Magdalena Fręch

polska tenisistka

Magdalena Fręch (ur. 15 grudnia 1997 w Łodzi) – polska tenisistka, reprezentantka kraju w rozgrywkach Pucharu Federacji, wielokrotna mistrzyni Polski seniorów[1][2][3][4].

Magdalena Fręch
Ilustracja
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 15 grudnia 1997
Łódź
Wzrost 171 cm
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Trener Andrzej Kobierski
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 1 WTA 125K, 5 ITF
Najwyżej w rankingu 108 (27 września 2021)
Australian Open 1R (2018)
Roland Garros 2R (2018)
Wimbledon 2Q (2021)
US Open 1R (2019)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 209 (19 czerwca 2017)

Fręch zwyciężyła w czterech singlowych i deblowych turniejach rangi ITF. 27 września 2021 awansowała na najwyższą pozycję w singlu w karierze – 108., zaś 19 czerwca 2017 miała najlepsze miejsce w deblu – 209.

Kariera tenisowaEdytuj

Kariera juniorskaEdytuj

Fręch swoją karierę tenisową rozpoczęła w wieku 6 lat. W rozgrywkach juniorskich zadebiutowała podczas turnieju w Poznaniu w sierpniu 2011 roku, gdzie w pierwszej rundzie przegrała z Darją Kasatkiną 2:6, 1:6. Pierwszy znaczący sukces osiągnęła w trakcie turnieju w Szawle, gdzie w grze podwójnej dziewcząt w parze z Justyną Pająk dotarła do finału tego turnieju. Kolejnym ważnym osiągnięciem było dotarcie do ćwierćfinału gry pojedynczej podczas turnieju w Gdyni. W marcu 2013 roku podczas turnieju w Trnawie dotarła do finału w grze pojedynczej, pokonując w finale Annę Vrbenską 6:1, 6:3, osiągając tym samym pierwszy tytuł na kortach juniorskich. W styczniu 2014 roku podczas Międzynarodowych Mistrzostwach Czech Juniorów dotarła do finału gry podwójnej w parze z Rosjanką Anastasiją Nefedową. Swoją karierę juniorską zakończyła udziałem w US Open 2015, gdzie w grze pojedynczej przegrała w 2. rundzie z Walendini Gramatikopulu, natomiast w grze podwójnej dziewcząt odpadła w 1. rundzie. 21 września 2015 roku osiągnęła najwyższą pozycję w rankingu juniorskim – 332.

Kariera seniorskaEdytuj

2012Edytuj

Swoją karierę zawodową rozpoczęła od udziału w turnieju rangi ITF w Antalyi w kwietniu 2012 roku, przegrywając w trzeciej rundzie kwalifikacji do drabinki głównej turnieju. Swój debiut w drabince głównej turnieju ITF zanotowała w maju 2012 roku podczas turnieju w Warszawie, gdzie w pierwszej rundzie pokonała Aleksandrę Buczyńską, przegrywając w 2. rundzie z Caitlin Whoriskey 2:6, 1:6. Do końca roku próbowała swoich sił w kilku turniejach o puli nagród 10 oraz 25 tysięcy dolarów, nie przechodząc eliminacji. W grudniu 2012 roku przebrnęła z sukcesem eliminacje do drabinki głównej w turnieju w Antalyi, przegrywając w 2. rundzie z Ksenią Pałkiną 2:6, 0:6.

