Otwórz menu główne
Malarstwo białego człowieka (wydanie pierwsze)

Malarstwo białego człowieka – ośmiotomowe dzieło Waldemara Łysiaka wydane w latach 1997–2000 nakładem wydawnictwa Kurpisz (tom 1) i Exlibris (pozostałe tomy). Autor przedstawia dzieje malarstwa od Giotta di Bondone do Gustave’a Courbeta. Narracja autora obfituje w liczne dygresje o charakterze literackim; większość rozdziałów poświęcona jest poszczególnym malarzom i ich dwóm lub trzem wybranym obrazom.

Od 2009 roku nakładem wydawnictwa Nobilis ukazuje się nowe 10-tomowe wydanie dzieła, wzbogacone przez autora treściowo oraz ikonograficznie[1].

  • T. 9. – 2012. – Malarstwo biało-czerwone, t. 1. – Rozdz. 1–10 (Polski portret męski, Polskie sceny rodzajowe, Polska głusza, Polska insurekcja, Polski król, Polska miłość, Polski pejzaż, Polskie muzykowanie, Polski akt, Polski cesarz)
  • T. 10. – 2013. – Malarstwo biało-czerwone, t. 2. – Rozdz. 11–20 (Polski portret żeński, Polskie dziecko, Polska kobiecość, Polskie łowy, Polska wieś, Polska Madonna, Polska weduta, Polska bajka, Polski autoportret, Polska szarża)

Wybrane recenzjeEdytuj

  • Andrzej Buller, Obcując z „Malarstwem białego człowieka”. „Najwyższy Czas!” 1998 nr 11 s. X; Pismo PG 1998 nr 5 s. 37–38.
  • Dorota Jarecka, Radości białego człowieka. „Gazeta Wyborcza” 1997 nr 275 s. 18.
  • Anna Poppek, Pogoń za Łysiakiem. „Tygodnik Solidarność” 1997 nr 22 s.12.
  • Jacek Skoczowski, Malarz białego człowieka. Rozmowa z Waldemarem Łysiakiem. „Najwyższy Czas!” 1997 nr 51–52 s. XI.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Waldemar Łysiak, Malarstwo białego człowieka, t. 1, wyd. Kurpisz, Warszawa 1991, ​ISBN 83-86600-75-6​.