Otwórz menu główne

Macedoniusz I (biskup Bizancjum)

Macedoniusz I - pierwszy raz został biskupem Konstantynopola po wygnaniu Pawła I w latach 342-348. Ustąpił, gdy patriarcha wrócił. Następnie, po jego śmierci w 350/351 ponownie objął katedrę i sprawował swą posługę aż do 360 r., kiedy to na synodzie sam został zesłany przez arian o nastawieniu fundamentalistycznym.

Jego poglądy teologiczne, szczególnie na temat Ducha Świętego, nie są dość sprecyzowane. Nie uznawał w pełni uchwał Soboru Nicejskiego I i zwalczał jego zwolenników.

Piętnaście lat po jego śmierci do jego nauczania odwołują się duchoburcy (pneumatomachowie) z Azji Mniejszej, zwani macedonianami, których duchowym przywódcą był Maratoniusz z Nikomedii.

BibliografiaEdytuj

Macedoniusz I, w: Słownik wczesnochrześcijańskiego piśmiennictwa, oprac. Jan Maria Szymusiak, Marek Starowieyski, Poznań 1971, s. 270.