2013Edytuj

Sezon 2013 w karierze seniorskiej rozpoczęła dopiero w kwietniu, otrzymując od organizatorów dziką kartę w kwalifikacjach do turnieju rangi WTA Tour BNP Paribas Katowice Open przegrywając w 1. rundzie z Rumunką Ralucą Olaru 0:6, 3:6. Fręch wystąpiła również w parze z Katarzyną Pyką w grze podwójnej turnieju w Katowicach oddając walkowerem mecz parze Marta Domachowska i Alicja Rosolska. Był to debiut w rozgrywkach z cyklu WTA Tour zarówno w singlu i deblu. W maju dotarła do ćwierćfinału gry pojedynczej w turnieju o puli nagród 10 tysięcy dolarów w Szarm el-Szejk przegrywając w nim z Başak Eraydın 2:6, 1:6. Równocześnie dochodząc do ćwierćfinału gry podwójnej tej imprezy w parze z Dagmarą Baskovą. W czerwcu przebrnęła kwalifikacje do turnieju o puli nagród 25 tysięcy dolarów w Ystad przegrywając w 1. rundzie z Cornelią Lister. W lipcu otrzymała od organizatorów turnieju w Toruniu dziką kartę do turnieju głównego gry pojedynczej, przegrywając w 1. rundzie z Margalitą Czachnaszwili 4:6, 3:6. Do listopada brała udział w turniejach niższej rangi nie przechodząc do ćwierćfinału tych imprez. W połowie listopada dotarła do ćwierćfinału gry pojedynczej turnieju w Zawadzie przegrywając w nim z późniejszą triumfatorką Kateřiną Siniakovą.

Sezon 2013 zakończyła na 775. miejscu w rankingu WTA w grze pojedynczej.

2014Edytuj

Sezon 2014 rozpoczęła w marcu od udziału w turnieju w Heraklionie dochodząc do ćwierćfinału tej imprezy, przegrywając w nim z późniejszą triumfatorką Deniz Khazaniuk 4:6, 6:4, 6:7(2). Dzięki zwycięstwu w mistrzostwach Polski, otrzymała dziką kartę do turnieju singlowego rangi WTA Katowicach. W pierwszej rundzie przegrała z Yvonne Meusburger 3:6, 1:6. W deblu wystartowała w turnieju głównym razem z Zuzanną Maciejewską, lecz w pierwszym meczu przegrały z parą Shūko Aoyama i Renata Voráčová 1:6, 3:6. W maju dotarła do ćwierćfinału gry pojedynczej w Zielonej Górze oraz do półfinału gry podwójnej w parze z Maciejewską. Próbowała swoich sił w kilku turniejach o puli nagród 25 tysięcy dolarów, otrzymując od organizatorów dziką kartę w turnieju w La Marsa. W pierwszej rundzie oddała mecz przez krecz przy wyniku 1:6, 0:2 rywalizując z Izabełłą Szinikową. W lipcu dzięki dzikiej karcie wzięła udział w turnieju o puli nagród 50 tysięcy dolarów w Sobocie, ulegając w pierwzsej rundzie Renacie Voráčovej 2:6, 2:6. W październiku dotarła do półfinału turnieju w Hamamatsu przegrywając w nim z Junri Namigatą 1:6, 3:6.

Sezon 2014 zakończyła na 520. miejscu w rankingu WTA w grze pojedynczej oraz 631. miejscu w grze podwójnej.

2015Edytuj

Sezon 2015 rozpoczęła od udziału w kwalifikacjach do turnieju głównego w Andrézieux-Bouthéon, przegrywając w pierwszej rundzie z Kristýną Plíškovą. W 2015 roku tytuł mistrzyni kraju ponownie pozwolił jej na występ w turnieju rangi WTA w Katowicach. W spotkaniu pierwszej rundy uległa An-Sophie Mestach 3:6, 1:6. W deblu razem z Katarzyną Kawą w pierwszej rundzie pokonały Ralucę Olaru i Wierę Zwonariową 7:6(7), 7:6(5), zaś w ćwierćfinale przegrały z Nadiją i Ludmyłą Kiczenok 4:6, 6:4, 10–12. W maju z sukcesem przebrnęła kwalifikacje do turnieju w Fukuoce, gdzie w pierwszej rundzie turnieju głównego przegrała z Junri Namigatą 3:6, 3:6. W lipcu dotarła do finału gry podwójnej w parze z Kathariną Lehnert w Toruniu przegrywając w nim z parą Ekaterine Gorgodze i Sopia Szapatawa 4:6, 4:6. W sierpniu dzięki dzikiej karcie wystąpiła w turnieju w Sobocie o puli nagród 75 tysięcy dolarów przegrywając w pierwszej rundzie z Rominą Oprandi 7:6(6), 2:6, 6:7(4).

