Otwórz menu główne

Manna litewska (Glyceria lithuanica (Gorski) Gorski) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych. Występuje od Polski na zachodzie po Japonię na wschodzie[2]. W Polsce jest gatunkiem bardzo rzadkim; rośnie tylko w Puszczy Rominckiej w rezerwatach: Boczki, Czarnówko i Mechacz Wielki[3].

Manna litewska
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj manna
Gatunek manna litewska
Nazwa systematyczna
Glyceria lithuanica (Gorski) Gorski
Icon. Bot. Char. Cyp. Gram. Lith.: t. 20 (1849)

Spis treści

MorfologiaEdytuj

Łodyga 
Źdźbło do 150 cm wysokości.
Liście 
Obustronnie szorstkie, o szerokości 5–9 mm.
Kwiaty 
Zebrane w 3–8-kwiatowe kłoski długości 4–10 mm, te z kolei zebrane w luźną, jednostronnie zwieszoną wiechę o długości 15–30 cm. Plewki dolne długości 3–4 mm.[3]
Owoc 
Ziarniak.

Biologia i ekologiaEdytuj

Bylina, hemikryptofit. Rośnie w bagiennych lasach na torfowiskach, m.in. w borealnej świerczynie na torfie. Kwitnie od czerwca do sierpnia[4].

Zagrożenia i ochronaEdytuj

Roślina umieszczona w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin oraz na polskiej czerwonej liście w grupie gatunków krytycznie zagrożonych (CR)[3][5].

PrzypisyEdytuj

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2016-03-16].
  2. Glyceria lithuanica na eMonocot [dostęp 2016-03-16]
  3. a b c Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.
  4. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  5. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.