Maciej Kuroń

polski dziennikarz i publicysta kulinarny

Maciej Kuroń (ur. 8 marca 1960 w Warszawie, zm. 25 grudnia 2008 w Izabelinie) – polski kucharz, dziennikarz, publicysta kulinarny, prezenter programów telewizyjnych o tematyce kulinarnej. Syn Grażyny i Jacka Kuroniów[1].

Maciej Kuroń
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1960
Warszawa
Data i miejsce śmierci 25 grudnia 2008
Izabelin
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski w Warszawie
Zawód, zajęcie kucharz, dziennikarz, publicysta kulinarny
Narodowość polska
Rodzice ojciec: Jacek Kuroń
matka: Grażyna Kuroń
Dzieci Jan, Jakub, Kacper, Grażyna
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób Macieja Kuronia i jego matki na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

ŻyciorysEdytuj

Dzieciństwo i wczesna młodośćEdytuj

Laureat olimpiady historycznej, planował studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, co uniemożliwiła decyzja ówczesnego ministra szkolnictwa wyższego. Ostatecznie w październiku 1979 rozpoczął studia na Wydziale Historycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie[2].

Lata 80. XX wiekuEdytuj

Po strajkach Sierpnia 1980 i powstaniu Solidarności był inicjatorem powołania niezależnej organizacji studenckiej w Olsztynie. W dniach 18–19 października 1980 r. uczestniczył w zjeździe założycielskim w Warszawie[3]. Jako delegat olsztyńskiej WSP wchodził w skład Ogólnopolskiego Komitetu Założycielskiego, i to wedle jego pomysłu nowa, opozycyjna wobec władz komunistycznych, organizacja młodzieżowa przyjęła nazwę „Niezależne Zrzeszenie Studentów[4].

Stan wojenny (1981–1983)Edytuj

W 1981 był jednym z głównych organizatorów strajków studenckich na WSP – w dniach: 25–27 lutego i 23 listopada – 11 grudnia 1981. Po ogłoszeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 został internowany w Białołęce[4] i bezpośrednio po tym relegowany z uczelni[5]. W tym czasie jego pełnomocnikiem z ramienia studenckiej komisji zajmującej się pomocą dla osób represjonowanych w okresie stanu wojennego był ówczesny student III roku na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Robert Gwiazdowski[6]. Po stanie wojennym wyjechał do USA, kształcił się w The Culinary Institute of America[7].

Gospodarz programów kulinarnychEdytuj

Był autorem kilku książek kucharskich, w tym Kuchni polskiej. Kuchni Rzeczypospolitej wielu narodów[8]. Należał do Stowarzyszenia Wolnego Słowa[9]. W telewizji prowadził programy kulinarne: Niebo w gębie w WOT, Gotuj z Kuroniem i Kuroń raz w TVN oraz teleturniej kulinarny Graj z Kuroniem w TVP1[10]. W 1998 został uhonorowany nagrodą Wiktora[11].

Życie prywatneEdytuj

Miał żonę Joannę i czworo dzieci: Jana, Jakuba, Kacpra i Grażynę[10].

Śmierć i pogrzebEdytuj

Zmarł nagle 25 grudnia 2008 w swoim domu w Izabelinie koło Warszawy[12] z powodu ciężkiej niewydolności krążenia. 7 stycznia 2009 został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[13] (kwatera 85-2-10)[14]. W dniu pogrzebu „za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce oraz za zaangażowanie w kształtowanie społecznych postaw Polaków” został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[15][16].

PrzypisyEdytuj

  1. Maciej Kuroń nie żyje. gazeta.pl, 2008-12-25. [dostęp 2008-12-25].
  2. Byłem laureatem olimpiady historycznej, a to automatycznie dawało mi miejsce na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Powinienem się tam dostać. Ówczesny minister edukacji robił jednak wszystko, abym tam nie trafił. W końcu przedstawiono mi propozycję studiów w Olsztynie na WSP. Trafiłem w te piękne strony w październiku 1979 r. Byłem z innej planety - Rozmowa z Maciejem Kuroniem, Gazeta Wyborcza (Olsztyn) 13.03.2001.
  3. J. Sikorski: Galopem przez stulecia: Olsztyn 1353–2003. Olsztyn: Edytor „Wers”, 2003, s. 197–198. ISBN 83-919110-0-4.
  4. a b Jerzy Necio „Sportowcy” i „Olimpijczyk”- trening na esbeckich warunkach „Debata” luty 2010
  5. 13 grudnia 1981r. zostałem internowany w Białołęce. Automatycznie zostałem również relegowany z uczelni. Jaki był powód? Nikt by nie zgadł. Oficjalnie zarzucono mi, że nie stawiam się na zajęcia. Kupa śmiechu! Byłem z innej planety - Rozmowa z Maciejem Kuroniem Gazeta Wyborcza (Olsztyn) 13.03.2001.
  6. Wywiad udzielony w audycji PR1 Polskiego Radia „Nieznani znani”; 10.02.2019.
  7. Wspomnienie o Macieju Kuroniu. wyborcza.pl, 2008-12-26. [dostęp 2010-05-08].
  8. D. Szyller: Zmarł Maciej Kuroń. dziennik.pl, 2008-12-25. [dostęp 2010-11-15].
  9. Lista członków SWS. sws.org.pl. [dostęp 2010-05-08].
  10. a b Maciej Kuroń – strona autora. jsantorski.pl. [dostęp 2009-01-07].
  11. Maciej Kuroń nie żyje. onet.pl, 2008-12-25. [dostęp 2011-02-15].
  12. Ł. Szewczyk: Maciej Kuroń nie żyje. media2.pl, 2008-12-25. [dostęp 2010-05-08].
  13. G. Miecznikowski: Warszawa pożegnała Macieja Kuronia. gazeta.pl, 2009-01-07. [dostęp 2010-05-08].
  14. Cmentarz Stare Powązki: GAJA BORUCKA KUROŃ, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-12-10].
  15. M.P. z 2009 r. nr 29, poz. 416 [dostęp 2011-02-15]
  16. Pożegnanie Macieja Kuronia. prezydent.pl, 2009-01-07. [dostęp 2010-05-08].

Linki zewnętrzneEdytuj