Mamed Chalidow

polski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA)

Mamed Chalidow[a][2], także jako Mamed Khalidov[b] (ros. Мамед Магомедович Халидов, Mamied Magomedowicz Chalidow; ur. 17 lipca 1980 w Groznym) – polski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA) pochodzenia czeczeńskiego, międzynarodowy mistrz KSW w wadze półciężkiej z 2009 oraz w wadze średniej z 2015, reprezentant Polski. Od 10 października 2020 ponowny mistrz KSW w wadze średniej.

Mamed Chalidow
Ilustracja
Mamed Chalidow w 2015
Data i miejsce urodzenia 17 lipca 1980
Grozny, ZSRR
Obywatelstwo  ZSRR (1980–1991)
 Rosja (od 1992)
 Polska (od 2010)
Wzrost 183 cm
Masa ciała 83,9 (2014)[1] kg
Styl walki MMA
Kategoria wagowa średnia
Klub Arrachion MMA Olsztyn
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 44
Zwycięstwa 35
Przez nokauty 15
Przez poddania 16
Przez decyzje 4
Porażki 7
Remisy 2
Nieodbyte 0
  1. Bilans walk aktualny na 10 października 2020.

ŻyciorysEdytuj

Życie prywatneEdytuj

W 1997 roku wraz z grupą Czeczenów trafił do Polski. Języka polskiego uczył się we Wrocławiu. Po ukończeniu kursu językowego wyjechał do Olsztyna, gdzie ukończył studia na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim na kierunku zarządzanie i administracja[3]. 21 grudnia 2010 roku otrzymał polskie obywatelstwo[4].

Jest praktykującym muzułmaninem, w związku z czym nie trenuje w okresie ramadanu i nie toczy walk przez około 2 miesiące po nim[5][6]. Żonaty z Polką, Ewą, z którą ma dwóch synów[7]. Jest kuzynem innego polskiego zawodnika MMA pochodzenia czeczeńskiego, Asłambieka Saidowa[8].

Kariera sportowaEdytuj

Pierwszy kontakt ze sztukami walki miał w Groznym, gdy w wieku 13 lat zaczął trenować karate. Po przyjeździe do Olsztyna trenował taekwondo, zapasy i boks[3]. W zawodowych mieszanych sztukach walki startuje od 2004 roku. Reprezentując klub Arrachion MMA Olsztyn, zdobył międzynarodowe mistrzostwo Polski w MMA w kategoriach do 85 i 90 kg. W 2007 roku związał się z organizacją Konfrontacja Sztuk Walki (KSW).

W 2008 roku podpisał kontrakt z amerykańską organizacją EliteXC na 4 walki w wadze półciężkiej (do 205 funtów). 10 października 2008, w swoim amerykańskim debiucie na gali ShoXC, pokonał przez techniczny nokaut Jasona Guidę. W czasie walki złamał palec u prawej ręki[9]. Kolejne występy w Ameryce nie doszły do skutku z powodu zawieszenia działalności przez EliteXC z powodów finansowych.

Chalidow powrócił do KSW. Swoją pierwszą walkę po wyleczeniu kontuzji stoczył 15 maja 2009 w Warszawie na gali KSW XI z Brazylijczykiem Danielem Acacio. Znokautował go w 70. sekundzie walki, zostając pierwszym w historii międzynarodowym mistrzem KSW[10].

W styczniu 2009 roku podpisał kontrakt na trzy walki z japońską organizacją World Victory Road. Zadebiutował 7 listopada na gali Sengoku 11 w walce przeciwko mistrzowi tej organizacji w wadze średniej, Brazylijczykowi Jorge Santiago. Chalidow wygrał przez TKO w pierwszej rundzie (uderzenia w parterze)[11]. 7 marca 2010 roku doszło do walki rewanżowej, której stawką był tym razem pas mistrzowski. Chalidow przegrał na punkty (47–48, 47–48, 47–49). Była to jego pierwsza porażka od 2005 roku[12].

Podczas gali KSW XIII stoczył swoją pierwszą walkę w obronie pasa międzynarodowego mistrza KSW w wadze półciężkiej. Jego rywalem był Japończyk Ryuta Sakurai. Po trzech 5-minutowych rundach i 3-minutowej dogrywce sędziowie orzekli remis, tym samym Chalidow zachował tytuł.

