Otwórz menu główne

Manfred Kaltz

niemiecki piłkarz

Manfred Kaltz (ur. 6 stycznia 1953 w Ludwigshafen am Rhein) – były niemiecki piłkarz występujący na pozycji bocznego obrońcy. Srebrny medalista MŚ 1982. Długoletni zawodnik Hamburger SV.

Manfred Kaltz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1953
Ludwigshafen am Rhein, RFN
Wzrost 186 cm
Pozycja obrońca
Kariera juniorska
Lata Klub
1960–1968 VfL Neuhofen
1968–1970 TuS Altrip
1970–1971 Hamburger SV
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1971–1989 Hamburger SV 568 (76)
1989 Girondins Bordeaux 1 (0)
1989–1990 FC Mulhouse 12 (1)
1990–1991 Hamburger SV 13 (0)
W sumie: 594 (77)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1972–1973  RFN U-23 2 (0)
1975–1983  RFN 69 (8)
W sumie: 71 (8)
Dorobek medalowy
II miejsce Hiszpania 1982 piłka nożna
ME
II miejsce Jugosławia 1976 piłka nożna
I miejsce Włochy 1980 piłka nożna

Kariera klubowaEdytuj

Kaltz treningi rozpoczął w wieku 7 lat w klubie VfL Neuhofen. W 1968 roku przeszedł do juniorów TuS Altrip, a w 1970 roku trafił do juniorskiej ekipy Hamburgera SV. W 1971 roku został włączony do jego pierwszej drużyny, grającej w Bundeslidze. W tych rozgrywkach zadebiutował 21 sierpnia 1971 roku w zremisowanym 1:1 meczu z Borussią Dortmund. 2 października 1971 roku w wygranym 4:0 pojedynku z 1. FC Kaiserslautern strzelił pierwszego gola w Bundeslidze. Barwy Hamburgera reprezentował przez 18 lat. W tym czasie zdobył z klubem Puchar Mistrzów (1983), Puchar Zdobywców Pucharów (1977), 3 mistrzostwa RFN (1979, 1982, 1983), 5 wicemistrzostw RFN (1976, 1980, 1981, 1984, 1987) i 2 Puchary RFN (1976, 1987). Wystąpił z nim także w finale Pucharu UEFA (1982) i Pucharu Mistrzów (1980), jednak w obu przypadkach Hamburger przegrywał swoje mecze.

Latem 1989 roku Kaltz odszedł do francuskiego Girondins Bordeaux. Grał tam przez kilka miesięcy, a w listopadzie 1989 roku trafił innego francuskiego zespołu, FC Mulhouse. W 1990 roku ponownie został graczem Hamburgera SV. W 1991 roku zakończył karierę. Z 568 meczów zajmuje drugie miejsce pod względem występów w Bundeslidze (za Karlem-Heinzem Körbelem).

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

W latach 1972–1973 Kaltz rozegrał 2 spotkania w reprezentacji RFN U-23. W seniorskiej kadrze RFN zadebiutował 3 września 1975 w meczu z Austrią[1].

W 1976 roku znalazł się w kadrze na Mistrzostwa Europy. Nie zagrał jednak na nich ani razu, a zespół RFN zajął drugie miejsce w turnieju. 8 października 1977 roku w wygranym 2:1 pojedynku z Włochami strzelił pierwszego gola w drużynie narodowej.

W 1978 roku został powołany do kadry na mistrzostwa świata. Wystąpił na nich w spotkaniach z Polską (0:0), Meksykiem (6:0), Tunezją (0:0), Włochami (0:0), Holandią (2:2) i Austrią (2:3). Tamten mundial RFN zakończył na drugiej rundzie.

W 1980 roku Kaltz ponownie wziął udział w mistrzostwach Europy. Zaliczył tam pojedynki z Czechosłowacją (0:0), Holandią (3:2), Grecją (0:0) i Francją (2:1). W meczu z Francją zdobył także bramkę. Kadra RFN wygrała ten turniej i zdobyła Mistrzostwo Europy.

W 1982 roku po raz drugi był uczestnikiem mistrzostw świata. Zagrał na nich w spotkaniach z Algierią (1:2), Chile (4:1), Austrią (1:0), Anglią (0:0), Hiszpanią (2:1), Francją (3:3, 5:4 w rzutach karnych) oraz w finale z Włochami (1:3). Reprezentacja RFN zakończyła tamten mundial na drugim miejscu.

W latach 1975–1983 w drużynie narodowej Kaltz rozegrał w sumie 69 spotkań i zdobył 8 bramek.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj