Magorzyca (Gorce)

(Przekierowano z Magorzyca (Beskid Wyspowy))

Magorzyca (881 m) – szczyt pomiędzy masywem Gorca a Kiczorą Kamienicką. Znajduje się 900 m na północ od Nowej Polany i stanowi porośniętą lasem, niewybitną kulminację grzbietu[1]. Nazwa góry jest pochodzenia wołoskiego, podobnie jak okoliczne Kiczora i Przysłop, co może świadczyć o kolonizacji wołoskiej w tej części Gorców. Na mapach turystycznych góra oraz znajdujący się na jej północno-wschodnich stokach przysiółek Szczawy Magorzyca błędnie nazywane są "Magurzyca" lub "Magórzyca"[2].

Magorzyca
Ilustracja
Widok z Gorca Troszackiego
Państwo  Polska
Pasmo Gorce, Karpaty
Wysokość 881 m n.p.m.
Położenie na mapie Gorców, Pienin, Beskidu Sądeckiego
Mapa lokalizacyjna Gorców, Pienin, Beskidu Sądeckiego
Magorzyca
Magorzyca
Ziemia49°35′23,1″N 20°15′21,3″E/49,589750 20,255917

Na grzbiecie Magorzycy znajdują się polany, z których rozciąga się widok w kierunku Beskidu Wyspowego, Sadeckiego i Niskiego. Stoki góry są w większości porośnięte lasem. W części zachodniej góra Magorzyca odwadniana jest przez potoki Czerwonka i Rybi, dopływy rzeki Kamienicy, a we wschodniej i północnej przez dopływy potoku Głębieniec.

Magorzyca znajduje się poza granicami Gorczańskiego Parku Narodowego, na granicy z jego otuliną. Południowa i zachodnia cześć masywu Magorzycy znajduje się w obszarze Natura 2000, Ostoja Gorczańska. Z Nowej Polany prowadzi nieznakowana ścieżka, wiodąca grzbietem i polanami do przysiółka Magorzyca i dalej do Szczawy[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Instytut Ochrony Środowiska [dostęp 2019-08-19] (pol.).
  2. Cieszkowski, Luboński Paweł, Gorce – przewodnik dla prawdziwego turysty, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2004, ​ISBN 83-89188-19-8
  3. Gorce. Mapa turystyczna 1:50 000, Kraków: Compass, 2007, ​ISBN 978-83-89165-39-8