Otwórz menu główne

Johnnie Mae Young (ur. 12 marca 1923 w Sand Springs, zm. 14 stycznia 2014 w Columbii) – amerykańska wrestlerka i trenerka wrestlerek znana lepiej pod swoim pseudonimem ringowym jako Mae Young. W latach 40. i 50. była znana dzięki swojej osobowości heela i rywalizacji z Mildred Burke. Do jej osiągnięć należą między innymi bycie inauguracyjną posiadaczką mistrzostwa NWA Florida Women's Championship i bycie pierwszą amerykańską wrestlerką, która występowała w Japonii po II wojnie światowej. Wytrenowała między innymi wieloletnią mistrzynię kobiet NWA i WWF, The Fabulous Moolah. Po wieloletniej przerwie znów zaczęła występować jako wrestlerka w programach WWF/WWE od 1999. Razem z The Fabulous Moolah stanowiła przeważnie element komediowy tych programów. Ku jej pamięci WWE od 2017 organizuje coroczny turniej kobiet Mae Young Classic.

Mae Young
Mae Young po 1999
Mae Young po 1999
Imię i nazwisko Johnnie Mae Young
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1923
Sand Springs, Oklahoma
Data i miejsce śmierci 14 stycznia 2014
Columbia, Karolina Południowa
Kariera wrestlera
Pseudonimy
ringowe
Mae Young
Wzrost 163 cm[1]
Masa ciała 82 kg[1]
Zapowiadany z Sand Springs, Oklahoma[2]
Debiut 1941

Młodość i wykształcenieEdytuj

Johnnie Mae Young urodziła się 12 marca 1923 w Sand Springs w stanie Oklahoma. Byłą najmłodsza spośród ośmiorga rodzeństwa. Jej ojciec opuścił jej rodzinę, gdy byłą młoda[3].

Chodziła do liceum w Tulsa w stanie Oklahoma. Była członkinią szkolnej drużyny zapaśniczej i mistrzynią w softballu. Ukończyła liceum w wieku 15 lat[2].

Kariera wrestlerskaEdytuj

Zaczęła karierę wrestlerską w 1941. Deklarowała, że pierwszą walkę stoczyła w 1939, ale nie została ona udokumentowana[3][4]. Przez większość kariery odgrywała rolę oszukującego heela i skutecznie podburzała publiczność[3]. Kreując swoją postać inspirowała się Gorgeous George'em[4]. Była pierwszą posiadaczką mistrzostwa NWA Florida Women's Championship, które zdobyła w 1951, pokonując Corę Combs[5]. Przez wiele lat rywalizowała z pionierką kobiecego wrestlingu Mildred Burke[3]. Obie zawodniczki były pierwszymi amerykańskimi zawodniczkami, które wystąpiły w Japonii po II wojnie światowej[2].

Największa amerykańska organizacja wrestlingu WWE[2] i amerykański dziennik The New York Times[3] uznają ją za pierwszą amerykańską mistrzynię świata[2] (NWA United States Women's Championship). Tytuł ten zdobyła przed 3 lipca 1968, ale jego uznanie było sporne[6].

Przez kilkadziesiąt lat zajmowała się trenowaniem zawodniczek wrestlingu. Wspólnie z Mildred Burke wytrenowała między innymi The Fabulous Moolah, najdłużej panującą mistrzynię kobiet uznawaną przez NWA (jako posiadaczka NWA Women's Championship) i WWE (jako posiadaczka WWE Women’s Championship). Innym jej uczniem był Ric Drasin[2].

W 1999, po wieloletniej przerwie, pojawiła się wraz z The Fabulous Moolah w WWF SmackDown. Od tej pory obie wiekowe kobiety stanowiły przeważnie element komediowy w programach WWF, a później WWE[7]. W 2000 Mae Young wygrała konkurs bikini na Royal Rumble. W 2004 została przyłączona do galerii sławy Professional Wrestling Hall of Fame, a w 2008 przez Pata Pattersona do WWE Hall of Fame[3]. W 2012 ona i Mark Henry byli ekranową parą. Ich wątek zwiększyło urodzenie dłoni przez Mae Young w tysięcznym odcinku WWE Raw[8].

ŚmierćEdytuj

 
Nagrobek Mae Young

Zmarła 14 stycznia 2014[3] w Columbii w Karolinie Południowej. Została pochowana na cmentarzu Greenlawn Memorial Park w Columbii[9]. Ku jej pamięci od 2017 WWE organizuje coroczny turniej kobiet Mae Young Classic, przeznaczony dla zawodniczek spoza WWE[10][11].

Mistrzostwa i osiągnięciaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Mae Young, Cagematch.net [dostęp 2019-03-31] (ang.).
  2. a b c d e f Mae Young, WWE [dostęp 2019-03-31] (ang.).
  3. a b c d e f g h William Yardley, Mae Young, Unladylike Wrestler Who Loved to Be Hated, Dies at 90, „The New York Times”, 16 stycznia 2014, ISSN 0362-4331 [dostęp 2019-03-31] (ang.).
  4. a b Mae Young, Online World of Wrestling [dostęp 2019-03-30] (ang.).
  5. NWA Florida Women's Title, Wrestling-Titles.com [dostęp 2019-03-31] (ang.).
  6. NWA Florida Women's Title, Wrestling-Titles.com [dostęp 2019-03-31] (ang.).
  7. Pat Laprade, Dan Murphy, Sisterhood of the Squared Circle: The History and Rise of Women’s Wrestling, ECW Press, 11 kwietnia 2017, ISBN 978-1-77305-014-0 [dostęp 2019-03-29] (ang.).
  8. Siddharth Srinivasan, 5 worst storylines in WWE in recent times, www.sportskeeda.com, 30 września 2013 [dostęp 2019-03-31] (ang.).
  9. Mae Young (ang.). Find A Grave.
  10. Mae Young Classic Finale results: The Pirate Princess sails into the history books, WWE [dostęp 2019-03-31] (ang.).
  11. Mae Young Classic, WWE [dostęp 2019-03-31] (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj