Otwórz menu główne

Maciej Grzywaczewski

polski wydawca i producent filmowy, działacz opozycji demokratycznej w PRL

Maciej Grzywaczewski (ur. 17 listopada 1954 w Gdańsku) – polski producent filmowy, przedsiębiorca, wydawca, działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL, były dyrektor TVP1.

Maciej Grzywaczewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 listopada 1954
Gdańsk
Zawód, zajęcie przedsiębiorca, producent filmowy
Małżeństwo Bożena Rybicka-Grzywaczewska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

W latach 1975–1980 studiował historię filozofii na warszawskiej Akademii Teologii Katolickiej, z której został relegowany[1]. Od 1977 działał w organizacjach opozycyjnych, należał do kierownictwa Nurtu Niepodległościowego Andrzeja Czumy, następnie do Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W 1979 był sygnatariuszem i jednym z rzeczników Ruchu Młodej Polski. Zasiadał w kierownictwie Wydawnictwa im. Konstytucji 3 Maja, publikował w związanym ze środowiskiem RMP czasopiśmie drugiego obiegu „Bratniak”.

W 1980 brał udział w strajku w Stoczni Gdańskiej. Wspólnie z kolegą Arkadiuszem Rybickim spisał na tablicy 21 postulatów Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego. W 2003 tablica z postulatami została przez UNESCO wpisana na listę światowego dziedzictwa kulturalnego Pamięć Świata.

Po sierpniu 1980 zaangażował się w działalność NSZZ „Solidarność”, pracował w Komisji Krajowej związku. Po wprowadzeniu stanu wojennego pozostawał kilka miesięcy w ukryciu. Pracował następnie w wytwórni biżuterii, a w latach 1984–1988 przebywał na emigracji we Francji, gdzie rozpoczął działalność w branży filmowej.

W 1988 został dyrektorem agencji filmowej ProFilm, a w 1990 należał do fundatorów Video Studio Gdańsk. Był producentem Festiwalu Polskich Wideoklipów Yach Film, a w 1999 jednym z organizatorów Fundacji Centrum Solidarności.

W latach 2004–2006 pełnił funkcję dyrektora Programu I TVP, od 2007 wchodzi w skład zarządu firmy produkującej programy telewizyjne, ATM Grupa S.A., od 2008 jako wiceprezes. Jest również wiceprzewodniczącym Rady Programowej Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.

Życie prywatneEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

27 września 2009 za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za działalność na rzecz przemian demokratycznych, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Łukasz Kamiński, Grzegorz Waligóra (wybór, wstęp i oprac.), Kryptonim „Pegaz”. Służba Bezpieczeństwa wobec Towarzystwa Kursów Naukowych 1978–1980, Warszawa 2008, s. 33
  2. Ordery z okazji Jubileuszu 30-lecia powołania Ruchu Młodej Polski. prezydent.pl, 27 września 2009.

BibliografiaEdytuj