Otwórz menu główne

Manusmryti ( skr. मनुस्मृति manusmṛti ) – starożytny indyjski traktat dotyczący dharmy, omawiający wszystkie aspekty i przejawy życia jednostki i społeczeństwa[1]. Powstał ok. II w. p.n.e.II w. n.e. Tradycja autorstwo przypisuje mitycznemu praojcu ludzkości — Manu.

Księga zawiera także reguły prowadzenia wojny, takie jak zakaz używania broni zatrutej czy zabijania bezbronnych. [2]

Strofa 90 : Kiedy walczy ze swymi wrogami w bitwie, niech nie uderza bronią ukrytą, ani też kolczastą, zatrutą, lub płonącą[3].

  • Lekcja 3. Domowe ofiary zadusznego rytu (w strofie 205) poleca odszukać miejsce nachylone ku rzece po stronie południowej i wysmarować kałem krowim, zanim przystąpi się do ofiar dla dewów i przodków [4] .

PrzypisyEdytuj

  1. Marta Bręgiel-Benedyk, Obraz struktury społecznej w Manusmryti
  2. Zarys historyczny rozwoju prawa wojennego
  3. Manusmriti s. 40.
  4. Lekcja 3. Domowe ofiary zadusznego rytu. W: Manu Swajambhuwa: Manusmryti czyli traktat o zacności. Maria Krzysztof Byrski (tł.,red.nauk.). Wyd. 1. PIW, s. 106, seria: Bibliotheca Mundi.