 
Chalidow na gali KSW XVI, 21 maja 2011

30 grudnia 2010 roku w Tokio stoczył swoją trzecią walkę dla WVR. Pokonał Japończyka Yuki Sasaki przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie ciosami w parterze[13].

W marcu 2011 roku zwakował pas KSW w wadze półciężkiej. Powodem było zejście Chalidowa do kategorii średniej.

19 marca 2011 roku wystąpił w Warszawie podczas gali KSW XV. Pierwotnie jego przeciwnikiem miał być Matt Lindland, a potem Thales Leites, jednak obaj wycofali się z powodu kontuzji. Ostatecznie Chalidow zmierzył się z innym byłym zawodnikiem UFC, Jamesem Irvinem. Pojedynek został zakontraktowany w limicie 87 kg, jednak Amerykanin w dniu oficjalnego ważenia ważył 91 kg[14]. Mimo to Chalidow zgodził się podjąć walkę i pokonał rywala w 33 sekundy przez poddanie[15]. Do planowanej konfrontacji z Lindlandem doszło dwa miesiące później, podczas KSW XVI. Chalidow odniósł kolejne szybkie zwycięstwo przed czasem – walka została rozstrzygnięta przez techniczne poddanie, gdy Amerykanin stracił przytomność wskutek duszenia gilotynowego[16].

26 listopada 2011 roku na gali KSW XVII Chalidow miał stoczyć pojedynek z byłym zawodnikiem PRIDE i WEC, Paulo Filho, ale z powodu problemów zdrowotnych Brazylijczyka nowym przeciwnikiem polskiego zawodnika został ogłoszony Jesse Taylor – Amerykanin mający na swoim koncie występy w Strikeforce oraz UFC[17]. Chalidow po raz kolejny wygrał przez poddanie w pierwszej rundzie, tym razem za pomocą dźwigni na staw kolanowy (otrzymał potem bonus finansowy za „poddanie wieczoru”)[18]. 12 maja 2012 roku na gali KSW XIX, w Atlas Arena w Łodzi, znokautował Rodneya Wallace’a już w pierwszej rundzie oraz kolejny raz otrzymał bonus finansowy – tym razem za „nokaut wieczoru[19].

1 grudnia na gali KSW XXI miał zmierzyć się z Holendrem Melvinem Manhoefem, który z powodu kontuzji nogi zrezygnował z podjęcia walki[20]. Na jego miejsce został zakontraktowany pochodzący z Hawajów Kendall Grove. Mamed ostatecznie wygrał pojedynek w drugiej rundzie poddając swojego rywala dźwignią na staw skokowy, doznając kontuzji, m.in. złamania palca u ręki. Do pojedynku Chalidow vs Manhoef w końcu doszło na gali KSW 23 (8 czerwca 2013) w limicie wagowym 87 kg. Mamed zwyciężył pochodzącego z Surinamu Holendra zmuszając go do poddania się na skutek założonego duszenia gilotynowego w pierwszej rundzie.

28 listopada 2015 na KSW 33 znokautował Michała Materlę w 31 sekundzie pojedynku, odbierając mu tym samym tytuł mistrzowski KSW wagi średniej.

27 maja 2016 wygrał walkę z Turkiem Azizem Karaoglu w wyniku kontrowersyjnego werdyktu sędziowskiego[21].

11 Marca 2017 zadebiutował w organizacji Absolute Championship Berkut na gali numer 54 w Manchesterze wygrywając przez TKO w 22 sekundzie walki. Była to pierwsza walka Chalidowa poza organizacją KSW od 30 grudnia 2010[22].

27 maja 2017 podczas gali KSW 39 która miała miejsce na Stadionie Narodowym pokonał jednogłośnie na punkty mistrza KSW wagi półśredniej Borysa Mańkowskiego. Walka nie miała statusu mistrzowskiego[23].

3 marca 2018, na gali KSW 42 w Łodzi stoczył swój drugi super fight, tym razem z mistrzem kategorii półciężkiej Tomaszem Narkunem w limicie do 92 kg. Pojedynek przegrał w 3 rundzie przez poddanie duszeniem trójkątnym[24].

30 lipca 2018, podczas konferencji prasowej przed KSW 45 zwakował pas wagi średniej federacji KSW[25].