Sezon 2015 zakończyła na 490. miejscu w rankingu WTA w grze pojedynczej oraz 419. miejscu w grze podwójnej.

2016Edytuj

Sezon 2016 rozpoczęła od występu w turnieju w Daytona Beach przegrywając w drugiej rundzie z Natalją Wichlancewą 3:6, 4:6. W marcu dotarła do finału gry pojedynczej w Nishitamie, pokonując w nim Mai Minokoshi 7:5, 6:4. Był to pierwszy tytuł singlowy w karierze Fręch. W kwietniu Fręch zadebiutowała w rozgrywkach Fed Cup przeciwko reprezentacji Chińskiego Tajpej. Rozegrała dwa mecze w grze pojedynczej, wygrała z Lee Ya-hsuan 4:6, 6:0, 6:2, przegrała natomiast z Hsu Ching-wen 2:6, 6:4, 3:6. W maju dotarła do półfinału turnieju w Båstad dochodząc do półfinału tej imprezy. W czerwcu dotarła do ćwierćfinału w Surbiton o puli nagród 50 tysięcy dolarów, przegrywając w nim ze Stéphanie Foretz 6:2, 3:6, 5:7. W kolejnym turnieju w Ystad dotarła do półfinału w grze pojedynczej. Podczas turnieju w Ołomuńcu dotarła do półfinału gry podwójnej w parze z Pernillą Mendesovą. W sierpniu dotarła do półfinału w Middelkerke, przegrywając w nim z Walendini Gramatikopulu. We wrześniu wzięła udział w eliminacjach do turnieju rangi WTA w Seulu, przegrywając w pierwszej rundzie z Eri Hozumi 0:6, 4:6. Podczas turnieju w Toyocie dotarła do ćwierćfinału tej imprezy, przegrywając z Shiho Akitą 3:6, 6:3, 4:6. W połowie grudnia wzięła udział w turnieju rangi ITF o puli nagród 100 tysięcy dolarów w Dubaju, przegrywając w drugiej rundzie kwalifikacji z Patty Schnyder 1:6, 2:6.

Sezon 2016 zakończyła na 291. miejscu w rankingu WTA w grze pojedynczej oraz 509. miejscu w grze podwójnej.

2017Edytuj

Sezon 2017 rozpoczęła od imprezy w Stuttgarcie przegrywając w drugiej rundzie gry pojedynczej. W kolejnym turnieju z sukcesem przechodząc kwalifikacje wzięła udział w turnieju w Andrezieux-Boutheon, przegrywając w drugiej rundzie z Ivaną Jorović 4:6, 1:6. Fręch w lutym ponownie wzięła udział w rozgrywkach Fed Cup. Wystąpiła jedynie w meczu deblowym w parze z Paulą Kanią, przeciwko reprezentantkom Gruzji. W kwietniu dotarła do finału gry podwójnej w Croissy-Beaubourg o puli nagród 60 tysięcy dolarów w parze z Manon Arcangioli, przegrywając w nim z parą Wiera Łapko i Polina Monowa 3:6, 4:6. Podczas turnieju w Stambule o puli nagród 60 tysięcy dolarów dotarła do półfinału tej imprezy, przegrywając w nim z Başak Eraydın 3:6, 2:6. W maju podczas turnieju w Båstad osiągnęła półfinał tej imprezy. W czerwcu Fręch zdobyła tytuł gry podwójnej w Manchesterze o puli nagród 100 tysięcy dolarów w parze z An-Sophie Mestach, pokonując w finale Chang Kai-chen i Marinę Erakovic 6:4, 7:6(5). W lipcu wzięła udział w kwalifikacjach do turnieju głównego rangi WTA w Bukareszcie. Pokonała w nich Anastasiję Piwowarową 6:2, 6:0, Varatchaya Wongteanchai 6:3, 6:4 oraz Tenę Lukas 6:4, 7:5, dzięki czemu zakwalifikowała się po raz pierwszy w karierze do drabinki głównej turnieju rangi WTA. W pierwszej rundzie spotkała się z Danką Kovinić i po trzysetowym pojedynku przegrała 3:6, 7:5, 3:6. Następnie wzięła udział w zawodach rangi ITF w Hechingen, gdzie dotarła do ćwierćfinału, w którym uległa Tamarze Korpatsch 2:6, 2:6. Zagrała również w turnieju tej samej rangi w Lipsku, ostatecznie triumfując w finale nad Richèl Hogenkamp 6:2, 7:6(3). Tydzień później wygrała turniej rangi ITF w Brunszwiku, w finale pokonując Olgę Saez Larrę 6:1, 2:6, 7:6(3).

