Maślan pentylu

związek chemiczny

Maślan pentylu, maślan amylu – organiczny związek chemiczny z grupy maślanów, ester kwasu masłowego i pentanolu. Jest cieczą o zapachu moreli lub gruszek[3] i słodkim smaku. Występuje naturalnie w wielu owocach, m.in. w jabłkach, morelach, bananach, truskawkach, śliwkach czy owocach czerymoi i atemoi. Może zostać otrzymany w typowej reakcji estryfikacji z użyciem pentanolu i kwasu masłowego w obecności kwasu siarkowego[7]. Stosowany jako dodatek w produktach spożywczych i przy produkcji perfum[8].

Maślan pentylu
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C9H18O2
Masa molowa 158,24 g/mol
Wygląd bezbarwna ciecz[2] o zapachu moreli lub gruszek[3]
Identyfikacja
Numer CAS 540-18-1
PubChem 10890
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

PrzypisyEdytuj

  1. a b P-65.1.1.2.2, [w:] Henri A. Favre, Warren H. Powell, Nomenclature of Organic Chemistry. IUPAC Recommendations and Preferred Names 2013 (Blue Book), Royal Society of Chemistry, International Union of Pure and Applied Chemistry, 2014, s. 746, DOI10.1039/9781849733069-FP001, ISBN 978-0-85404-182-4.
  2. a b c d e f g Maślan pentylu (ZVG: 510514) (ang. • niem.) w bazie GESTIS, Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2017-02-16].
  3. a b Carboxylic Acids, Esters, and Amides, [w:] T.W. Graham Solomons, Craig B. Fryhle, Organic Chemistry, wyd. 10, John Wiley & Sons, [cop. 2011], s. 71, ISBN 978-0-470-40141-5.
  4. a b c d e CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 3-442, ISBN 978-1-4987-5429-3.
  5. n-Amyl butyrate, CAMEO Chemicals v. 2.7, National Oceanic and Atmospheric Administration [dostęp 2017-02-16] (ang.).
  6. Maślan pentylu (nr W205915) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2017-02-16]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  7. George A. Burdock, Fenaroli’s Handbook of Flavor Ingredients, wyd. 4, CRC Press, 2001, s. 74, ISBN 1-4398-6327-X.
  8. Ruth Winter, A Consumer’s Dictionary of Food Additives, wyd. 7, Crown/Archetype, 2007, s. 80, ISBN 0-307-45259-X.