1 grudnia 2018 podczas KSW 46 stoczył rewanżowy pojedynek z Tomaszem Narkunem, walkę tę przegrał przez jednogłośną decyzję sędziów[26]. Podczas wywiadu po walce z dziennikarzem PolsatuMateuszem Borkiem poinformował o swojej decyzji o zakończeniu sportowej kariery[27]. 8 lipca 2019 roku Chalidow za pomocą mediów społecznościowych ogłosił powrót do MMA[28]. 7 grudnia 2019 na gali KSW 52: Race, przegrał jednogłośnie na punkty z mistrzem KSW w wadze średniej Scottem Askhamem. Mamed po walce ogłosił chęć toczenia dalszych walk dla organizacji[29].

10 października 2020 podczas gali KSW 55, w rewanżowym boju o pas mistrzowski wagi średniej znokautował Scotta Askhama w pierwszej rundzie 36 sekundy. Chalidow tym samym stał się ponownym mistrzem w wadze średniej[30]. 3 dni później został nagrodzony bonusem w kategorii Nokaut Wieczoru gali KSW 55[31]. 13 lutego 2021 na gali Heraklesy Polskiego MMA 2020 otrzymał statuetkę w kategorii Nokaut Roku[32].

OsiągnięciaEdytuj

Mieszane sztuki walki:

  • 2006: międzynarodowy mistrz Polski Full Contact Prestige w kat. 85 kg
  • 2007: międzynarodowy mistrz Polski Full Contact Prestige w kat. 90 kg

Grappling:

  • 2005: Mistrzostwa Polski w Submission Fightingu – 2. miejsce w kat. -87,9 kg[33]
  • 2007: ADCC Polish Trials – 1. miejsce w kat. -87,9 kg[34]

