Marceli Gosławski

Marceli Gosławski von Księżomierz (ur. 16 stycznia 1862 w Brodach, zm. 25 stycznia 1934 w Krakowie) – generał Cesarskiej i Królewskiej armii, generał brygady Wojska Polskiego.

Marceli Gosławski
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 16 stycznia 1862
Brody
Data i miejsce śmierci 25 stycznia 1934
Kraków
Przebieg służby
Lata służby 1879-1921
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).pngArmia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 56 Pułk Piechoty Austro-Węgier
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry) Kawaler Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry)

Młodość, służba w austriackiej armiiEdytuj

Pochodził z urzędniczej rodziny (ojciec był celnikiem). Absolwent realnego gimnazjum w Brodach i Korpusu kadetów we Lwowie. W armii austriackiej od 1879 roku. Początkowo służy w 30 batalionie jegrów. Zajmuje m.in. stanowiska komendanta strzelnicy batalionu i zbrojmistrza jednostki. W 1907 roku przeniesiony do 56 Pułku Piechoty Graf Daun. Brał udział w I wojnie światowej jako dowódca batalionu i pułku, następnie pełnił służbę tyłową, m.in. był inspektorem zakładów wojskowych w Wiedniu. W 1914 roku otrzymał Order Żelaznej Korony III klasy z wojenną dedykacją, rok później Order Franciszka Józefa z wojenną dekoracją. Nobilitowany 5 kwietnia 1917 roku z predykatem von Księżomierz, za zasługi w bitwie pod Księżomierzem w 1914 roku. Chory na serce po długiej rekonwalescencji trafił do służby na tyłach, inspekcjonując produkcję zbrojeniową.[1]

Służba w WP i późniejsze losyEdytuj

Od 21 sierpnia 1919 był oficerem w Inspektoracie Piechoty Dowództwa Okręgu Generalnego Kraków. Od 7 kwietnia 1920 pełnił służbę na stanowisku zastępcy dowódcy Okręgu Generalnego Łódź. W marcu 1921 został przeniesiony w stan spoczynku. Zamieszkał w Krakowie, gdzie zmarł. Został pochowany na Cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie.

AwanseEdytuj

  • podporucznik - 1883,
  • porucznik - 1888,
  • kapitan - 1894,
  • major - 1907,
  • podpułkownik - 1911,
  • pułkownik - 1914,
  • generał - 1917.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Górzyński Sławomir, Nobilitacje w Galicji w latach 1772-1918, Wydawnictwo DiG, 1999.
  • Kryska-Karski Tadeusz, Żurakowski Stanisław, Generałowie Polski niepodległej, Londyn, Figaro Press, 1976.
  • Stawecki Piotr, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1994.