2018Edytuj

Sezon 2018 rozpoczęła od udziału w kwalifikacjach do Australian Open. W pierwszej rundzie kwalifikacji wygrała z Miyu Katō 6:4, 6:3. W drugiej rundzie pokonała Sofję Żuk 6:3, 4:6, 6:2. W trzeciej rundzie wygrała z Kaylą Day 6:3, 6:0 i tym samym zadebiutowała po raz pierwszy w drabince głównej Wielkiego Szlema. W 1. rundzie głównej drabinki przegrała z Carlą Suárez Navarro 7:5, 6:3.

Historia występów wielkoszlemowychEdytuj

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczejEdytuj

Turniej 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A 1R Q1 Q1 A 0 / 1 0 – 1
French Open A A A A A 2R Q1 Q1 Q3 0 / 1 1 – 1
Wimbledon A A A A A Q1 Q1 NH Q2 0 / 0 0 – 0
US Open A A A A A Q1 1R A Q1 0 / 1 0 – 1
Ranking na koniec roku 1008 493 459 321 166 151 198 156 0 / 3 1 – 3

Występy w grze podwójnejEdytuj

Turniej 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 Tytuły Z-P
Australian Open A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A A A A A A A NH A 0 / 0 0 – 0
US Open A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Ranking na koniec roku 642 418 542 251 425 870 0 / 0 0 – 0

Występy w grze mieszanejEdytuj

Magdalena Fręch nigdy nie startowała w rozgrywkach gry mieszanej podczas turniejów wielkoszlemowych.

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2021
WTA 1000 (1000)
WTA 1000 (900)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Finały turniejów WTA 125K seriesEdytuj

Gra pojedyncza 1 (1–0)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 8 sierpnia 2021 Concord Twarda   Renata Zarazúa 6:3, 7:6(4)

Finały turniejów rangi ITFEdytuj

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75/80 000 $
turnieje z pulą nagród 50/60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza 6 (4–2)Edytuj

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Przeciwniczka Wynik
Zwyciężczyni 1. 21/03/2016 Nishitama 10 000 Twarda   Mai Minokoshi 7:5, 6:4
Zwyciężczyni 2. 20/08/2017 Lipsk 25 000 Ceglana   Richèl Hogenkamp 6:2, 7:6(3)
Zwyciężczyni 3. 27/08/2017 Brunszwik 25 000 Ceglana   Olga Sáez Larra 6:1, 2:6, 7:6(3)
Finalistka 1. 15/10/2017 Óbidos 25 000 Dywanowa   Irina Chromaczowa 1:6, 6:4, 4:6
Finalistka 2. 22/10/2017 Óbidos 25 000 Dywanowa   Anna Kalinska 3:6, 3:6
Zwyciężczyni 4. 12/01/2020 Bendigo 25 000 Twarda   Patricia Maria Țig walkower
Zwyciężczyni 5. 05/09/2021 Praga 60 000 Ceglana   Tereza Smitková 6:2, 6:1