Lista zawodowych walk w MMAEdytuj

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Limit Uwagi
  KSW 2021   84 kg Obrona pasa mistrzowskiego KSW w wadze średniej
Wygrana 35-7-2   Scott Askham (19-4) KO (wysokie kopnięcie na głowę z wyskoku i ciosy pięściami) 1 0:36 KSW 55: Askham vs. Khalidov 2 10.10.2020   Łódź 84 kg Maint Event, Zdobył pas mistrzowski KSW w wadze średniej, bonus za nokaut wieczoru
Przegrana 34-7-2   Scott Askham (18-4) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW 52: Race 07.12.2019   Gliwice 85 kg main event, limit umowny do -85 kg
Przegrana 34-6-2   Tomasz Narkun (15-2) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW 46: Narkun vs. Khalidov 2 01.12.2018   Gliwice 92 kg superfight, bonus za walk wieczoru
Przegrana 34-5-2   Tomasz Narkun (14-2) Poddanie (duszenie trójkątne) 3 1:18 KSW 42: Khalidov vs. Narkun 03.03.2018   Łódź 92 kg superfight, bonus za walkę wieczoru
Wygrana 34-4-2   Borys Mańkowski (19-5-1) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW 39: Colosseum 27.05.2017   Warszawa 82 kg superfight, bonus za walkę wieczoru
Wygrana 33-4-2   Luke Barnatt (12-3) TKO (prawy sierpowy i uderzenia w stójce) 1 0:21 ACB 54: Supersonic 11.03.2017   Manchester 84 kg
Wygrana 32-4-2   Aziz Karaoglu (9-6) Decyzja (większościowa) 3 5:00 KSW 35: Khalidov vs. Karaoglu 27.05.2016   Gdańsk 84 kg obronił pas mistrzowski KSW w wadze średniej
Wygrana 31-4-2   Michał Materla (22-4) TKO (ciosy pięściami) 1 0:31 KSW 33: Materla vs. Khalidov 28.11.2015   Kraków 84 kg zdobył pas mistrzowski KSW w wadze średniej
Wygrana 30-4-2   Brett Cooper (20-10) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW 29: Reload 06.12.2014   Kraków 84 kg
Wygrana 29-4-2   Maiquel Falcão (32-5) Poddanie (dźwignia na staw łokciowy) 1 4:52 KSW 27: Cage Time 17.05.2014   Gdańsk 84 kg bonus za poddanie wieczoru
Wygrana 28-4-2   Ryuta Sakurai (24-17-6) Poddanie (duszenie trójkątne nogami) 1 2:01 KSW 25: Khalidov vs. Sakurai 2 07.12.2013   Wrocław 84 kg
Wygrana 27-4-2   Melvin Manhoef (27-10-1) Poddanie (duszenie gilotynowe) 1 2:09 KSW 23: Królewskie Rozdanie 08.06.2013   Gdańsk 87 kg bonus za poddanie wieczoru, Chalidow przekroczyl limit wagowy o 3 kg
Wygrana 26-4-2   Kendall Grove (18-10) Poddanie (dźwignia na staw skokowy) 2 3:27 KSW 21: Ostateczne Wyjaśnienie 01.12.2012   Warszawa 85 kg bonus za poddanie wieczoru
Wygrana 25-4-2   Rodney Wallace (12-4) KO (cios pięścią) 1 1:55 KSW 19: Pudzianowski vs. Sapp 12.05.2012   Łódź 85 kg bonus za nokaut wieczoru
Wygrana 24-4-2   Jesse Taylor (20-7) Poddanie (dźwignia na staw kolanowy) 1 1:42 KSW 17: Zemsta 26.11.2011   Łódź 85 kg bonus za poddanie wieczoru
Wygrana 23-4-2   Matt Lindland (22-8) Techniczne poddanie (duszenie gilotynowe) 1 1:35 KSW 16: Khalidov vs. Lindland 21.05.2011   Gdańsk 85 kg
Wygrana 22-4-2   James Irvin (15-8) Poddanie (dźwignia na staw łokciowy) 1 0:33 KSW 15: Współcześni Gladiatorzy 19.03.2011   Warszawa 87 kg
Wygrana 21-4-2   Yuki Sasaki (22-18-1) TKO (ciosy pięściami) 1 2:22 WVR Presents: Soul of Fight 30.12.2010   Tokio 84 kg
Remis 20-4-2   Ryuta Sakurai (20-15-5) Remis 4 3:00 KSW 13: Kumite 07.05.2010   Katowice 95 kg obronił mistrzostwo KSW w wadze półciężkiej
