Otwórz menu główne

Madame Satã – film z 2002 roku wyreżyserowany przez Karima Aïnouza produkcji brazylijsko-francuskiej, przedstawiający historię Madame Satã, legendarnego brazylijskiego przestępcy, drag queen i mistrza capoeiry.

Madame Satã
Gatunek biograficzny, dramat
Rok produkcji 2002
Data premiery Ziemia 19 maja 2002
Polska 1 lutego 2008
Kraj produkcji  Brazylia
 Francja
Język portugalski
Czas trwania 105 min
Reżyseria Karim Aïnouz
Scenariusz Karim Aïnouz
Sérgio Machado
Główne role Lázaro Ramos
Marcelia Cartaxo
Flavio Bauraqui
Muzyka Bruno Bertoli
Marcos Suzano
Sacha Amback
Zdjęcia Walter Carvalho
Scenografia Marcos Pedroso
Produkcja Walter Salles
Mauricio Andrade Ramos
Marc Beauchamps
Dystrybucja AP Manana

ObsadaEdytuj

FabułaEdytuj

Akcja filmu rozgrywa się w latach 30. i 40. XX wieku, w Lapie, biednej dzielnicy Rio de Janeiro zamieszkanej głównie przez złodziei i prostytutki. Główny bohater, João Francisco dos Santos jest ulicznym bandytą. Marzy o tym, by występować na scenie. Oskarżony niesłusznie o kradzież trafia na 6 miesięcy do więzienia za stawianie oporu policji. Po wyjściu z więzienia zaczyna występować w barze jako drag queen, tworząc postać Madame Satã.

Głosy krytykówEdytuj

Paweł T. Felis ("Gazeta Wyborcza")[1]:

Gęsty, mroczny i fascynujący portret nietuzinkowego człowieka, który ostentacyjnie nie chciał dać się zaszufladkować.

Łukasz Maciejewski ("Dziennik")[2]:

Karim Ainouz w imponującym debiucie prowadzi widza śmierdzącymi rynsztokami do brudnych melin, gdzie kwitnie rozpusta, prosto w lata 30. ubiegłego wieku.
"Madame Sata" można oglądać jak reportaż ze świata nieuporządkowanego, nieskładnego, jakby niedopracowanego. Świata, w którym refleksję wyparły instynkty, intuicja, prawo do życia w zgodzie z własną naturą. Nawet za cenę ośmieszenia i pogardy. Bezkompromisowość bohatera rymuje się z narracyjną odwagą reżysera, który nie zmusza do moralnych ocen tego podejrzanego środowiska, woli grać na emocjach widza. To obraz, który albo się kupuje od pierwszej chwili, albo – w tym samym momencie – odrzuca. W filmowym świecie Karima Ainouz krytyczny dystans jest ostatnią z cnót, które mogłyby zostać użyte.

Agnieszka Jakimiak ("Kino")[3]:

"Madame Satã" nie różniłaby się zapewne od konwencjonalnych biografii wielkich twórców-outsiderów, ujmowanych w schemacie "przez ciernie do gwiazd", gdyby nie kilka zasadniczych elementów, które zmieniają cały obraz. To przede wszystkim stylizacja, obejmująca nie tylko brudne, ale kuszące uliczki Lapy, najniebezpieczniejszej dzielnicy Rio, czy wnętrza obskurnych klubów, przesyconych tytoniowym dymem i fetorem płynącego strumieniami alkoholu. Specyficzna maniera przejawia się też w wystudiowanym aktorstwie.
Oko kamery okazuje się niezawodne w wydobywaniu najbardziej znaczących detali – cekiny, błyszcząca kurtyna, lufa pistoletu mają do odegrania niebłahą rolę.
Wielką zasługą Ainouza jest też unikanie łatwych usprawiedliwień dla bohatera. W "Madame Satã" brak ckliwych wątków trudnego dzieciństwa.

PrzypisyEdytuj

  1. Paweł T. Felis. Madame Satã. „Co jest grane (dodatek do "Gazety Wyborczej")”. 1 lutego 2008. s. 3. 
  2. Łukasz Maciejewski: Macho i seksowna diwa w jednym. 2008-02-01.
  3. Agnieszka Jakimiak. Madame Satã. „Kino”. Luty 2008. 2. s. 76. 

NagrodyEdytuj

  • najlepszy film na MFF Chicago 2002
  • najlepszy reżyser na MFF Biarritz 2002
  • najlepszy film, najlepszy scenariusz, najlepsze zdjęcia, najlepszy aktor na Festiwalu Filmów Iberoamerykańskich, Huelva 2002
  • nagroda specjalna jury, najlepszy aktor (Lázaro Ramos) na MFF São Paulo 2002
  • nagroda za najlepszą reżyserię, nagroda specjalna dla najlepszego debiutu na Festiwalu Nowego Kina Latynoamerykańskiego 2002
  • 55. MFF Cannes: udział w sekcji konkursowej Un Certain Regard, 2002

Linki zewnętrzneEdytuj