Maksymilian Stanisławski

Maksymilian Stanisławski (ur. 1807, zm. 24 sierpnia 1881 w Bochni) – jeden z dowódców, podoficerów – 11 pułku piechoty liniowej powstania listopadowego, współorganizator powstania krakowskiego, proboszcz w Iwoniczu, w Lubzinie, w gminie Ropczyce, kawaler Srebrnego Krzyża Virtuti Militari. – 14 Lipca 1831 roku[1].

Maksymilian Stanisławski
Data urodzenia 1807
Data śmierci 24 sierpnia 1884
Proboszcz w Iwoniczu
Okres sprawowania 1841–45
Proboszcz w Lubzinie
Okres sprawowania 1849–1870
Wyznanie chrześcijańskie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Diecezja tarnowska
Prezbiterat 1830
Maksymilian Stanisławski
podoficer
Data urodzenia 1807
Data i miejsce śmierci 1884
Bochnia
Przebieg służby
Lata służby ok. 1830-1849
Siły zbrojne Armia Rzeczypospolitej
Stanowiska Uczestnik ,podoficer powstania listopadowego
Główne wojny i bitwy Powstanie listopadowepowstanie krakowskie-współorganizator.
Późniejsza praca Proboszcz
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari

Był szwagrem i przyjacielem burmistrza Bochni Józefa Turka, Naczelnika Gwardii Narodowej w 1848 r. Jako kleryk tarnowskiego seminarium brał udział w powstaniu listopadowym. Za bohaterskie czyny odznaczony został krzyżem Virtuti Militari. Po powstaniu, mimo przeszkód i kłopotów z powodu powstańczej działalności, uzyskał święcenia kapłańskie. W latach 40. XIX wieku uczestniczył w działaniach konspiracyjnych, mających doprowadzić do kolejnego powstania, czemu przeszkodziła tzw. rzeź galicyjska. Z powodu konspiracyjnej działalności był represjonowany przez Kościół. Gdy był proboszczem w Iwoniczu 1841–45, był prześladowany przez rząd austriacki i zmuszony do opuszczenia tych terenów. Przeniósł się na probostwo – w latach 1849–1870 był proboszczem w parafii pw. św. Mikołaja w miejscowości Lubzina[2]. Zmarł 24 sierpnia 1881 roku. Jego tablica znajduje się w kościele w Iwoniczu, natomiast grobowiec na cmentarzu w Bochni.

PrzypisyEdytuj

  1. [1] Strona Stankiewicze.com
  2. [2] Strona parafii św Mikołaja w Lubzinie