Przegrana 20-4-1   Jorge Santiago (21-8) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 WVR Presents: Sengoku 12 07.03.2010   Tokio 84 kg walka o mistrzostwo Sengoku w wadze średniej
Wygrana 20-3-1   Jorge Santiago (21-7) TKO (ciosy pięściami) 1 2:45 WVR Presents: Sengoku 11 07.11.2009   Tokio 84 kg
Wygrana 19-3-1   Daniel Acacio (17-7) KO (ciosy pięściami) 1 1:10 KSW 11: Khalidov vs. Acacio 15.05.2009   Warszawa 95 kg zdobył mistrzostwo KSW w wadze półciężkiej
Wygrana 18-3-1   Jason Guida (17-18) TKO (ciosy pięściami) 2 4:53 ShoXC: Elite Challenger Series 10.10.2008   Hammond 93 kg
Remis 17-3-1   Daniel Tabera (12-1-2) Remis 3 5:00 KSW Extra 13.09.2008   Dąbrowa Górnicza 95 kg
Wygrana 17-3   Valdas Pocevičius (19-16-3) Poddanie (duszenie gilotynowe) 1 0:51 KSW 9 09.05.2008   Warszawa
Wygrana 16-3   Petr Ondruš (3-2) TKO (kontuzja ręki) 2 5:00 KSW Eliminacje 2 29.03.2008   Wrocław
Wygrana 15-3   Dave Dalgliesh (25-16-2) Poddanie (dźwignia na staw łokciowy) 1 1:53 KSW 8 10.11.2007   Warszawa
Wygrana 14-3   Martin Zawada (18-3) Poddanie (dźwignia na staw skokowy) 1 4:22 KSW Eliminacje 15.09.2007   Wrocław
Wygrana 13-3   Igor Pokrajac (13-4) Poddanie (dźwignia na staw kolanowy) 2 0:55 Boxing Explosion 2 02.08.2007   Zagrzeb
Wygrana 12-3   Alexander Stefanović (1-1) TKO (ciosy pięściami) 1 3:01 KSW 7 02.06.2007   Warszawa debiut w KSW
Wygrana 11-3   Tor Troéng (2-0) Poddanie (duszenie trójkątne) 1 4:47 Full Contact Prestige 3 27.02.2007   Poznań 90 kg zdobył międzynarodowe mistrzostwo Polski FCP
Wygrana 10-3   Michał Garnys (0-0) Poddanie (ciosy pięściami) 3 1:52 Extreme Cage 2 19.11.2006   Warszawa
Wygrana 9-3   Raszyd Magomiedow (0-0) Poddanie (duszenie trójkątne) 1 2:45 President’s Cup 02.09.2006   Grozny
Wygrana 8-3   Jacek Buczko (11-3) KO (ciosy pięściami) 1 4:52 Full Contact Prestige 2 08.04.2006   Poznań 85 kg zdobył międzynarodowe mistrzostwo Polski FCP
Wygrana 7-3   Andrzej Kosecki (0-1) Poddanie (duszenie trójkątne) 1 2:53 Extreme Cage 1 05.03.2006   Warszawa
Wygrana 6-3   Paweł Kryś (0-0) TKO (ciosy pięściami) 1 1:40 Full Contact Prestige 15.01.2006   Poznań
Wygrana 5-3   Andre Reinders (3-0-1) KO (ciosy pięściami) 1 4:01 MMA Sport 3 15.10.2005   Warszawa 83 kg półfinał turnieju, Chalidow nie wystąpił w finale z powodu kontuzji
Wygrana 4-3   Danielius Razmus (10-5) Poddanie (dźwignia na staw łokciowy) 1 1:46 MMA Sport 3 15.10.2005   Warszawa 83 kg ćwierćfinał turnieju
Przegrana 3-3   Valdas Pocevičius (22-7-3) Poddanie (duszenie zza pleców) 1 3:15 Shooto Lithuania – Gladiators 2 22.09.2005   Wilno
Wygrana 3-2   Adam Skupień (0-0) KO (kopnięcie okrężne w głowę) 1 0:05 MMA Sport 2 28.05.2005   Poznań 83 kg
Wygrana 2-2   Marek Krajewski (0-0) Poddanie (dźwignia na staw kolanowy) 1 1:53 MMA Sport 1 18.03.2005   Warszawa 83 kg
Wygrana 1-2   Paweł Klimkiewicz (0-0) Decyzja (jednogłośna) 2 5:00 Shidokan Poland Gala 05.12.2004   Warszawa
Przegrana 0-2   Gražvydas Smailys (5-2) Poddanie (duszenie zza pleców) 1 1:54 Shooto Lithuania – Gladiators 29.09.2004   Wilno
Przegrana 0-1   Nerijus Valiukevičius (2-2) TKO 1 4:49 Shooto Lithuania – Bushido King 18.05.2004   Wilno debiut w MMA