Gra podwójna 7 (4–3)Edytuj

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Partnerka Przeciwniczki Wynik
Finalistka 1. 29/06/2015 Toruń 25 000 Ceglana   Katharina Lehnert   Ekaterine Gorgodze
  Sopia Szapatawa
4:6, 4:6
Finalistka 2. 27/03/2017 Croissy-Beaubourg 60 000 Twarda (hala)   Manon Arcangioli   Wiera Łapko
  Polina Monowa
3:6, 4:6
Zwyciężczyni 1. 18/06/2017 Manchester 100 000 Trawiasta   An-Sophie Mestach   Chang Kai-chen
  Marina Erakovic
6:4, 7:6(5)
Zwyciężczyni 2. 21/10/2018 Joué-lès-Tours 25 000 Twarda (hala)   Bibiane Schoofs   Miriam Kolodziejová
  Jesika Malečková
5:7, 6:2, 10–3
Finalistka 3. 13/09/2020 Saint-Malo 60 000 Ceglana   Viktorija Golubic   Paula Kania
  Katarzyna Piter
2:6, 4:6
Zwyciężczyni 3. 24/10/2020 Macon 80 000 Twarda   Katarzyna Kawa   Francesca Di Lorenzo
  Jamie Loeb
7:5, 6:1
Zwyciężczyni 4. 07/11/2020 Charleston 100 000 Ceglana   Katarzyna Kawa   Astra Sharma
  Majar Szarif
4:6, 6:4, 10–2

Puchar FederacjiEdytuj

Gra pojedynczaEdytuj

Rok Runda Data i miejsce Przeciwnik Nawierzchnia Rywal Zwycięstwo/Porażka Rezultat
2016 Grupa światowa II Play-off 16–17 kwietnia 2016
Inowrocław, Polska
  Chińskie Tajpej (1:4) Twarda (hala) Lee Ya-hsuan Zwycięstwo 4:6, 6:0, 6:2
Hsu Ching-wen Porażka 2:6, 6:4, 3:6
2018 Europa/Afryka Grupa I 7–10 lutego 2018
Tallinn, Estonia
  Austria (2:1) Twarda (hala) Melanie Klaffner Porażka 3:6, 4:6
  Łotwa (1:2) Anastasija Sevastova Porażka 1:6, 2:6
  Turcja (2:1) Ayla Aksu Zwycięstwo 6:2, 6:1
  Bułgaria (2:0) Izabełła Szinikowa Zwycięstwo 7:5, 6:4
2019 6–9 lutego 2019
Zielona Góra, Polska
  Ukraina (2:1) Kateryna Kozłowa Zwycięstwo 3:6, 7:5, 6:2

Gra podwójnaEdytuj

Rok Runda Data i miejsce Przeciwnik Nawierzchnia Partnerka Rywalki Zwycięstwo/Porażka Rezultat
2017 Europa/Afryka Grupa I 8–11 lutego 2017
Tallinn, Estonia
  Gruzja (2:1) Twarda (hala) Paula Kania Oksana Kalasznikowa
Sopia Szapatawa
Porażka walkower
2020 Europa/Afryka Grupa I 5–8 lutego 2020
Esch-sur-Alzette, Luksemburg
  Turcja (3:0) Maja Chwalińska Ayla Aksu
İpek Öz
Zwycięstwo 6:3, 6:4

PrzypisyEdytuj

  1. Magdalena Fręch Mistrzynią Polski 2015 !. [dostęp 2016-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-16)].
  2. Rafał Smoliński: Magdalena Fręch i Igor Bujdo mistrzami Polski w tenisie ziemnym (pol.). Sportowe Fakty, 2014-08-03. [dostęp 2017-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-16)].
  3. MP – 94 Narodowe Mistrzostwa Polski Kobiet i Mężczyzn (pol.). Polski Związek Tenisowy. [dostęp 2020-07-19].
  4. MP – 95 Narodowe Mistrzostwa Polski Kobiet i Mężczyzn (pol.). Polski Związek Tenisowy. [dostęp 2021-07-16].

BibliografiaEdytuj