pl, 4 maja 2009 [dostęp 2018-04-09].
  23. Nowe władze Partii Zieloni, partiazieloni.pl, 15 lipca 2014 [dostęp 2019-10-31].
  24. Wybory samorządowe 2014, pkw.gov.pl [dostęp 2019-10-31].
  25. Wrocławianka na czele Zielonych. Wygrała z Anną Grodzką, gazetawroclawska.pl, 1 czerwca 2015 [dostęp 2019-10-31].
  26. Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2015, pkw.gov.pl [dostęp 2019-10-31].
  27. Wybory samorządowe 2018, pkw.gov.pl [dostęp 2019-10-31].
  28. Wybory samorządowe 2018, pkw.gov.pl [dostęp 2019-10-31].
  29. Mateusz Kokoszkiewicz, Dlaczego Zieloni dołączyli do Koalicji Europejskiej? Małgorzata Tracz: Chcemy ekologicznej zmiany, wyborcza.pl, 19 lutego 2019 [dostęp 2019-10-31].
  30. Zieloni dołączają do KO. Liderka partii na „miejscu biorącym” we Wrocławiu, tuwroclaw.com, 30 lipca 2019 [dostęp 2019-10-31].
  31. Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2019, wybory.gov.pl [dostęp 2019-10-31].
  32. Lubnauer, Nowacka, Tracz, Poncyljusz, Nitras, Grupiński, Kierwiński wiceszefami klubu KO, onet.pl, 13 listopada 2019 [dostęp 2019-11-17].

Linki zewnętrzneEdytuj