Filmografia[35]Edytuj

Inne informacjeEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Po przyjęciu polskiego obywatelstwa sam zawodnik uznaje formę Mamed Chalidow za właściwą i obowiązującą: Kaukaski wojownik podbił serca Polaków (pol.). przegladsportowy.pl, 2013-06-05. [dostęp 2013-06-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-08)].
  2. Zatrudniająca go polska organizacja Konfrontacja Sztuk Walki przedstawia go w anglojęzycznej transkrypcji Mamed Khalidov.

PrzypisyEdytuj

  1. Wyniki ważenia przed galą KSW 27: Cage Time. [dostęp 2014-05-16].
  2. Zapis dźwiękowy wywiadu z Chalidowem, w którym wyjaśnia on pisownię własnego imienia i nazwiska. mmarocks.pl. [dostęp 15 kwietnia 2012]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-20)].
  3. a b Jacek Niedźwiedzki. Fruwa w powietrzu, rozdaje ciosy. „Gazeta Olsztyńska”, 18 czerwca 2007. 
  4. Мамед Халидов to od dziś Mamied Chalidow, Polak. sport.wm.pl, 21 grudnia 2010. [dostęp 2010-12-21].
  5. Mamed zamiast trenować przed walkami, zaczął post (pol.). olsztyn.gazeta.pl, 2011-08-01. [dostęp 2011-11-19].
  6. Chalidow: Ramadan ważniejszy od MMA (pol.). przegladsportowy.pl, 2011-05-18. [dostęp 2011-11-19].
  7. Mikołaj Podolski: Żona Khalidova na celowniku internautów. Bo przeszła na islam. NaTemat.pl. [dostęp 2015-11-28].
  8. Rafał Moks kontra Aslambka Saidova na gali KSW 17. mmarocks.pl, 15 września 2011. [dostęp 17 listopada 2011].
  9. Brian Knapp: Herman Smashes Schall in ShoXC. sherdog.com, 11 października 2008. [dostęp 2009-05-11].
  10. Tomasz Marciniak: Khalidov Knocks Out Acacio at KSW 11 (ang.). sherdog.com, 16 maja 2009. [dostęp 2009-05-16].
  11. Mamed Khalidov w Sengoku! Pierwsza walka z mistrzem Jorge Santiago!. 13 października 2009. [dostęp 2009-10-13].
  12. MMA. Mamed Khalidov przegrał z mistrzem federacji Sengoku (pol.). sport.pl, 7 marca 2010. [dostęp 2010-03-07].
  13. Sengoku: Soul of Fight – wyniki. mmarocks.pl, 30 grudnia 2010. [dostęp 2010-12-30].
  14. KSW 15 – wyniki ważenia. mmarocks.pl, 18 marca 2011. [dostęp 20 marca 2011].
  15. KSW 15 – wyniki i relacja. mmarocks.pl, 20 marca 2011. [dostęp 20 marca 2011].
  16. KSW 16 – wyniki i relacja. mmarocks.pl, 21 maja 2011. [dostęp 22 maja 2011].
  17. Jesse Taylor zamiast Filho dla Mameda Chalidowa na KSW 17. mmarocks.pl, 21 listopada 2011.
  18. Bonusy za KSW 17 (pol.). mmarocks.pl, 1 grudnia 2011.
  19. Bonusy dla zawodników za galę KSW19 (pol.). konfrontacja.pl, 2012-05-15.
  20. KSW 21. Mamed Khalidov bez rywala. Melvin Manhoef doznał kontuzji (pol.). mmania.pl, 2012-11-21.
  21. KSW 35: Kontrowersyjne zwycięstwo Khalidova. Chciał oddać pas Karaoglu!. polsatsport.pl, 2016-05-28. [dostęp 2016-05-28].
  22. ACB 54: Khalidov vs Barnatt – relacja i wyniki z gali. mmarocks.pl, 2017-03-10. [dostęp 2017-03-14].
  23. KSW 39: Colosseum – wyniki na żywo. mmarocks.pl, 2017-05-27. [dostęp 2017-05-28].
  24. KSW 42: Khalidov odklepał! Narkun zwycięzcą walki wieczoru, Polsat Sport [dostęp 2019-02-09] (pol.).
  25. Mamed Chalidow wakuje pas | KSW, „Onet Sport”, 30 lipca 2018 [dostęp 2018-08-05] (pol.).
  26. KSW 46: Tomasz Narkun drugi raz pokonuje Mameda Khalidova – InTheCage.pl, „InTheCage.pl”, 1 grudnia 2018 [dostęp 2018-12-03] (pol.).
  27. Mamed Khalidov ogłosił zakończenie kariery! – InTheCage.pl, „InTheCage.pl”, 1 grudnia 2018 [dostęp 2018-12-03] (pol.).
  28. Rafał Hałada, Gwiazda polskiego MMA Mamed Khalidov wznawia karierę!, Polski sport.pl, 8 lipca 2019 [dostęp 2019-07-08] (pol.).
  29. Nieudany powrót Mameda Chalidowa. Sędziowie byli jednomyślni, Sport.pl [dostęp 2019-12-08] (pol.).
  30. KSW 55: Mamed Khalidov nokautuje Scotta Askhama kosmicznym kopnięciem! Nowy-stary mistrz! [WIDEO], MMA PL, 10 października 2020 [dostęp 2020-10-10] (pol.).
  31. KSW, KSW 55: Bonusy, 13 października 2020.
  32. Polsatsportpl, Heraklesy polskiego MMA 2020: Poznaliśmy laureatów. Błachowicz i Khalidov nagrodzeni - Polsat Sport, www.polsatsport.pl [dostęp 2021-02-15] (pol.).
  33. BJJ | JUDO | ZAPASY | SF | Strona Medaliści – GrapplerINFO, grapplerinfo.pl [dostęp 2018-11-01] (pol.).
  34. Vortal BUDO :: Zobacz temat – ADCC Europe News, budo.net.pl [dostęp 2017-11-25].
  35. Mamed Chalidow, Filmweb [dostęp 2019-01-11] (pol.).
  36. 11 listopada, ZAMIESZKI? Nie, Mamed Khalidov pokazał, jak powinno się świętować (pol.). gwizdek24.se.pl, 2012-11-13.
  37. Mamed Khalidov i Borys Mańkowski w „Tylko Jeden” - Polsat.pl, www.polsat.pl [dostęp 2020-04-30] (pol.).

Linki zewnętrzneEdytuj